249. İddia: Tehilim 40’taki “çukurdan çıkardı” sözü Maşiah’ın dirilişini bildirir
Hristiyan İddiası:
Tehilim 40’ta dua eden kişi, Tanrı’nın kendisini balçıklı bir çukurdan çıkarıp ayaklarını kayaya bastırdığını söyler. En başta yardım için yakarır, sonrasında kurtulduğu için Tanrı’yı över. Çukurun neyi anlattığı, şiirde kişinin başına neler geldiğine bakılarak anlaşılır.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, çukur ve balçık sözlerini öldürülmek istenen Maşiah’la ilişkilendirirler. Tanrı’nın onu çukurdan çıkarmasını ölümden diriltmesi olarak okurlar. Onlara göre Tehilim 40, İsa’nın ölümünden sonra dirileceğini önceden bildirir.
Tanah’ın Cevabı:
Tehilim 40’ta dua eden kişi Tanrı’nın kendisini derin bir sıkıntıdan kurtardığını söyler. Fakat çukurdan çıkarılma ifadesi tek başına öldükten sonra mezardan dirilmek demek değildir. Mezmur, bu kurtuluşu çukur ve balçıktan kayaya çıkarılma görüntüsüyle anlatır. Dua eden kişinin daha sonra ne söylediği, bu ifadenin anlamını açıklar.
İbranice numaralandırmada Tehilim 40:2–3’te konuşan kişi, Tanrı’yı sabırla beklediğini ve Tanrı’nın da feryadına kulak verdiğini söyler. Ardından וַיַּעֲלֵנִי מִבּוֹר שָׁאוֹן מִטִּיט הַיָּוֵן, “Beni uğultulu çukurdan, balçıklı çamurdan çıkardı” der. Tanrı onun ayaklarını kaya üzerine koyar ve adımlarını sağlamlaştırır. Sonraki ayette ağzına yeni bir ilahi verilir.
Bor, çukur veya su biriktirmek için kullanılan sarnıç demektir. Bazı ayetlerde ölüler ülkesini de çağrıştırabilir. Burada balçık ve kayanın karşı karşıya getirilmesi, kişinin ayaklarının saplandığı bir yerden sağlam basabildiği bir yere taşınmasını anlatır. Çukur tehlikeyi, kaya ise tehlikeden çıkıp sağlam ve güvenli bir yere kavuşmayı anlatır. Ayette kişinin öldüğü, gömüldüğü ve yeniden yaşadığı söylenmez.
Tehilim 69:2–3’te benzer sözler kullanılır. Konuşan kişi derin sulara ve balçığa saplandığını anlatır. Tehilim 30:4’te Şeol ve çukur diliyle kurtuluş dile getirilir. Bu tür sözler, ölüm tehlikesinin ne kadar ağır olduğunu anlatmak için de kullanılabilir. Şeol veya çukur sözünün geçmesi, kişinin öldüğünü ve bedeniyle dirildiğini tek başına göstermez.
Mezmurun devamındaki konuşan kişi, הִשִּׂיגוּנִי עֲוֹנֹתַי, “Suçlarım beni yakaladı” der. Suçlarının başındaki saçlardan çok olduğunu söyler (40:13). Çukurdan çıkarılan kişiyle kendi suçlarını kabul eden kişi aynıdır. İlk kısmı günahsız bir Maşiah’ın yaşam öyküsü sayan yorumun, bu itirafı da açıklaması gerekir.
Midraş Tanhuma’nın Beşalah bölümünde çukur ve balçık Mısır’daki köleliği ve tuğla çamurunu, yeni ilahi ise kurtuluşu anlatan bir benzetme olarak okunur. Bu midraşik açıklama mezmurun tek düz anlamı değildir. Bu örnek, aynı sözlerin bir halkın tarihte kölelikten kurtulmasıyla da ilişkilendirildiğini gösterir.
Tanah dirilişten açıkça söz ettiğinde farklı ifadeler kullanır. Yeşaya 26:19 “Ölülerin yaşayacak” der. Daniel 12:2, toprağın tozunda uyuyanların uyanacağını bildirir. Tehilim 40 ise feryat, kurtuluş, övgü ve yeniden yardım isteme diliyle ilerler.
Tehilim 40’ın çukur imgesi, Tanrı’nın sıkıntı içindeki kişiyi kurtarmasını anlatır. İsa’nın öldükten sonra dirileceğini adı ve zamanı belirlenmiş bir peygamberlik olarak bildirmez.
Kaynaklar: Tehilim 40:2–17, özellikle İbranice numaralandırmada 40:3 ve 13; Tehilim 30:4, 69:2–3; Yeşaya 26:19; Daniel 12:2; Midraş Tanhuma Buber, Beşalah 12.



