87. İddia: Yitshak’ın odun taşıması İsa’nın çarmıhını önceden haber verir
Hristiyan İddiası:
Bereşit 22’de Avraam, oğlu Yitshak’la birlikte sunu getireceği yere gider. Yitshak sunu için hazırlanan odunları taşır. Bu ayrıntının ne anlama geldiğini anlamak için odunların nerede kullanıldığına, üçüncü günde ne olduğuna ve anlatının sonunda kimin sağ kaldığına bakılır.
Bu yorumu savunan Hristiyanlar, Avraam’ın sevdiği oğlu Yitshak’ın kendi sunusu için odun taşımasını ve bağlanmaya razı olmasını, İsa’nın çarmıhını taşımasının habercisi sayarlar. Anlatıdaki üçüncü günü İsa’nın ölümden dirilmesine, Yitshak’ın yerine sunulan koçu da İsa’nın başkaları uğruna ölümüne bağlarlar.
Tanah’ın Cevabı:
Bereşit 22, Avraam’ın sınandığını söyleyerek açılır. Avraam, sunakta bütünüyle yakılacak ola sunusu için odun hazırlar. Odunları Yitshak’ın üzerine yükler, ateşle bıçağı kendi elinde taşır. Yitshak, ateş ve odun hazırken sunulacak hayvanın nerede olduğunu sorar. Avraam, Haşem’in sunu için hayvanı sağlayacağını söyler. Odunun anlatıdaki görevi baştan sona açıktır. Avraam, vardıklarında odunları, sunuyu koyacağı sunağın üzerine dizer. Bu odunları gelecekteki bir Roma infaz aracının haberi saymak, Tora’nın verdiği ayrıntıya başka bir olayın anlamını yükler. (Bereşit 22:1–10)
Odunun yer değiştirmesi, anlatıda çocuğun başına gelecek olayın nasıl hazırlandığını gösterir. 6. ayette Avraam odunu Yitshak’ın üzerine koyar. 9. ayette ise Yitshak’ı bağlayıp odunun üzerine koyar. “İkisi birlikte yürüdüler” sözü iki sahnenin arasına yerleşir. Fohrman’ın dikkat çektiği bu düzen, odunun neden başta çocuğa taşıtıldığını anlaşılır kılar. Yürüyüşte sırtta taşınan odun, daha sonra sunağın üzerinde yakılacak sunu için dizilir. Sınama, çocuğa dokunulmaması buyruğuyla sona erer. (Bereşit 22:6–13).
Bereşit Rabba adlı açıklama derlemesinin 56:3 bölümü, Yitshak’ın odun taşımasını infaz edileceği kirişi omzunda taşıyan birine benzetir. Aynı midraş, baba ile oğlun bağlamak ve bağlanmak üzere birlikte yürüdüğünü söyler. Bu güçlü benzetme, anlatının Yitshak’ın yürüyüşüne verdiği anlamı açar; gelecekteki bir kişinin adını veya kimliğini vermez.
Avraam bıçağı aldığında Haşem’in meleği, “Elini çocuğa uzatma ve ona hiçbir şey yapma” der. Sınama, oğlun kanı dökülmeden tamamlanır. Avraam boynuzları çalılığa takılmış koçu alır ve “oğlunun yerine” sunar. Kimin yerine kimin sunulduğu, anlatının devamında bellidir. Koç Yitshak’ın yerine sunulur ve Yitshak sağ kalır. Raşi’nin aktardığı açıklamada Avraam, koçu sunarken yapılanların sanki oğlu için yapılmış gibi kabul edilmesini diler. Bu açıklama, Yitshak’ın gerçekten öldüğünü söylemez. Hristiyan savı, Yitshak’ın yürüyüşünü gönüllü bir teslimiyet olarak okur. Tora yürüyüşü, soruyu ve bağlanmayı anlatır, Yitshak’ın o anda ne bildiğini veya ne düşündüğünü söylemez. Oğlun bağlı yatarken anlatının yönünü belirleyen söz, ona dokunulmaması emridir. (Bereşit 22:6–13)
Hristiyan yorum, İsa’yı aynı anlatıdaki iki ayrı varlığa benzetir. Yitshak odunu taşıdığı için İsa’ya, koç öldürülerek sunulduğu için yine İsa’ya benzetilir. Tek öyküden iki ayrı benzetme kurulabilir. Ancak bu eşleştirme, Bereşit’in neden gelecekte özellikle İsa’yı haber verdiğini göstermez. Odunu taşıyan oğul, öykünün sonunda kurtarılan kişidir. Üçüncü günde de Avraam uzaktan gideceği yeri görür. Yitshak’ın üçüncü günde dirildiği söylenemez, çünkü ölümü gerçekleşmez. (Bereşit 22:4, 11–13)
Haşem daha önce Avraam’a soyunun Yitshak üzerinden süreceğini söylemiştir. Sınamanın ardından bu soyu yıldızlar ve deniz kıyısındaki kum kadar çoğaltacağını ve yeryüzünün uluslarının Avraam’ın soyu aracılığıyla bereket bulacağını bildirir. Vaadin gerekçesini de Avraam’ın Haşem’in sesine kulak vermesine bağlar. Odunu taşıyan Yitshak’ın sağ kalması ve soy vaadinin onaylanması, anlatının sonucunu oluşturur. Bu sonu bir insanın ölmesini gerektiren günah sunusuna veya çarmıh kehanetine çevirmek, Bereşit’in anlattığı olayın yönünü tersine çevirir. (Bereşit 21:12, 22:15–18)
Tanah kaynakları · Bereşit 22:1–18 (İbranice) · Bereşit 21:12 (İbranice).



