1 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası
167. İddia: Mezmurlar 69 Maşiah’ın aşağılanmasını, susamasını ve safralı içeceği haber verir
Tehilim 69, düşmanlarının kendisini aşağıladığını söyleyen bir insanın duasıdır. Konuşan kişi, yemeğine acı bir madde konduğunu ve susadığında kendisine sirke içirildiğini anlatır. Duanın bütünü, bu kişinin içinde bulunduğu durumu ve Tanrı’dan ne istediğini gösterir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Tehilim 69, düşmanlarının kendisini aşağıladığını söyleyen bir insanın duasıdır. Konuşan kişi, yemeğine acı bir madde konduğunu ve susadığında kendisine sirke içirildiğini anlatır. Duanın bütünü, bu kişinin içinde bulunduğu durumu ve Tanrı’dan ne istediğini gösterir.
Bazı Hristiyanlar bu mezmuru, Maşiah’ın aşağılanacağını, susayacağını ve kendisine acı bir içecek verileceğini haber veren bir kehanet olarak okurlar. Matta ve Yuhanna’da İsa’nın son saatlerinde kendisine sunulan içecekleri mezmurdaki sözlerle eşleştirirler. Onlara göre İsa, başına gelen bu olaylarla kehaneti gerçekleştirmiştir.
Tanah’ın Cevabı:
Tehilim 69’da konuşan kişi düşmanlıktan, aşağılanmadan ve susuzluktan yakınır. Geleneksel İbranice metnin, yani Masoretik metnin numaralandırmasıyla 69:22’de, bazı Hristiyan baskılarında 69:21’de, yemeğine acı bir madde konduğunu ve susadığında kendisine sirke verildiğini söyler. Aynı kişinin 69:6’daki sözleri de açıktır: “Tanrım, sen ahmaklığımı bilirsin; suçlarım senden gizli değildir.”
69:6’nın İbranicesi אֱלֹהִים אַתָּה יָדַעְתָּ לְאִוַּלְתִּי וְאַשְׁמוֹתַי מִמְּךָ לֹא־נִכְחָדוּ der. Konuşan kişi kendi budalalığından ve suçlarından söz eder. Bir insanın kusurlarını kabul etmesi, düşmanlarının ona yaptığı haksızlığı haklı çıkarmaz. Hristiyan iddiası ise hem mezmurda konuşanın doğrudan İsa olduğunu hem de İsa’nın hayatı boyunca hiç günah işlemediğini söyler. Mezmurdaki kişinin kendi suçlarını kabul etmesi bu iki iddianın aynı anda doğru olmasına izin vermez.
69:22’de וַיִּתְּנוּ בְבָרוּתִי רֹאשׁ וְלִצְמָאִי יַשְׁקוּנִי חֹמֶץ denir: “Yemeğime roş koydular; susadığımda bana homets içirdiler.” Roş acı veya zehirli bir maddeyi, homets sirke ya da ekşi şarabı anlatır. Ayet acı maddeyi yiyecekle, sirkeyi ise içecekle ilişkilendirir. Matta 27:34, 48 ve Yuhanna 19:28–30’da anlatılan içeceklerle benzerlik vardır; ancak benzerlik, mezmurun yalnız İsa’yı tarif ettiğini göstermez.
Şiirin başında konuşan kişi içinde bulunduğu tehlikeyi suya ve çamura batmaya benzetir (69:2–5). Konuşan kişi, Tanrı’ya bağlılığı yüzünden yakınlarından uzaklaştığını ve aşağılandığını söyler (69:9–13). Sonunda ise Tanrı’nın Siyon’u kurtaracağı, Yehuda kentlerini yeniden kuracağı ve kullarının soyunun orayı miras alacağı bildirilir (69:36–37). Böylece bir kişinin yardım isteğiyle başlayan dua, halkın kurtuluşuyla tamamlanır.
Raşi, mezmurun başlığındaki “şoşannim” sözünü dikenler arasındaki güle benzetilen İsrael ile ilişkilendirir. Midraş Tehilim 69 da açılışta İsrael’in deniz ve Sinay deneyimlerine yönelir. Bunlar mezmurun İsrael bağlamında okunabildiğini gösteren yorumlardır. Bir ayetin başka bir yorumda Maşiah ile ilişkilendirilmesi, mezmurun tamamının İsa’nın hayatını anlattığını kendiliğinden göstermez.
Matta ve Yuhanna’da benzer içeceklerin anılması, mezmurdaki kişinin kim olduğunu belirlemez. Tehilim 69’da çarmıhtan, Nasıralı İsa’dan veya onun günahsızlığından söz edilmez. İçecek ayrıntısı, konuşanın kendi suçlarını kabul etmesi ve duanın Siyon’un kurtuluşuyla tamamlanmasıyla birlikte okunur. Bir içecek benzerliğinden İsa’nın Maşiah olduğu sonucu çıkmaz.
Tanah kaynakları: Tehilim 69, özellikle Masoretik 69:6, 22 ve 36–37; Rut 2:14; Devarim 29:17 ve 32:32–33. Yorum: Raşi, Tehilim 69:1; Midraş Tehilim 69. Karşılaştırılan Hristiyan metinleri: Matta 27:34, 48; Yuhanna 19:28–30. Bazı Hristiyan çevirilerinde Tehilim ayet numaraları bir sayı öncedir.
