Misyoner İddiaları Arşivi

2 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası

100. İddia: Melekler insan biçiminde göründüğüne göre Tanrı da insan biçimindedir

Tanah’ta melek, Haşem’in gönderdiği elçidir. Bazı anlatılarda insan gibi görünür ve Haşem adına konuşur. Bir elçinin kimin adına konuştuğuyla nasıl göründüğü ayrı bilgilerdir.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Tanah’ta melek, Haşem’in gönderdiği elçidir. Bazı anlatılarda insan gibi görünür ve Haşem adına konuşur. Bir elçinin kimin adına konuştuğuyla nasıl göründüğü ayrı bilgilerdir.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, meleklerin Haşem’i temsil etmelerine ve insan biçiminde görünmelerine dikkat çekerler. Moşe’nin gördüğü Tanrısal benzerliğin de Haşem’in adını taşıyan bir melek olduğunu söylerler. Onlara göre meleğin biçimi, Haşem’in et ve kandan üstün bir bedeni olduğunu ancak bu bedenin temel biçiminin insana benzediğini gösterir.

Tanah’ın Cevabı:

Avraam başını kaldırdığında üç adam görür. Bunlardan Sedom’a giden ikisini Bereşit, “iki melek” diye tanıtır. Bir elçinin insan biçiminde görünmesi, onu biyolojik bir insan yapmaz. Onu gönderenin de aynı bedene sahip olduğunu ileri sürmek bu anlatıyı ters yönde okumaktır. Şemot’ta Haşem’in meleği Moşe’ye çalının içindeki alevde görünür. Ayet, bu sahnede insan biçiminde bir elçi tarif etmez. Tanah, görünüşün her durumda aynı olduğunu söylemez. (Bereşit 18:1–2, 18:16–22, 19:1, Şemot 3:2–6)

Şemot, elçinin konuşma yetkisinin kimden geldiğini açıkça gösterir. Haşem yolda İsrael’i koruması için bir melek gönderir. Halkın onun sesini dinlemesini emreder ve “Adım onun içindedir” der. Ardından İsrael’den meleği dinlemesini ve kendisinin buyurduğu her şeyi yapmasını ister. Emri duyuran melektir, emrin sahibi Haşem’dir. İsrael’in elçiye karşı çıkması bu nedenle ciddi bir suçtur. Haşem, meleğin onların başkaldırısını bağışlamayacağını da söyler. Meleğin görevini veren Haşem, aynı cümlelerde onu gönderdiği bir elçi olarak tanıtır. Talmud’un Sanhedrin 38b bölümünde Rav İdit, Haşem’in adını taşıyan meleğe tapılması gerektiği iddiasını reddeder. (Şemot 23:20–22)

Bu anlatım, Hagar ve Bilam örneklerinde de görülür. Hagar’la karşılaşan Haşem’in meleğidir. Elçi, Hagar’a soyunu çoğaltacağını “Ben” diyerek söyler. Hagar da kendisiyle konuşan Haşem’e seslenir. Melek, Bilam’a yalnız kendisine bildireceği sözü söylemesini buyurur. Bir sonraki bölümde Haşem, sözü Bilam’ın ağzına koyar.

Manoah’ın anlatısında melek alevle yükselince Manoah onun melek olduğunu anlar. Yine de eşine “Tanrı’yı gördük” der. Manoah’ın korkusu, karşısındaki elçinin kimliğini değiştirmez. (Bereşit 16:7–13, Bamidbar 22:35 (İbranice metin), 23:5, Şoftim 13:3–22)

Moşe hakkında ileri sürülen kanıt da meleğin görünümünü Haşem’in biçimiyle eşitlemez. Bamidbar’da Haşem, Moşe ile açıkça konuştuğunu, Moşe’nin Haşem’in görünüşüne baktığını söyler. Ayet bu görünüşü bir meleğin yüzü ve bedeni olarak tanımlamaz. Tora üzerine bir açıklama derlemesi olan Sifrei Bamidbar’ın 103. bölümü, bu sözü Şemot’ta Moşe’ye bildirilen “arkamı göreceksin” ifadesiyle birlikte ele alır ve Tanrı’nın yollarını kavramakla ilişkilendirir. İddianın bu noktada dayandığı Şemot 19:5–6 da melekten söz etmez. Orada Haşem İsrael’e antlaşmasını korumasını söyler. Şemot 33’te ise Haşem’in Moşe ile yüz yüze, bir insanın arkadaşıyla konuştuğu gibi konuştuğu anlatılır. Aynı bölümde Haşem, Moşe’ye yüzünün görülemeyeceğini söyler. “Yüz yüze” ifadesinin neyi anlattığı, konuşmanın açıklığı ve yakınlığıyla anlaşılır. (Bamidbar 12:6–8, Şemot 19:5–6, 33:11, 33:20–23)

Moşe, Horev’de bütün İsrael’e seslenen Haşem için “hiçbir suret görmediniz” der. Erkek veya kadın biçiminde Tanrı tasviri yapmama buyruğu da buna dayanır. Haşem’i tanımak için halkın önüne bir insan bedeni konulmamıştır. Melek, gönderildiği kişiye görünebilir ve Haşem’in sözünü aktarabilir. Bu görünüşü gönderenin bedeni saymak, elçinin görevini Haşem’in fiziksel biçimine dönüştürür. Tanah, böyle bir çıkarıma dayanarak İsa’ya ilahlık yüklemez. (Devarim 4:12–19, 4:12–16, İbranice metin)

Metindeki ek kaynak bağlantıları · https://www.sefaria.org/Numbers.22.35 · https://toraoku.com/bamidbar/23/.

Bu iddianın sayfası

112. İddia: Bir dua kitabındaki ifade İsa’nın Maşiah kimliğine delildir

Roş HaŞana, Yahudi yeni yılıdır. Bu bayramda şofar denen, hayvan boynuzundan yapılmış çalgı üflenir. Bazı bayram dua kitaplarında bu törenle ilgili bir duada Yeşua Sar HaPanim adı geçer. Konu, duanın bu adla kimi andığı ve ona hangi görevi verdiğidir.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Roş HaŞana, Yahudi yeni yılıdır. Bu bayramda şofar denen, hayvan boynuzundan yapılmış çalgı üflenir. Bazı bayram dua kitaplarında bu törenle ilgili bir duada Yeşua Sar HaPanim adı geçer. Konu, duanın bu adla kimi andığı ve ona hangi görevi verdiğidir.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, duadaki Yeşua adının İsa’nın İbranice adıyla aynı biçimde yazılmasına dikkat çekerler. Yanındaki göksel unvanın da İsa’ya ait olduğunu söylerler. Bu iki ayrıntıdan, Roş HaŞana duasının İsa’yı Maşiah, yani Mesih olarak tanıdığı sonucunu çıkarırlar.

Tanah’ın Cevabı:

Hayvan boynuzundan yapılan ve üflenerek çalınan şofarla ilgili duada Haşem’den, çalınan sesleri kabul etmesi ve halka merhamet göstermesi istenir. Aşkenaz, Orta ve Doğu Avrupa kökenli Yahudi topluluklarını belirtir. Bu toplulukların bazı bayram dua kitaplarında bu yakarışta Eliyahu ve Metatron’la birlikte Yeşua Sar HaPanim de anılır. Adın yanındaki unvan “Huzurun önderi” anlamına gelir. Hristiyan savı, duanın Maşiah’tan bu unvanla söz ettiğini ileri sürer. Oysa duada bu kelime geçmez ve adı geçen kişi David soyundan kral diye tanıtılmaz. Dua Haşem’e yöneltilir. Roş HaŞana Mahzoru, şofar yakarışı.

İddiada adı geçen Paltiel Birnbaum’un günlük HaSiddur HaŞalem dua kitabı ile Roş HaŞana ve Yom Kippur için hazırladığı 1951 tarihli Mahzor HaŞalem iki ayrı kitaptır. İlki günlük duaları, ikincisi bayram dualarını içerir. Mahzor, bayramlar için hazırlanmış dua kitabıdır. Bu adı içeren yakarış, bazı Aşkenaz bayram mahzorlarının şofar bölümündedir. Bir kitabın başlığında HaŞalem yazması, bu yakarışın o baskıda yer aldığını göstermez. Birnbaum mahzoru.

Yeşua bir kişi adı olarak kullanılır ve İsa’nın İbranice adıyla aynı biçimi taşıyabilir. Duada ise Nasıra, Meryem, çarmıh veya diriliş gibi bu adı İsa’ya bağlayacak bir ayrıntı verilmez.

Araştırmacı Yehuda Liebes, 1987 tarihli çalışmasında adın bir Yahudi Hristiyan geleneği üzerinden Orta Çağ Yahudi mistik metinlerine geçmiş olabileceğini savunur. Araştırmacı Meir Bar-İlan 1988’de yayımladığı makalede bu açıklamaya itiraz etmiştir. Başka açıklamalarda adın başka bir göksel görevliye ait olabileceği veya dua kopyalanırken Yeşaya gibi bir adın değişmiş olabileceği söylenir. Liebes’in açıklaması, adın duaya hangi yoldan ulaşmış olabileceğiyle ilgilidir. Bir adın bir gelenekten diğerine geçmesi, o inancın bütünüyle benimsendiğini göstermez. Yehuda Liebes, şofar duası üzerine araştırma.

Tanah’ta Haşem’in gönderdiği bir görevlinin yüksek konumu, ibadetin kime yöneltileceğini değiştirmez. İsrael’e çölde yol göstermek için bir melek gönderilir. Haşem, adının onda bulunduğunu bildirir ve halktan meleğin sözünü dinlemesini ister. Aynı Tora, “Dinle İsrael, Haşem Tanrımızdır, Haşem birdir” buyruğuyla halkın bağlılığını Haşem’e yöneltir. Meleğin Haşem’in adını taşıması kendisine verilen görevi, Şema duası ise kulluğun kime ait olduğunu gösterir. Talmud’un Sanhedrin 38b bölümü, Tanrısal adı taşıyan melek ile Haşem arasındaki ayrımı korur. Dolayısıyla bir dua kişiye göksel bir unvan verse bile bu unvan, ona Tanrı olarak ibadet etme hakkı vermez. Şemot 23:20–22, Devarim 6:4–5.

Maşiah’ın kimliğini de bir unvan yerine Tanah’ın verdiği görevler belirler. David’in soyundan bir kral gelecek, adaletle hükmedecek ve onun günlerinde İsrael güven içinde yaşayacaktır. Dağılmış İsrael kendi toprağında tek halk olarak birleşecek, Haşem’in hükümlerini yerine getirecek ve kutsal yer aralarında bulunacaktır. Yeryüzü Haşem’in bilgisiyle dolacaktır. Şofar duasındaki ad üzerinden İsa’nın Maşiah olduğu sonucuna varmak, Tanah’ın vaat ettiği olayların yerine bir unvan koymaktır. Şemuel Bet 7:12–16, Yeşaya 11:1–12, Yeremya 23:5–8, Yehezkel 37:21–28.

Tanah kaynakları · Şemot 23:20–22 · Devarim 6:4–5 · Şemuel Bet 7:12–16 · Yeşaya 11:1–12 · Yeremya 23:5–8 · Yehezkel 37:21–28. İddianın dayandığı dua ve tarih araştırması · Roş HaŞana Mahzoru, şofar yakarışı · Yehuda Liebes, Melekhey Kol HaŞofar veYeşua Sar HaPanim.

Bu iddianın sayfası