193. İddia: İsa’nın “kötüye direnmeyin” öğretisi Tanah’ın ruhuyla aynıdır
Hristiyan İddiası:
Tora kin tutmayı ve öç almayı yasaklar. Bir insanın tehlikedeki birini korumasını ve adaletin sağlanmasına yardım etmesini de ister. Bir saldırıyı durdurmakla daha sonra saldırgandan öç almak farklı davranışlardır.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, İsa’nın “kötüye direnmeyin” sözünün Tora’nın kişisel ilişkilerde öğrettiği tutumu özetlediğini söylerler. David’in kendisini öldürmeye çalışan Şaul’u bağışlamasını ve Yosef’in kendisine kötülük yapan kardeşlerinden öç almamasını buna örnek gösterirler.
Tanah’ın Cevabı:
Tora kişisel öcü ve kin tutmayı yasaklar. Aynı zamanda insanı tehlikedeki kişiyi korumak ve adaleti sağlamakla yükümlü tutar. Kendisine yapılan bir kötülüğün intikamını almamak ile başkasına yapılan kötülüğü durdurmak farklı davranışlardır.
Vayikra 19:17–18 önce הוֹכֵחַ תּוֹכִיחַ אֶת־עֲמִיתֶךָ, “Arkadaşını mutlaka uyaracaksın”, ardından לֹא־תִקֹּם וְלֹא־תִטֹּר, “Öç almayacak ve kin tutmayacaksın” der. Aynı bölümde “Komşunu kendin gibi seveceksin” buyruğu bulunur. Vayikra 19:16 da başkasının kanı karşısında kayıtsız kalmayı yasaklar.
Mişle 20:22 kişisel kötülüğün karşılığını verme isteğine kapılmamayı öğütler. Mişle 25:21–22, düşman açsa ona ekmek, susamışsa su verilmesini söyler. Şemot 23:4–5, düşmanın kaybolmuş hayvanını geri götürmeyi ve yük altında kalan hayvanına yardım etmeyi emreder. Düşmana iyilik etme buyruğu Tora’da zaten vardır.
David, kendisini öldürmeye çalışan Şaul’u öldürme fırsatı bulduğu halde onu bağışlar (Şemuel Alef 24:5–8; 26:8–11). David, Şaul’dan uzaklaşıp kaçar. Böylece onu öldürmekten vazgeçerken kendisini saldırıdan korur. Yosef de kendisine kötülük yapan kardeşlerini daha sonra bağışlar (Bereşit 45:4–8; 50:15–21). Bu örneklerde kişisel intikamdan vazgeçmek, her tehlikeye karşı hareketsiz kalmak anlamına gelmez.
Tora adil yargıçlar atanmasını ve adaletin izlenmesini emreder (Devarim 16:18–20). Tanıklıkların araştırılmasını ve yalancı tanığın sorumluluğunu düzenler (19:15–21). Yeşaya 1:17, yetimin ve dulun savunulmasını ister. Mişle 24:11, ölüme götürülenlerin kurtarılmasını ister. Sanhedrin 73a da Vayikra 19:16’dan, tehlikedeki kişiyi kurtarma yükümlülüğünü açıklar.
Matta 5:38–42, “göz karşılığında göz” sözünün ardından yanağa vurulması, giysi istenmesi ve yol yürümeye zorlanma gibi kişisel durumları örnek verir. Şemot 21:23–25’teki “göz karşılığında göz” ise birine zarar verildiğinde uygulanacak hukukla ilgilidir.
Mişna Bava Kamma 8:1 ve Bavli Bava Kamma 83b–84a, bu hükmü mahkemenin belirlediği tazminat olarak açıklar. Tazminat, verilen zararın karşılanmasıdır. Kararı zarar gören kişi kendi öfkesiyle vermez.
Matta’daki söz kişisel intikamdan vazgeçme olarak okunduğunda, Tora’nın öç almayı yasaklayan buyruğuyla örtüşür. Bu söz, kötülüğü durdurmak için hiçbir durumda harekete geçmemek gerektiği şeklinde okunursa Tora’yla çatışır. Tora, tehlikedeki insanın korunmasını ve zarar verildiğinde adaletin sağlanmasını emreder.
Tanah kaynakları: Vayikra 19:16–18; Şemot 21:23–25 ve 23:4–5; Devarim 16:18–20 ve 19:15–21; Mişle 20:22, 24:11 ve 25:21–22; Yeşaya 1:17; Şemuel Alef 24:5–8 ve 26:8–11; Bereşit 45:4–8 ve 50:15–21. Rabbinik açıklamalar: Sanhedrin 73a; Mişna Bava Kamma 8:1; Bavli Bava Kamma 83b–84a. Karşılaştırılan Hristiyan kaynakları: Matta 5:38–42.



