112. İddia: Bir dua kitabındaki ifade İsa’nın Maşiah kimliğine delildir
Hristiyan İddiası:
Roş HaŞana, Yahudi yeni yılıdır. Bu bayramda şofar denen, hayvan boynuzundan yapılmış çalgı üflenir. Bazı bayram dua kitaplarında bu törenle ilgili bir duada Yeşua Sar HaPanim adı geçer. Konu, duanın bu adla kimi andığı ve ona hangi görevi verdiğidir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, duadaki Yeşua adının İsa’nın İbranice adıyla aynı biçimde yazılmasına dikkat çekerler. Yanındaki göksel unvanın da İsa’ya ait olduğunu söylerler. Bu iki ayrıntıdan, Roş HaŞana duasının İsa’yı Maşiah, yani Mesih olarak tanıdığı sonucunu çıkarırlar.
Tanah’ın Cevabı:
Hayvan boynuzundan yapılan ve üflenerek çalınan şofarla ilgili duada Haşem’den, çalınan sesleri kabul etmesi ve halka merhamet göstermesi istenir. Aşkenaz, Orta ve Doğu Avrupa kökenli Yahudi topluluklarını belirtir. Bu toplulukların bazı bayram dua kitaplarında bu yakarışta Eliyahu ve Metatron’la birlikte Yeşua Sar HaPanim de anılır. Adın yanındaki unvan “Huzurun önderi” anlamına gelir. Hristiyan savı, duanın Maşiah’tan bu unvanla söz ettiğini ileri sürer. Oysa duada bu kelime geçmez ve adı geçen kişi David soyundan kral diye tanıtılmaz. Dua Haşem’e yöneltilir. Roş HaŞana Mahzoru, şofar yakarışı.
İddiada adı geçen Paltiel Birnbaum’un günlük HaSiddur HaŞalem dua kitabı ile Roş HaŞana ve Yom Kippur için hazırladığı 1951 tarihli Mahzor HaŞalem iki ayrı kitaptır. İlki günlük duaları, ikincisi bayram dualarını içerir. Mahzor, bayramlar için hazırlanmış dua kitabıdır. Bu adı içeren yakarış, bazı Aşkenaz bayram mahzorlarının şofar bölümündedir. Bir kitabın başlığında HaŞalem yazması, bu yakarışın o baskıda yer aldığını göstermez. Birnbaum mahzoru.
Yeşua bir kişi adı olarak kullanılır ve İsa’nın İbranice adıyla aynı biçimi taşıyabilir. Duada ise Nasıra, Meryem, çarmıh veya diriliş gibi bu adı İsa’ya bağlayacak bir ayrıntı verilmez.
Araştırmacı Yehuda Liebes, 1987 tarihli çalışmasında adın bir Yahudi Hristiyan geleneği üzerinden Orta Çağ Yahudi mistik metinlerine geçmiş olabileceğini savunur. Araştırmacı Meir Bar-İlan 1988’de yayımladığı makalede bu açıklamaya itiraz etmiştir. Başka açıklamalarda adın başka bir göksel görevliye ait olabileceği veya dua kopyalanırken Yeşaya gibi bir adın değişmiş olabileceği söylenir. Liebes’in açıklaması, adın duaya hangi yoldan ulaşmış olabileceğiyle ilgilidir. Bir adın bir gelenekten diğerine geçmesi, o inancın bütünüyle benimsendiğini göstermez. Yehuda Liebes, şofar duası üzerine araştırma.
Tanah’ta Haşem’in gönderdiği bir görevlinin yüksek konumu, ibadetin kime yöneltileceğini değiştirmez. İsrael’e çölde yol göstermek için bir melek gönderilir. Haşem, adının onda bulunduğunu bildirir ve halktan meleğin sözünü dinlemesini ister. Aynı Tora, “Dinle İsrael, Haşem Tanrımızdır, Haşem birdir” buyruğuyla halkın bağlılığını Haşem’e yöneltir. Meleğin Haşem’in adını taşıması kendisine verilen görevi, Şema duası ise kulluğun kime ait olduğunu gösterir. Talmud’un Sanhedrin 38b bölümü, Tanrısal adı taşıyan melek ile Haşem arasındaki ayrımı korur. Dolayısıyla bir dua kişiye göksel bir unvan verse bile bu unvan, ona Tanrı olarak ibadet etme hakkı vermez. Şemot 23:20–22, Devarim 6:4–5.
Maşiah’ın kimliğini de bir unvan yerine Tanah’ın verdiği görevler belirler. David’in soyundan bir kral gelecek, adaletle hükmedecek ve onun günlerinde İsrael güven içinde yaşayacaktır. Dağılmış İsrael kendi toprağında tek halk olarak birleşecek, Haşem’in hükümlerini yerine getirecek ve kutsal yer aralarında bulunacaktır. Yeryüzü Haşem’in bilgisiyle dolacaktır. Şofar duasındaki ad üzerinden İsa’nın Maşiah olduğu sonucuna varmak, Tanah’ın vaat ettiği olayların yerine bir unvan koymaktır. Şemuel Bet 7:12–16, Yeşaya 11:1–12, Yeremya 23:5–8, Yehezkel 37:21–28.
Tanah kaynakları · Şemot 23:20–22 · Devarim 6:4–5 · Şemuel Bet 7:12–16 · Yeşaya 11:1–12 · Yeremya 23:5–8 · Yehezkel 37:21–28. İddianın dayandığı dua ve tarih araştırması · Roş HaŞana Mahzoru, şofar yakarışı · Yehuda Liebes, Melekhey Kol HaŞofar veYeşua Sar HaPanim.



