Makalenin sonunda özet video bulunmaktadır.
UYARI: Bu makale, SADECE Kabala’nın sembolik dilini ve sefirotik sistemini anlamaya çalışanlar içindir. Bu kavramlar, tarihsel olayların yerine geçen birer mit değil, metnin derinlik katmanlarıdır. Ancak bu düzleme, metnin literal (peşat) ve midraşik temellerini sağlamca öğrenmeden yaklaşmak, sadece kafa karışıklığı ve yanlış yorum getirir. Başka alanlarda uzman olmanız, bu metni kavradığınız anlamına gelmez; bu, entelektüel kibirden başka bir şey değildir. Kabala, sadece bilgi değil, yoğun disiplin, kaynak hakimiyeti ve manevi hazırlık ister. Eğer Tora’nın temel dilini, midraş mantığını ve mitsvaların işleyişini bilmeden bu düzlemi anlamaya çalışıyorsanız, bu çabanız sizi hakikate değil, kendi yorumlarınızın gölgesine götürür.
Mesianik zamanlarda (Maşiah döneminde) göreli saflaştırma/Birur süreci önemli bir seviyeye ulaşacak olsa da, bu sürecin sonu değildir. Dünyadan kötülüğün ortadan kaldırılmasından sonra, dünya arınmaya devam edecektir. Göreli Kapların Kırılması/şevirat HaKeilim ve Onarım/Tikun süreci, insanlığı sürekli artan mükemmellik ve birlik düzeylerine getirmeye devam edecektir. Mesianik zamanların başlamasıyla, Dairesel Düzen/Igulim’in “Kralları” tamamen düzeltilmiş olacak ve varoluş, Eksenel Düzen /Yoşer bütünleşmiş çeşitliliği hâline gelecektir. Bununla birlikte, Yoşer bütünleşmiş bir durum olsa da, hâlâ çeşitli unsurların bir birleşimidir ve henüz mutlak birlik durumu değildir. Bu nedenle kendi göreli Kapların Kırılması ve Onarım sürecinden geçer; burada “Yoşer’in Kralları” olarak adlandırılanlar düzeltilir.1
Dipnot 1:
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ab, Cilt I, Maamar Kelali Al Yesod HaSefer, Ot 3, s. 2b, sütun 1:
“On Emir’de [Şemot 20:6] yazılı olan, ‘Binlerce [nesiller boyunca] iyilik yapan Tanrı’ sözü — [yani ‘binlerce’ kelimesinin çoğul biçimi, Dairesel Düzen (Igulim) Tohu’sunun bin nesillerine ek olarak en az bir ek bin nesil daha bulunduğunu ima eder] — büyük bir sır içerir; çünkü tartıştığımız Krallar kavramının gerçekte iki yönü vardır.
Birincisi, Tora peraşası Vayişlah’ın sonunda bahsedilen [Edom’un] Kralları’dır, daha önce de belirtildiği gibi.
Ancak ikinci bir tür Kral vardı — birincisinden daha yüksek olan — o da hüküm sürdü ve öldü.
Bunlar Tora’da yalnızca büyük ölçüde gizlenmiş bir ima ile, Sadık Yosef hakkındaki ayetin sırrında [Bereşit 49:24] belirtilmiştir.
[Bu iki kategori] Dairesel Düzen (Igulim) Kralları ve Eksenel Düzen (Yoşer) Kralları’dır.
Bu ikinci tür Kral, yani Yoşer’in Kralları da bin [nesillerin] sırrını taşırlar…”
Talmud, dünyanın mevcut durumunda altı bin yıl süreceğini, ardından 7. binyılda Mesianik dönemin geleceğini söyler. Ayrıca 8. ve 9. binyıllardaki olaylara da atıfta bulunur.2 Arizal ve Rabbi Moşe Kordovero tarafından saygı duyulan erken dönem bir Kabalistik eser olan Brit Menucha, bu konuyu genişleten ilk eserdir. Bu eser, 6.000 yıllık dönemden sonra dünyanın dört binyıllık belirli süreçlerden geçeceğini belirtir; 7. binyıldan başlar ve 10. binyılın sonunda biter.3
Dipnot 2:
Sanhedrin 97a, Yeşayahu 2:11, Hoşea 6:2, Tehillim 90:4 / 92:1’den alıntı yapar:
Rabbi Katina der ki: “Dünya altı bin yıl var olacak ve bir [bin yıl] boyunca yıkıma uğrayacaktır, çünkü şöyle denmiştir: ‘Ve o gün yalnızca Tanrı yüceltilecektir.’ [Burada bir “gün” aşağıda belirtileceği üzere bin yıl anlamına gelir ve bu nedenle yedinci binyıla işaret eder.]
Abaye der ki: ‘İki [bin yıl] boyunca yıkılacaktır, çünkü şöyle denmiştir: “İki gün sonra bizi diriltecek ve üçüncü günde [dokuzuncu binyılda] bizi kaldıracak ve biz O’nun huzurunda yaşayacağız.”’
Bir Braita’da Rabbi Katina’nın adıyla öğretilmiştir ki: “Nasıl ki İsrael toprağında tarım yapılırken bir mitsva olarak her yedinci yılda toprağı bir yıl nadasa bırakmak gerekir — buna Şemita (Sabat yılı) denir — ve bu yedinci yıl her yedi yılda bir işi durdurmayı gerektirir, aynı şekilde dünya da yedi bin yılda bir bin yıl boyunca durur, çünkü şöyle denmiştir: ‘Ve o gün yalnızca Tanrı yüceltilecektir.’
Ve şöyle de denmiştir: ‘Bir mezmur, Şabat gününün [bin yılın] şarkısı için,’ — tamamen Şabat olan bir gün [yani Mesianik dönem].
Ve şöyle denmiştir: ‘Çünkü Senin [Tanrı’nın] gözlerinde bin [insan] yılı dünün geçip gitmesi gibidir’ [yani bir anlık gün gibi geçicidir].
Ayrıca Roş HaŞana 31a’ya da bakınız.
Şunu belirtmek gerekir ki, Talmud yedinci ve/veya sekizinci binyılı “yıkılmış” olarak nitelendirdiğinde, bu, o dönemlerin başlangıcında dünyanın kırılmış Tohu durumunun ortadan kaldırılması ve bunu izleyen Onarım (Tikun) yeniden yapılanması anlamındadır.
Bu, dünyanın varlığının sona ereceği anlamına gelmez.
Bu “yıkım” ifadesi tamamen göreli bir anlamda kullanılır — yani, Dairesel Düzen (Igulim) Onarım (Tikun) durumuna ulaştıktan sonra, Eksenel Düzen (Yoşer) Kralları’nın göreli anlamda yeni bir ölümü, yani Kapların Kırılması (şevirat HaKeilim) meydana gelir; bu da daha yüksek bir Onarım düzeyine ilerlemek için gereklidir.
Dipnot 3:
Brit Menucha adlı eser, Granada’lı R. Avraham ben Yitzchak adlı bir Sefarad bilgesi tarafından yazılmıştır; kendisi hakkında çok az şey bilinmektedir. Ne zaman yaşadığı kesin değildir; bazıları onun 14. ya da 15. yüzyılda yaşadığını düşünür. O, girişinde (1973 Kudüs baskısında, s. 4a, sütun 1) bu dört binyıllık dönemden söz eder.
R. Hayim Vital, şa’ar HaHakdamot’un girişinde — ki bu, Etz Hayim’in başında yayımlanan girişlerden biridir — şöyle yazar: “Bulunan otantik Kabalistik eserlerle ilgili olarak, efendimiz [Arizal] bize söyledi ki… Brit Menucha otantik bir eserdir; Tora’da ve bilgelikte büyük bir bilge tarafından yazılmıştır ve sadık bir ruha sahiptir; sözlerinin derinliğini gizlemiştir. Kadim, doğru bir ruh tarafından yazılmıştır; ona Eliyahu [Peygamber] görünmüş ve ona öğretmiştir.”
R. Moşe Kordovero Pardes Rimonim, Kapı 20, Bölüm 1’de şöyle der:
“Brit Menucha adlı eser açıklar… ve kesin olarak söylenebilir ki bu güzel eser bütünüyle Hayyim Tanrı’nın sözlerinden oluşur; ya ilahi esinle söylenmiştir ya da büyük kişilerden alınmış bir Kabalistik gelenektir.”
Ve yine Pardes Rimonim, Kapı 28, Bölüm 1’de:
“…Biz daha fazla kanıtı Brit Menucha eserinden getireceğiz, ki o güzel bir eserdir…
Ve onun sözlerinden açıkça anlaşılmaktadır ki bunlar ya Kabalistik gelenekle ya da bir melekten alınmış sözlerdir. Çünkü bunlar büyük çözümlemeyle veya incelikli bilgelikle anlaşılabilecek kavramlar değildir; aksine ilahi esine sınır derecede yakın, hayret verici bir kavrayışla anlaşılırlar.”
Sadece bu da değil, Leşem açıklar ki onuncu binyılın sonunda — ki buna İkinci Onarım (İkinci Tikun) adını verir — arınmanın doruklarına ulaşılmış olsa bile, bunun ardından bir Üçüncü Onarım (Üçüncü Tikun) süreci vardır. Bu süreç aracılığıyla dünya ve insanlık, Sonsuz Olan (Ein Sof) ile mutlak Gizli Birlik (Hidden Unity) düzeyine ulaşır. Bu Gizli Birlik düzeyine ulaşıldığında, dünya ve insanlık, Sonsuz Olan’ın bütün Yaratılış’la amaçladığı nihai hedefi gerçekleştirmiş olacaktır.4
Dipnot 4:
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ah, Cilt 2, Deruş 3, Anaf 7, s. 24a, sütun 1:
“…Birinci Onarım (Birinci Tikun) — Yaratılış Eylemi’nin Onarımı’dır [Mesianik zamanların gelişiyle doruğa ulaşan]…
İkinci Onarım (İkinci Tikun), Mesianik dönemde olacaktır [Mesianik zamanların gelişinden sonra]; ve aynı şekilde, dünyanın mevcut hâlde var oluşunun 6.000 yıl olmasının ardından gelen dört binyıllık dönemde de gerçekleşecektir.
Bunlar, ‘bir [bin yıl] boyunca yıkıma uğrayacak’ olan Yedinci Binyıl’dır [Sanhedrin 97a, s. 718, dpn. 275’e göre]; bunun ardından Sekizinci, Dokuzuncu ve Onuncu Binyıllar gelir…
Üçüncü Onarım (Third Tikun), tüm On Binyıllardan sonra gelen son Onarım’dır.”
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ah, Cilt 2, Deruş 3, Anaf 7, s. 25a, sütun 1–2:
“…Brit Menucha’nın girişinde açıklanır ki, Yedinci Binyıl’ın kendisinde Atzilut’un Binah düzeyinin bir açığa çıkışı olacaktır.
Tüm varoluş o düzeye yükselecek ve onun ışığıyla aydınlanacaktır; bu, Mesianik sonrası dönemdeki Gelecek Dünya’nın (Olam HaBa) sırrıdır.
Ancak Sekizinci Binyıl’da, Brit Menucha açıklar ki bu düzey Atzilut’un Hokhma’sıdır, ve tüm varoluş o Hokhma düzeyine yükselecektir…
Görünmektedir ki Dokuzuncu Binyıl’da tüm varoluş Sakalın On Üç Düzeltmesi (13 Tikunei Dikna) düzeyine yükselecektir…
Ancak Onuncu Binyıl’da, o zaman Atzilut’un Keter düzeyine yükselecektir…
Bundan sonra, Onuncu Binyıl’dan itibaren Üçüncü Onarım başlayacaktır.
Bu, Gizli Birlik (Hidden Unity) sırrının Onarımı’dır.
Bu, Sonsuz Olan’ın (Ein Sof) Dünyaları ile ilgili son Onarım’dır [bkz. Nefeş HaTzimtzum, Cilt 2, Bölüm 3]…
Varlık oraya [Ein Sof’un Dünyalarına] yükseltildiğinde, o zaman hayret verici Gizli Birlik sırrına ulaşacaktır…
Ve işte bu, Üçüncü Onarım’dır — Atzilut’taki bütün ifşalarıyla ve O’nun dünyasının yaratılışının tamamıyla Yayıcı’nın (Emanator) tüm niyet ettiği nihai Onarım’dır; onları düzeltmek ve oraya yükseltmek için.”
Daha önceki bölümde, zamanın şimdi anladığımız şekilde var olmadığı yaratılış öncesi dönemlerle ilgili zaman ölçeklerinden bahsedildiğinde, bu durum Mesianik sonrası dönemler için de geçerlidir. Yaratılış, Atzilut Dünyası seviyesine yükseldiğinde, zaman artık şu anda onu algıladığımız biçimde var olmayacaktır.
Bu nedenle sonraki binyıl dönemlerinden bahsetmek, belirli zaman aralıklarını ifade etmek değildir; aksine, insana göre anlaşılabilir bir şekilde betimlenen sürekli arınma sürecini ifade eder.
Erken dönem Kabalistlerinden bazıları, dünyanın 10.000 yıldan fazla süreceğini söylemek yerine, dünyanın varlığını toplam 50.000 yıllık bir dönem olarak tanımlarlar — bunun içinde Yaratılış öncesi, Mesianik öncesi ve Mesianik sonrası zaman ölçekleri bulunur. Bu anlatım biçiminde, bahsedilen sürenin çoğu şu anki anlamda “insan zamanı”yla ilişkilendirilemeyeceği için, aslında aynı sürecin farklı ayrıntılarını ifade ederler.
Leşem, bu iki süreç tanımının nasıl uzlaştırılacağını açıklar.5
Dipnot 5:
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ah, Cilt 2, Deruş 3, Anaf 7, s. 25a, sütun 2:
“Bil ki burada bütün Onarımların tamamlanmasına ilişkin olarak söylediğimiz her şey, onuncu binyılın [sonuna] kadardır; ve oradan yukarısı, yukarıda belirtildiği gibi Sonsuz Olan’ın (Ein Sof) Dünyaları ile ilgilidir.
Bunların hiçbiri, Şemita döngüleri kavramıyla [Sanhedrin 97a’dan s. 718, dpn. 275’te aktarılan alıntıda ima edildiği şekilde — her biri 7.000 yıldan oluşan yedi döngü, ki bu döngülerin her biri 7 yıllık yedi Şemita döngüsüne tekabül eder; ve bu yedi Şemita döngüsünün sonunda 1.000 yıla denk düşen bir Yovel (Jübile) yılı bulunur; bu da birlikte dünyanın onarımı için 50.000 yıllık bir döneme yol açar] hiçbir biçimde çelişmez.
Bu kavram, erken dönem Kabalistlerin yazılarında bulunur [genellikle Şemita kavramını tartışan Vayikra 25:1–24’teki Behar peraşasındaki ayetler üzerine].
Sefer HaTemunah, Sefer HaKana, Ramban, Maarechet HaElokut, R. Menachem Recanati, R. Avraham Tzioni, R. Bachye ve Radvaz bunu öğretirler.
Benzer şekilde, R. Moşe Kordovero da Pardes Rimonim’de, Kapı 12, Bölüm 2 ve Kapı 21, Bölüm 3’te aynı görüşü benimser.
Ancak şiur Komah’ta [Bölüm 83, R. Moşe Kordovero] bunu kesin biçimde reddeder; aynı şekilde R. Hayim Vital da [Arizal’ın öğretisini aktarırken] Likutei Torah’da, Kedoşim başından itibaren bu görüşü reddeder.
Buna karşın Vilna Gaon, erken dönem Kabalistlerin sözlerini hiçbir şekilde reddetmemiş, aksine onları desteklemiştir…
Aynı şekilde, Ramban’ın hocası R. Ezra da bu görüştedir.
Şimdi, ben bir kitap gördüm; bu kitap, erken dönem Kabalistlerin tamamını Brit Menucha’daki ifadelerle reddediyordu; çünkü Brit Menucha, yukarıda açıklandığı üzere bütün yükselişleri yalnızca onuncu binyıl ile sonlandırıyormuş gibi görünür.
Ancak Brit Menucha’nın sözlerinden hiçbir çelişki çıkmaz ve hiçbir güçlük yoktur…
[Ve Leşem, on binyıl sistemiyle yedi Şemita döngüsünün (her biri 7.000 yıl) ve bunları izleyen bir Yovel yılının nasıl uzlaştırılabileceğini açıklamaya devam eder.]
50.000 yıllık dönem ve yedi Şemita döngüsü hakkındaki daha fazla ayrıntı ve kaynaklar için, R. Y. Becker tarafından Maarechet HaElokut’un 2013 baskısının sonuna ek olarak yayımlanan sekiz sayfalık “Maamar Torat Haşemitot” adlı bölüme bakınız.
Ayrıca Yoşer Levav, Bayit 2, Oda 4, Bölümler 8–9’a ve Baal HaTanya’nın Torah Or, Şemot, s. 51, sütun 4’teki yorumlarına da bakınız.
Likutei Torah, Korach, s. 52, sütun 3–4’te Baal HaTanya, 50.000 Yovel dönemi/düzeyi boyunca süren bir saflaştırma sürecinden söz eder.
R. David Daniel HaKohen, Gal Einay adlı eserinde (şaarei Keduşa uTefillah, Kudüs, 2019, s. 1–19) Vilna Gaon ve Leşem’in neden Arizal’ın yedi Şemita döngülerine yönelik reddini doğrudan kabul etmediklerini ciddi biçimde sorgular; ve bu bağlamda önemli analizler ve aydınlatıcı kaynaklar sunar.”
Kapların Kırılması (şevirat HaKeilim) ve Onarım (Tikun) süreci hakkında yapılan bütün bu tartışmalarda, yaratılmış her varlıkta ve her seviyede tekrarlayıcı biçimde işleyen genel ilke şudur: Tüm Yaratılışın en küçük ayrıntısına kadar, onu nihai saflaştırma (Birur) ve onarım (Tikun) durumuna yönlendiren kapsayıcı bir süreç vardır.6 Bu süreç, niceliksel ya da niteliksel ölçekte hiçbir fark gözetmeksizin işler.
Gerçek anlamda hiçbir taş çevrilmeden bırakılmayacaktır. Yaratılışın tamamında, her şey ve herkes sonunda tamamen düzeltilmiş olacak ve Sonsuz Olan’la (Ein Sof) bütünüyle birleşecektir. İnsanın günahı, Onarım sürecini zorlaştırsa da — ve kimi zaman son derece acı verici biçimde zorlaştırsa da — sonuçta bütün yaratılmış varlıklar için nihai, kapsayıcı bir Onarım gerçekleşecektir. Varlığın tamamı, olumlu insan eylemleriyle desteklenerek, Yaratılış’taki nihai amacına ulaşacak ve Sonsuz Olan’ın içinde Gizli Birlik durumuna yüceltilecektir.7
Bu gerçeğin keskin biçimde farkında olmak, bizi süreci kolaylaştırmaya teşvik etmelidir — Tora’yı tutkuyla çalışarak ve Mitsvaları en mükemmel biçimde yerine getirerek. Bu farkındalık gerçekten ancak Tora’nın en nihai derinliği olan Kabala’yı incelemekle elde edilebilir. Ve işte bu, Mesih’in gelişinden önce hâlâ gerçekleşmesi gereken Kapların Kırılması (şevirat HaKeilim) ve Onarım (Tikun) olaylarının, mümkün olan en az zorlukla yaşanmasını sağlayacak anahtardır.8
Dipnot 6
Sefer HaLikutim, Vayişlach, Siman 36 (ayrıca Mevo şe’arim, Kapı 1, Kısım 1, Bölüm 1’in sonuna da bakınız):
“Bu dünyanın yaratılışındaki tüm amaç, saflaştırma (Birur) ihtiyacı içindir.”
Dipnot 7
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ah, Cilt 2, Deruş 2, Anaf 3, Ot 4:
“Yaratılış’ın Altı Günü’nden bugüne kadar bu dünyada gerçekleştirilen tüm eylemlerin bütün gücü — ve aynı şekilde dört temel unsurun tüm bileşenlerinin gücü: Ateş, Rüzgâr, Su ve Toprak/Toz — ve bu unsurlardan türeyen, yaşamın ve varoluşun tüm düzeylerini oluşturan özel bileşenlerin (yani cansız, bitkisel, hayvansal ve insani düzeylerin) tamamı — bu altı bin yıllık süre boyunca onlara bahşedilen ve onlardan türeyen her şey — Onarım (Tikun) zamanında uyanacak, yeniden kurulacak, aydınlanacak ve parlayacaktır.
En küçük güçleri bile kaybolmayacak veya geçersiz olmayacaktır.
Çünkü hepsi, Edom’un ilksel Kralları’nın kırılmış kaplarının kıvılcımlarını barındıran beş taş ocağından gelir.
Yaratılıştan Mesih’in gelişine kadar tüm yaratılmışlarda, en küçük güç bile kaybolmayacak veya iptal edilmeyecektir.
Hepsi dirilişle birlikte yeniden kurulacaktır.
Dahası, kötülüğün kendisinin tüm gücü bile — yani kötülüğün kötü eylemlerini gerçekleştirmek için kullandığı güç — ve aynı şekilde bu dünyadaki ve ruhlar dünyasındaki zorlukları ve cezaları harekete geçiren her şey — bütün bu güçlerin hepsi de Onarım’dan geçecektir ve her şey Kutsallığa geri dönecektir.
Çünkü kötülüğün kendi özünden gelen hiçbir gücü yoktur.”
[Bu bölüm şöyle devam eder: nihayetinde güç kötülükten kurtarıldığında, kötülüğün kendisi özsüzlüğü nedeniyle otomatik olarak kendini iptal edecek ve yok olacaktır.]
Leşem Şevo VeAhlama, Sefer HaDe’ah, Cilt I, Deruş 5, Anaf 2, Ot 2:
“Yaratılış’ın niyeti, sonsuz çoklukta yaratılmış varlıklar meydana getirmekti; her birini diğeriyle birleştirmek ve hepsini insanla birleştirmek; ta ki hepsi insan tarafından, yükseliş üzerine yükselişle, sonunda Gerçek Birlik’in sırrına kadar yükseltilsin.
Bu, nihai Onarım’ın amacıydı; Yayıcı’nın (Emanator) dünyasını yaratmadaki bütün niyetinin hedefiydi.”
Ramhal, Sonsuz Olan’ın (Ein Sof) Birliği’nin bilgisiyle ve bütün varoluşun O’na dönüşünün bilgisiyle — ki bu, bütün kötülüğün iyiliğe dönüşüm yolunu anlamayı da içerir — Kabalistik bilginin üç seviyesinin en yücesi olarak ilgilenir.
Bu üç bilgi seviyesini Igrot Pitchei Chokhmah ve Da’at’ın sonunda açıklar (şa’arei Ramhal, R. Hayim Friedlander tarafından derlenmiş, Bnei Brak, 1989, s. 404):
“Dünyanın yaratılışındaki niyeti bilmekten türeyen, iç içe geçmiş üç Kabalistik bilgi seviyesi vardır.
Birinci ve en düşük bilgi seviyesi, yüzeysel niyetin bilgisidir:
Yayıcı, niteliklerin ortaya çıkması için dünyasını yaratmıştır.
Şöyle yazılmıştır: ‘Merhametli, şefkatli, öfkesinde yavaş…’ (Otzrot Chayim’in başında, s. 258, dpn. 388).
Buradan ‘Kutsal Ağaç (Hayat Ağacı)’nın tüm bilgisi ve dalları çıkar.
Bu, Tanımlamaların Bilgisi olarak adlandırılır: kaç tane nitelik, kaç tane Sefira olduğu, hangi sırayla düzenlendikleri, birinden diğerine nasıl aktıkları bilinmelidir.
Bu bilginin sınırı buradadır.
İkinci bilgi seviyesi, niyetin bilgisidir:
Yayıcı, yaratıklarına mükemmel iyiliği vermek için dünyayı yaratmıştır — bunu lütufla değil, hak ederek almaları içindir.
Bu nedenle, sonunda kötülüğün ardından iyiliğin geleceği, Sitra Ahra’nın sona ereceği ve Kutsallığın tamamlanacağı büyük bir düzen kurmuştur.
O zaman bütün ruhlar hak ettiklerini alacaktır.
Benzer şekilde, bazen Sitra Ahra’nın ya da ulusların egemen olması gereklidir, ta ki İsrael arınsın.
Buradan niteliklerin yönetimi bilgisi çıkar.
Bu bilgi düzeyine ulaşamayan kimse, ‘hiçbir şey anlamamış biri’ olarak adlandırılır.
Üçüncü bilgi seviyesi, çok harika bir bilgi seviyesidir:
Yayıcı, Birliği’ni açığa çıkarmak istemiştir; şöyle demek için: ‘Ben İlkim ve Ben Sonum’ (Yeşayahu 44:6).
Ve her durumda, her lanet berekete, her kötülük iyiliğe dönüşecektir.
Bu, “Bana kızdığın için Sana teşekkür ederim, YHVH” (Yeşayahu 12:1) sırrıdır.
Buradan Sefirot bilgisi çıkar — hepsinin Sonsuz Olan’ın Yüce Birliği’ne döndüğü bilgisi.
Bu konu, bizim neslimizde çok az bilinen bir konudur.
Gerçekte bu, Yahudi inancının en temel kısmıdır — Yayıcı’nın Birliği’ni bilmek.
Bu bilgi seviyesine ulaşmak büyük çaba gerektirir.
Buna ulaşan kimse, Kabala’nın bütün yönlerini derinlemesine anlamış kimsedir.
Ancak ikinci bilgi düzeyine dahi ulaşamayan biri, kesinlikle hiçbir şey anlamamıştır.”
Dipnot 8
Zohar, Ra‘ya Mehemna III, Naso 124b:
“Gelecekte, İsrael Hayat Ağacı’ndan tadacaktır — ki bu Zohar kitabıdır [Kabalistik bilgelik bilgisidir] — ve onunla birlikte, merhametle [yani en az zorlukla] sürgünden çıkacaktır.”
Kutsal Kitabınızı bilin!
Kutsal Kitabınızı bilirseniz, hiç kimse Tanrı’ya olan inancınızı ve O’nunla olan bağlantınızı çalamayacaktır.