1 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası
59. İddia: Tehilim 16 Maşiah’ın ölmesini ve kısa süre sonra dirilmesini anlatır
Tehilim 16, tehlike içindeki bir insanın Haşem’e sığındığı bir duadır. Dua eden kişi ölüler diyarına bırakılmayacağına güvenir. Bu sözün ölüm tehlikesinden kurtulmayı mı, yoksa öldükten sonra yeniden yaşamayı mı anlattığını anlamak için duanın başına ve sonuna birlikte bakılır.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Tehilim 16, tehlike içindeki bir insanın Haşem’e sığındığı bir duadır. Dua eden kişi ölüler diyarına bırakılmayacağına güvenir. Bu sözün ölüm tehlikesinden kurtulmayı mı, yoksa öldükten sonra yeniden yaşamayı mı anlattığını anlamak için duanın başına ve sonuna birlikte bakılır.
Bu yorumu savunan Hristiyanlar, Tehilim 16:10’da Tanrı’ya bağlı kişinin ölüler diyarına bırakılmayacağı ve çürümeyi görmeyeceği sözünü esas alırlar. David’in öldüğünü ve bedeninin çürüdüğünü söyleyerek ayetin David’i anlatamayacağı sonucuna varırlar. Onlara göre söz, David’in soyundan gelecek Maşiah’ın, yani Mesih’in öleceğini ve bedeni çürümeden kısa süre içinde dirileceğini haber verir. Bu kişinin İsa olduğunu savunurlar.
Tanah’ın Cevabı:
David’in duası “Beni koru ey Tanrı, çünkü Sana sığınıyorum” sözleriyle başlar. Haşem’in sağında olduğunu, bu yüzden sarsılmayacağını söyler. Yüreği sevinir ve bedeni güven içinde yaşar. Sonra şöyle der: “Canımı ölüler diyarına bırakmayacaksın; Sana bağlı olanın çukuru görmesine izin vermeyeceksin.” Ardından Haşem’in ona yaşam yolunu göstereceğini söyler. Duanın başındaki korunma isteği ile sonundaki yaşam ümidi birbirini tamamlar (Tehilim 16:1–11).
“Bırakmayacaksın” sözü, konuşanın önce öldüğünü ve kısa süre sonra dirildiğini söylemez. Ölümden korunma güveni de bu dille anlatılabilir. Yona balığın içindeyken “Ölüler diyarının karnından yardım çağırdım” der (Yona 2:2–3). Dua eden Yona’nın ağır sıkıntısı Şeol, yani ölüler diyarı sözüyle anlatılır. Tehilim 116:8–9’da ölümden kurtarılan kişi, yaşayanların ülkesinde Haşem’in önünde yürüyeceğini söyler.
Tehilim 30:3–4’te David iyileştirildiğini, canının ölüler diyarı diye anılan Şeol’den çıkarıldığını ve hayatta tutulduğunu söyler. Aynı mezmurda “Çukura inersem kanımdan ne yarar? Toz Sana şükreder mi?” diye yakarır (30:10). Burada “çukur” diye çevrilen שַׁחַת (şahat), Tehilim 16:10’da da geçer.
Elçilerin İşleri 2:27, mezmuru Grekçe çevirisine yakın biçimde aktarır ve “sadığının çürümeyi görmesine izin vermeyeceksin” der. “Bedeni çürümedi” sözü ise 2:31’de mezmurun İsa’ya uygulandığı açıklamada yer alır. İbranice mezmurda David, “canımı Şeol’e bırakmayacaksın” diye Haşem’e seslenir. Bir kişinin öldükten sonra kısa sürede dirildiği iddiasını bu korunma duasıyla ilişkilendiren, onu alıntılayan anlatıdır. (Tehilim 16:8–11).
Tehilim 49:8–10, insanın servetiyle bir başkasını kurtarıp onun sonsuza dek yaşamasını ve “şahatı görmemesini” sağlayamayacağını söyler. Sözcük çukur, yıkım veya çürüme gibi karşılıklarla çevrilir. Hangi karşılık seçilirse seçilsin, tek başına “önce ölecek, sonra bedeni çürümeden dirilecek” olayını anlatmaz.
Tehilim 16:9 bedenin güven içinde yaşayacağını söyler; sonraki ayette konuşanın canı ve Haşem’e bağlı kişi anılır. Bedenin mezarda belirli bir süre kaldığı ve çürüme başlamadan çıkarıldığı bilgisi verilmez. “Sana bağlı olan” ifadesi de yalnız Maşiah’a ait bir ad değildir. Tehilim 30:5’te aynı söz birden fazla insan için kullanılır. Bu insanlar Haşem’e bağlı olan kimselerdir.
David’in sonunda ölmesi, daha önce ölüm tehlikesinden kurtulmak için dua etmiş olmasına engel değildir. Bir hastalıktan kurtulan kişi, Haşem’in onu ölümden kurtardığını söyleyebilir. Yıllar sonra ölmesi, önceki kurtuluşunu ortadan kaldırmaz.
Haşem’e güven ölümün ötesine de uzanır. Tehilim 49:16’da kişi, canının ölüler diyarının elinden kurtarılacağına ve Haşem tarafından alınacağına güvenir. Radak, Tehilim 16:10’u da nefeşin, yani insanın canının, ölümden sonraki kaderiyle ilişkilendirir (Radak, Tehilim 16:10). Yoma 87a ise aynı ayeti başkalarını doğru yola yönelten kişinin geleceği hakkında kullanır. Bu açıklamalar ayeti İsa’nın birkaç gün sonra dirilişi olarak tanımlamaz.
Tanah ölülerin dirilişini açıkça bildirir: Yeşaya 26:19’da “Ölülerin yaşayacak”, Daniel 12:2’de toprakta uyuyanların uyanacağı söylenir. Hanna’nın duasında da Haşem’in öldürdüğü ve yaşattığı, Şeol’e indirdiği ve çıkardığı anlatılır (Şemuel Alef 2:6). Ölüm sonrası yaşamı veya dirilişi kabul etmek, Tehilim 16’daki kişinin İsa olduğunu ve kısa süre içinde dirildiğini göstermez.
Elçilerin İşleri 2:25–32 ve 13:35–37, David’in ölümünü anarak mezmuru İsa’nın dirilişine uygular. Tehilim 16 ise konuşanın İsa olduğunu, ne kadar süre ölü kaldığını veya bedenin çürümesinden önce dirileceğini söylemez. Bu ayrıntılar, mezmurun kendi anlatımından değil, Elçilerin İşleri’nin onu İsa’ya uygulamasından gelir.
Tanah kaynakları: Tehilim 16:1–11; Tehilim 30:3–5 ve 30:10; Tehilim 49:8–10 ve 49:16; Tehilim 116:8–9; Yona 2:2–3; Şemuel Alef 2:6; Yeşaya 26:19; Daniel 12:2. Tehilim 30:10 ve 49:10 bazı çevirilerde 30:9 ve 49:9’dur. Karşılaştırılan Hristiyan metinleri: Elçilerin İşleri 2:25–32; 13:35–37.
