Misyoner İddiaları Arşivi

2 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası

169. İddia: Mezmurlar 34 Maşiah’ın kemiklerinin kırılmayacağını haber verir

Tehilim 34, sıkıntı çeken doğru bir insanın Tanrı tarafından nasıl korunduğunu anlatır. Bu anlatımın bir parçası da kemiklerinin hiçbirinin kırılmayacağı sözüdür. Tanah’ta kemiklerin kırılmaması, Pesah’ta sunulan korbanla ilgili bir buyrukta da geçer.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Tehilim 34, sıkıntı çeken doğru bir insanın Tanrı tarafından nasıl korunduğunu anlatır. Bu anlatımın bir parçası da kemiklerinin hiçbirinin kırılmayacağı sözüdür. Tanah’ta kemiklerin kırılmaması, Pesah’ta sunulan korbanla ilgili bir buyrukta da geçer.

Bu iddiayı savunan Hristiyanlar, Yuhanna’da İsa’nın çarmıhta bacaklarının kırılmadığını okur ve bunu Tehilim 34’teki kemiklerin korunmasıyla birleştirirler. Onlara göre mezmurdaki doğru kişi Maşiah’tır ve bu ayrıntı İsa’nın Maşiah olduğunu gösterir.

Tanah’ın Cevabı:

Tehilim 34:20–21, doğru kişinin sıkıntılarını ve Tanrı’nın onu korumasını anlatır: “Doğru kişinin sıkıntıları çoktur, fakat Haşem onu hepsinden kurtarır. Bütün kemiklerini korur; bir tanesi bile kırılmaz.” İbranice tsadik, doğru davranan insan demektir. Ayet bu sözcüğü bir insanın adı olarak kullanmaz.

İbranice metin şöyledir: רַבּוֹת רָעוֹת צַדִּיק וּמִכֻּלָּם יַצִּילֶנּוּ יְהוָה שֹׁמֵר כָּל־עַצְמוֹתָיו אַחַת מֵהֵנָּה לֹא נִשְׁבָּרָה. Mezmur, Tanrı’ya yönelenlerin yardım görmesini ve doğru kişinin sıkıntılardan kurtarılmasını anlatır. 34:4–7’de konuşan kişi Tanrı’yı aradığını ve korkularından kurtulduğunu söyler; 34:23’te Tanrı’nın kullarını kurtarmasıyla şiir tamamlanır.

Şiir “doğru kişi” derken tekil bir ifade kullanır. Bu söyleyiş, doğru davranan insanları genel olarak anlatabilir. Raşi de mezmurun bu bölümünü doğruların Tanrı tarafından korunması üzerinden açıklar.

Kemiklerin korunması, şiirde kişinin sıkıntı içinde korunmasını anlatan güçlü bir ifadedir. Bu şiirsel sözden, doğru davranan insanların hayatları boyunca kemiklerinin hiç kırılmayacağı sonucu çıkmaz. Şiirde belirli bir Roma infazının ayrıntıları da yer almaz.

Tanah’ta kemiklerin kırılmamasıyla ilgili başka bir ifade daha vardır. Şemot 12:46 ve Bamidbar 9:12, Pesah’ta sunulan hayvanın, yani Pesah korbanının hiçbir kemiğinin kırılmamasını emreder. Bu, belirli bir korbanın hazırlanması ve yenmesi için verilmiş bir mitsvadır, yani Tora buyruğudur. Tehilim 34 ise doğru kişinin Tanrı tarafından korunmasını anlatır. İki metnin bağlamları ayrıdır.

Yuhanna 19:33–36, İsa’nın bacaklarının kırılmadığını anlatır ve hiçbir kemiğin kırılmaması ifadesini kutsal metinle ilişkilendirir. Bu ifade Tehilim 34 ve Pesah korbanıyla ilgili ayetlerle karşılaştırılabilir. Bacakların kırılmaması Yuhanna’daki anlatının ayrıntısıdır. Bu ayrıntı Tehilim’deki doğru kişiyi İsa olarak tanımlamaz. Şemot’taki buyruk da insanı Pesah korbanının yerine koymaz.

Tanah kaynakları: Tehilim 34, özellikle Masoretik 34:20–23; Şemot 12:46; Bamidbar 9:12. Yorum: Raşi, Tehilim 34:18–21. Karşılaştırılan Hristiyan metni: Yuhanna 19:33–36. Bazı Hristiyan çevirilerinde Tehilim numaraları bir sayı öncedir.

Bu iddianın sayfası

101. İddia: Tanrı’nın eli, yüzü ve gözü olduğundan söz edilmesi fiziksel bedeni gösterir

Tanah, Haşem’in eliyle kurtarmasından, gözüyle gözetmesinden ve kulağıyla duayı işitmesinden söz eder. Bu ifadelerin ne anlattığını görmek için onları, kullanıldıkları olayla birlikte okumak gerekir. Örneğin çölde halka yiyecek sağlanması konuşulurken “Haşem’in eli mi kısaldı?” diye sorulur.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Tanah, Haşem’in eliyle kurtarmasından, gözüyle gözetmesinden ve kulağıyla duayı işitmesinden söz eder. Bu ifadelerin ne anlattığını görmek için onları, kullanıldıkları olayla birlikte okumak gerekir. Örneğin çölde halka yiyecek sağlanması konuşulurken “Haşem’in eli mi kısaldı?” diye sorulur.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Tanah’ta Tanrı’nın elinden, kolundan, gözünden, kulağından ve yüzünden söz edilmesini, Tanrı’nın insanlarla ilişki kurduğunun göstergesi sayarlar. Onlara göre Tanrı’nın insanla böyle bir ilişki kurabilmesi, fiziksel bir bedeni olduğu kabul edilmeden açıklanamaz.

Tanah’ın Cevabı:

Moşe çölde bütün halka yetecek etin nereden geleceğini sorar. Haşem ona “Haşem’in eli mi kısaldı?” diye karşılık verir ve sözünün gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini göreceğini söyler. Haşem’in eli, çölde halka yiyecek sağlama gücünü anlatır. Bu ifadeyi bir bedenin ölçüsü saymak, cümlenin sorduğu soruyu değiştirir. Yeşaya da Haşem’in elinin kurtaramayacak kadar kısa, kulağının işitemeyecek kadar ağır olmadığını söyler. Bir sonraki ayette insanların suçları yüzünden Haşem’den uzak düştükleri açıklanır. Kurtuluşun önündeki engel, insanların yaptıklarıdır. (Bamidbar 11:21–23, Yeşaya 59:1–2)

İsrael’in denizi geçtikten sonra söylediği ezgide Haşem’in sağ eli düşmanı ezer, kolunun gücü karşısında düşmanlar taş gibi susar. Tehilim’de aynı sağ el ve kutsal kol, Haşem’in İsrael’e gösterdiği sadakatle birlikte anılır. Yeşaya, Haşem’in kutsal kolunu ulusların gözü önünde açığa çıkardığını söylerken onların neyi göreceğini de belirtir. Yeryüzünün uçları Haşem’in kurtarışını görecektir. Haşem’in eliyle gökleri gerdiği cümlede de vurgulanan, göklerin ve yerin O’nun eseri olmasıdır. Bu sözler Haşem’in ne yaptığını anlatır ve anlamlarını o eylemden alır. Midraş Tanhuma, sağ ve sol el dilini Haşem’in ödül vermesi veya ceza uygulamasıyla açıklar. (Şemot 15:6, 16, Tehilim 98:1–3, Yeşaya 52:10, 45:12)

Göz ve kulak ifadeleri de Haşem’in insanları gözetmesiyle ve yakarışlarını işitmesiyle ilgilidir. Tehilim, Haşem’in gözlerini doğru davrananlara, kulaklarını onların yakarışına yönelmiş olarak anlatır. Divre Hayamim’de Haşem’in gözlerinin bütün yeryüzünü dolaşması, O’na bütün yüreğiyle bağlı olanları güçlendirmesiyle ilgilidir.

İnsan, Haşem’in korumasını isterken benzer sözler kullanır. İnsan Haşem’in kanatlarının gölgesine sığınır, Haşem elinin gölgesinde onu örter. Tehilim’de öfke, burundan yükselen duman ve ağızdan çıkan ateşle tasvir edilir. Kanat, el ve yüz ifadelerinin her biri kendi bağlamında anlam kazanır. İnsan biçimine uyan sözcüklere fiziksel anlam vermek için ayetlerde ayrı bir kural yoktur. (Tehilim 34:16–17, Divre Hayamim Bet 16:9, Tehilim 17:8, 91:4, Yeşaya 51:16, Tehilim 18:8–9)

Kutsal hizmet görevlileri olan kohenlerin duasında Haşem’in yüzünü aydınlatması lütufla, yüzünü insana çevirmesi huzurla birlikte anılır. Tehilim’de yüzünün aydınlanması istenirken doğrudan kurtuluş dilenir. Haşem’in yüzünü gizlemesi ise İsrael’in başka ilahlara yönelmesi üzerine onu kendi seçiminin sonuçlarıyla baş başa bırakmasını anlatır. Yüz sözü, yakınlığın ve bu yakınlığın çekilmesinin insan için ne ifade ettiğini görünür kılar. Talmud’un Hagiga 5b bölümü, yüzün gizlenmesi sırasında bile Haşem’in elinin halkı korumak üzere uzandığını söyler. Haşem’in kendisine yakaranlara yakın olması için insan bedeni taşıması gerekmez. (Bamidbar 6:24–26, Tehilim 27:9, 31:17, 80:4, Devarim 31:17–18, 4:7, Tehilim 145:18)

Yehezkel, taht üzerinde insanı andıran görünüşü Haşem’in görkemine ait bir görüntü olarak adlandırır. Moşe de Horev’de Haşem’in gerçekten konuştuğunu ve halkın hiçbir biçim görmediğini söyler. Erkek veya kadın biçiminde bir suret yapma yasağını bu karşılaşmaya bağlar. Tanah’ta Haşem’in kurtarması, duayı işitmesi ve hüküm vermesi gerçek eylemlerdir. Bu eylemleri anlatan el, kulak, göz ve yüz sözlerinden Haşem’in fiziksel bedeni olduğu sonucunu çıkarmak, Tora’nın suret hakkında koyduğu sınırı aşar. (Yehezkel 1:26–28, Devarim 4:12–16)

Tanah kaynakları · Bamidbar 11:21–23 · Yeşaya 59:1–2 · Şemot 15:6, 16 · Tehilim 98:1–3 · Yeşaya 52:10 · Yeşaya 45:12 · Tehilim 34:16–17 · Divre Hayamim Bet 16:9 · Tehilim 17:8 · Tehilim 91:4 · Yeşaya 51:16 · Tehilim 18:8–9 · Bamidbar 6:24–26 · Tehilim 27:9 · Tehilim 31:17 · Tehilim 80:4 · Devarim 31:17–18 · Devarim 4:7 · Tehilim 145:18 · Yehezkel 1:26–28 · Bamidbar 11:23 · Devarim 4:12–16.

Bu iddianın sayfası