Misyoner İddiaları Arşivi

2 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası

176. İddia: Mezmurlar 45 Maşiah’ın sonsuza dek kutsanacağını bildirir

Tehilim 45, bir kralın düğünü için yazılmış bir şiirdir. Şair, kralın sonsuza dek kutsandığını söyler, tahtından ve sonra oğullarından söz eder. Bu sözlerin kimi ve neyi anlattığını, düğünün yanı sıra kral ve ailesi hakkında söylenenler gösterir.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Tehilim 45, bir kralın düğünü için yazılmış bir şiirdir. Şair, kralın sonsuza dek kutsandığını söyler, tahtından ve sonra oğullarından söz eder. Bu sözlerin kimi ve neyi anlattığını, düğünün yanı sıra kral ve ailesi hakkında söylenenler gösterir.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, kralın sonsuza dek kutsanmasıyla tahtının kalıcı olması arasında bir bağ kurarlar. Onlara göre bu sözler, ölümden dirilip bir daha ölmeyecek olan Maşiah’ı, yani İsa’yı anlatır.

Tanah’ın Cevabı:

Tehilim 45 bir kralı ve kraliyet düğününü anlatan şiirdir. Şair doğrudan krala seslenir. Onun güzelliğinden, nasıl yönettiğinden, tahtından ve Tanrı’nın onu kutsamasından söz eder. Ardından kraliçe, saray ve düğün alayı anlatılır. Sonunda kralın oğullarının atalarının yerini alacağı ve adının kuşaklar boyunca anılacağı söylenir (45:17–18).

Mezmurdaki “sonsuza dek” ifadesi krallık bağlamında kullanılır. Hanedan, aynı aileden gelen ve birbirinin yerine geçen hükümdarların soyudur. Şemuel Bet 7:12–16’da David’in soyuna ve tahtına da kalıcılık sözü verilir. Tahtı bir oğul devraldığında aynı hanedan sürer. Bunu anlatan sözler tek başına bir kralın öldüğünü, dirildiğini veya İsa olduğunu göstermez. Tehilim 45:17’de תַּחַת אֲבֹתֶיךָ יִהְיוּ בָנֶיךָ, “Atalarının yerine oğulların olacak” denir. Devamında bu oğulların ülke çapında yönetici yapılacağı bildirilir.

Geleneksel İbranice metnin, yani Masoretik metnin numaralandırmasıyla 45:7’de כִּסְאֲךָ אֱלֹהִים עוֹלָם וָעֶד שֵׁבֶט מִישֹׁר שֵׁבֶט מַלְכוּתֶךָ ifadesi bulunur. Bazı çeviriler bunu “Ey Tanrı, tahtın sonsuza dek” biçiminde, bazıları ise tahtın Tanrı ile ilişkisini farklı biçimde açıklar. Tartışma, İbranice cümlede “Tanrı” sözcüğünün krala bir hitap mı olduğunu, yoksa taht ile Tanrı arasındaki ilişkiyi mi anlattığını belirlemek üzerinedir.

Hemen sonraki ayet kral hakkında “Tanrı, senin Tanrın, seni sevinç yağıyla meshetti” der (45:8). Birini yağla meshetmek, başına yağ sürerek ona özel bir görev veya onur vermektir. Şiirde Tanrı kralı mesheder ve kral başka insanlarla karşılaştırılır. Yüce krallık dili, kralın yaratıcı Tanrı’nın kendisi olduğunu tek başına göstermez. Divre HaYamim Alef 29:23’te Şelomo’nun Tanrı’nın tahtında oturduğunun söylenmesi de krala verilen yönetme yetkisinin Tanrı’yla nasıl ilişkilendirildiğini gösterir.

Yahudi yorumlarında mezmur Maşiah ile de ilişkilendirilmiştir. Raşi ise şiiri Tora öğretisi ve Tora bilginleri üzerinden yorumlar. Bu yorumlar şiirin farklı yönlerini açıklar. Maşiah’la ilişki kuran okuma da “sonsuza dek” sözü de tek başına İsa’nın kimliğini belirlemez. Düğünü, oğulları ve kuşaklar boyunca anılmayı anlatan şiir, İsa’nın ölümünü ve dirilişini haber vermez.

Tanah kaynakları: Tehilim 45, özellikle Masoretik 45:7–8 ve 17–18; Şemuel Bet 7:12–16; Divre HaYamim Alef 29:23. Yorum: Raşi, Tehilim 45; Bereşit Rabba 99. Bazı Hristiyan çevirilerinde Tehilim numaraları bir sayı öncedir.

Bu iddianın sayfası

70. İddia: “Soyunu görecek” ifadesi İsa’nın manevi çocuklarını anlatır

Yeşaya 53’te acı çeken kula, soyunu göreceği ve günlerinin uzayacağı söylenir. Soy sözcüğü bir kişiden veya halktan gelen kuşakları anlatabilir. Peygamberlerin bu sözü bazen benzetme içinde kullanması, burada hangi kuşakların kastedildiği sorusunu doğurur.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Yeşaya 53’te acı çeken kula, soyunu göreceği ve günlerinin uzayacağı söylenir. Soy sözcüğü bir kişiden veya halktan gelen kuşakları anlatabilir. Peygamberlerin bu sözü bazen benzetme içinde kullanması, burada hangi kuşakların kastedildiği sorusunu doğurur.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, “soy görecek, günlerini uzatacak” sözünü İsa’nın ölümden sonra dirilip sonsuza dek yaşamasına bağlarlar. Onlara göre kul önce öldürüldüğü için sonradan soyunu görebilmesi ancak dirilişle mümkündür. Soy ve çocuk sözlerinin peygamberlerin dilinde bazen sembolik kullanıldığını hatırlatarak İsa’nın biyolojik çocuklarının olmamasını bir engel saymazlar. Ayetteki soyun, İsa’ya iman eden manevi çocuklar olduğunu söylerler.

Tanah’ın Cevabı:

Yeşaya 53:10’da “soy görecek” ve “günlerini uzatacak” vaatleri yan yanadır. Yeşaya 54:1–3’te Siyon çocukları çoğalan bir kadın gibi anlatılır. Çadırına artık sığamaz ve soyu yıkılmış kentleri yeniden doldurur. Sürgünde yok olacağı sanılan halk, çocuklarını ve gelecek kuşaklarını görecektir. Yeşaya 41:8’de İsrael Avraam’ın soyudur. 43:5–6 doğu ve batıdan toplanacak oğulları ve kızları, 48:19 çoğalan çocukları, 59:21 ise sözün kalacağı ardışık kuşakları anlatır.

זֶרַע (zera) “tohum” ve insan için “soy” demektir. Bereşit 15:3–4 bunun açık bir örneğini verir. Avraam, kendi soyundan çocuğu olmadığı için evinden birinin mirasçı olacağını düşünür. Haşem, mirasçının kendi bedeninden geleceğini söyler. Öğrenci veya bir gruba bağlı kişi için kullanılabilen (Melahim Bet 2:3–7) “oğul” anlamındaki ben ile zera’nın işlevi burada farklıdır.

Yeşaya 1:4’te “kötülük yapanların soyu”, 57:3–4’te “yalanın soyu” denmesi, halkı yaptığı işlerle nitelendirir. 53:10’da ise “soy görme” bir ödüldür ve hemen sonraki bölüm bu soyu gerçek kuşaklarla açıklar. Sözcüğün başka yerlerde aşağılama amacıyla kullanılması, buradaki çocukları sonradan bir dine katılan kişilere çevirmez.

Aynı ayrım, Hristiyan savında yanına getirilen Tehilim ayetlerinde de korunmalıdır. Tehilim 45:17’de krala, atalarının yerini oğullarının alacağı ve onları ülkenin her yanında yöneticiler yapacağı söylenir. Burada anlatılan, yönetimin bir kuşaktan sonrakine geçmesidir. Bu söz çocuksuz birinin ölümünden sonra imanlılar edinmesini anlatmaz. 22:31–32’de ise Haşem’e hizmet edecek bir kuşak ve O’nun doğruluğunun kendisine anlatılacağı, henüz doğacak bir halk vardır. Gelecek kuşağın Haşem’e hizmet etmesiyle, o kuşağın İsa’nın ölümü sayesinde manevi olarak doğması aynı iddia değildir. İkincisi bu ayetlere Hristiyan öğretisinden eklenir.

“Günlerini uzatmak” da Tanah’ın yaşam ve süreklilik dilidir. Şemot 20:12’de anne ve babaya saygı gösteren kişiye, Haşem’in verdiği toprakta günlerinin uzaması vaat edilir. Devarim 17:18–20’de Tora’yı okuyup emirlerinden ayrılmaması gereken kral için, kendisinin ve oğullarının İsrael içindeki krallığında uzun günler sürmesi istenir. Yeşaya 65:20–23’te aynı gelecek, uzun ömür, insanların oturacağı evler, meyvesini yiyeceği bağlar ve yanlarında bulunacak çocuklarıyla anlatılır. “Halkımın günleri ağacın günleri gibi olacak” sözü, halkın güven içinde süren hayatını somutlaştırır.

Targum Yonatan, 52:13’te kulu Maşiah olarak adlandırır. 53:10’daki açıklamasında ise halkın kalanlarının Maşiahlarının krallığını göreceğini, oğullarının ve kızlarının çoğalacağını ve günlerinin uzayacağını söyler. Bu yorumda gelecek, halkın devam eden kuşaklarıyla anlatılır.

Zohar’ın Vayeşev bölümünde aynı söz, ruhun başka bir bedende yeniden dünyaya gelmesi ve üreme bağlamında ele alınır. Bu, ayetin kabalistik bir yorumudur; kelimenin soyla ilgili temel anlamını silmez.

Hristiyan okuması mezar sözlerinden ölüm, uzun günler sözünden diriliş ve zera’dan manevi izleyiciler çıkarır. Fakat Tanah, halkın sürgünden dönüşünü de mezarlardan çıkış diliyle anlatır. Yehezkel 37:11–14’te bu mezarların kime ait olduğu söylenir: İsrael evine. 53:10’dan 54:1–3’e geçen soy, uzun yaşam ve yeniden yerleşme vaatleri de aynı ölçekte işler. Uzayan günler, sonlu bir yaşamın ya da kuşaklar boyunca süren bir halkın ömrüdür. 53:10’da suç sunusu imgesinden sonra gelen vaat, ölümden sonraki üçüncü günden söz etmez. Diriliş savı ileri sürüldüğünde de fiziksel soyun manevi takipçiler olarak çevrilmesi başlı başına bir anlam değişikliğidir. Böylece kulun acısının sonu, kendi halkının yeryüzündeki devamıyla görülür.

Tanah kaynakları: Yeşaya 53:10 ve 53:8–12; 41:8; 43:5–6; 48:19; 54:1–3; 59:21; 65:20–23; 1:4; 57:3–4; Bereşit 15:3–4 (İbranice metin); Şemot 20:12; Devarim 17:18–20 (17:20 İbranice metin); Yehezkel 37:11–14; II Melahim 2:3–7; Tehilim 45:17; 22:31–32.

Bu iddianın sayfası