Misyoner İddiaları Arşivi

2 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası

126. İddia: 69 hafta bittikten sonra tarih hesabı yaklaşık 33 yıl durabilir ve sonra tekrar başlayabilir

Daniel 9’da Yeruşalayim ve İsrael halkı için yetmiş haftalık bir süre belirlenir. Hesapta her hafta yedi yıl olarak okunursa, altmış dokuzuncu haftadan sonra bir yedi yıllık dönem kalır. Araya başka yıllar konulduğunda son haftanın tarihi değişir. Bu yüzden bir aranın olup olmadığı ayetin sözlerinden gösterilmelidir.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Daniel 9’da Yeruşalayim ve İsrael halkı için yetmiş haftalık bir süre belirlenir. Hesapta her hafta yedi yıl olarak okunursa, altmış dokuzuncu haftadan sonra bir yedi yıllık dönem kalır. Araya başka yıllar konulduğunda son haftanın tarihi değişir. Bu yüzden bir aranın olup olmadığı ayetin sözlerinden gösterilmelidir.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Daniel’in altmış dokuzuncu haftasının İsa’nın ölümüyle tamamlandığını söylerler. Onlara göre Tanrı, İsrael’e tövbe fırsatı vermek için yargıyı erteledi ve sayımı yaklaşık otuz üç yıl durdurdu. Yetmişinci haftanın bir yarısını da MS 66,5 ile 70 arasındaki savaşa yerleştirirler.

Tanah’ın Cevabı:

Daniel 9:24, her biri yedi birimden oluşan yetmiş dönemi 'senin halkın ve kutsal kentin' için belirler. 9:25’te yedi yedilik ve altmış iki yedilik ayrılır; 9:26’da meshedilmişin kesilmesi, şehrin ve kutsal yerin yıkılması anlatılır. 9:27 ise bir haftadan ve haftanın yarısında sunularla ilgili olaylardan söz eder. Bu sıralamada 69. yediliğin sonunda sayımı yıllarca durdurup sonra kaldığı yerden başlatan bir kural yazılı değildir.

Daniel 9:24’te שָׁבֻעִים שִׁבְעִים נֶחְתַּךְ עַל־עַמְּךָ וְעַל־עִיר קָדְשֶׁךָ, “Halkın ve kutsal şehrin için yetmiş hafta belirlenmiştir” denir. Nehtakh (נֶחְתַּךְ), belirlenmiş veya ayrılmış bir süreyi anlatır. 9:27’de וְהִגְבִּיר בְּרִית לָרַבִּים שָׁבוּעַ אֶחָד וַחֲצִי הַשָּׁבוּעַ יַשְׁבִּית זֶבַח וּמִנְחָה denir: “Bir hafta boyunca birçokları için antlaşmayı güçlendirecek; haftanın yarısında korban ve minha hizmetini durduracak.” Burada korban sunuyu, minha ise tahıl sunusunu anlatır. Ayet, bir haftayı ve onun yarısını adlandırmaktadır; haftanın başlamasından önce onlarca, yüzlerce ya da binlerce yıllık yeni bir durma talimatı vermez.

Bazı Hristiyan hesapları, 69. yediliği İsa’nın ölümüyle ilişkilendirip ardından yetmişinci yedilik başlamadan yaklaşık iki bin yıllık boşluk ekler. Bazıları bu boşluğun daha kısa veya daha uzun olduğunu savunur. Hangi süre seçilirse seçilsin sorun aynıdır: Daniel 9’da bu aranın başlangıcı, bitişi veya yeniden saymaya başlanacağı gün belirtilmez. Aranın kaç yıl sürdüğünü ve ne zaman bittiğini metin belirlemiyorsa, bu sayımla ayetin kesin bir tarih verdiği gösterilemez.

Daniel önce hafta sayısını yetmiş olarak belirler. Ardından yedi, altmış iki ve bir haftalık dilimleri aynı şehrin olayları içinde anlatır. Son dilimin ortasındaki hizmet kesintisi de o dilime bağlıdır. Kronolojiye birkaç on yıl kattığını söyleyen yorum, bu sürenin ayette hangi olaydan sonra başladığını ve saatin hangi sözle yeniden işlemeye başladığını göstermek zorundadır. Daniel, verdiği toplamı ve dilimleri açıkça sayar. Araya konan ek süre ise bu sayıma dışarıdan girer. (Daniel 9:24–27).

Vayikra 25:8’de yedişer yıllık yedi dönem kırk dokuz yıl olarak sayılır. Yılların yedili gruplarla anlatıldığı bu açık Tora örneğinde, sayının içine belirtilmemiş uzun bir boşluk yerleştirilmez. Daniel’in haftalarını yıllar olarak okurken bu sayma biçimini almak, fakat toplamı İsa’ya uydurmak için sayımı bir noktada durdurmak, aynı ölçüyü iki farklı biçimde kullanmaktır.

Daniel 9:2’de peygamber Yeremya’nın sürgün yıllarını inceler; 9:3–19’da günah itirafı ve Yeruşalayim’in yeniden kurtuluşu için dua eder. 9:24’te de halkın günahı, kutsal kent ve doğruluk vaatleri sayılır. Daniel 9, sürgün ve kutsal şehir için belirlenmiş süreyi anlatır. Kalan haftayı iki bin yıl sonraya taşımak, ayette bulunmayan yeni bir takvim kurmaktır.

Vayikra 25:8’de וְסָפַרְתָּ לְךָ שֶׁבַע שַׁבְּתֹת שָׁנִים שֶׁבַע שָׁנִים שֶׁבַע פְּעָמִים denilerek yedişer yıllık yedi dönemin sayılması emredilir. Bu Tora örneğinde yediliklerle hesaplama, toplamı belirler. Açıklanmamış uzun bir ara dönem hesabın parçası yapılmamaktadır. Daniel’in yedilikleri için farklı tarihsel yorumlar tartışılabilir, ancak hesaplamaya ayrıca eklenecek duraklamanın süresi ve gerekçesi metnin kendisinden gösterilmelidir. Aksi halde sonuca göre seçilmiş bir ara, belirlenmiş peygamberlik süresi yerine geçirilmiş olur.

Bu belirli hesap, İsa’nın ölümü için MS 33,5’i ve savaşın başlangıcı için MS 66,5’i seçer. Aradaki yaklaşık 33 yılın İsrael’e dönüş fırsatı vermek için sayım dışında bırakıldığı ileri sürülür. Daniel bu yılları veya sayımın bu nedenle duracağını bildirmez. Önce bu iki tarih seçilip ardından aradaki boşluğa anlam verilmesi, boşluğun Daniel’den çıkarıldığını göstermez.

Tanah kaynakları: Daniel 9:2–27, özellikle 9:24–27; Vayikra 25:8; Yeremya 29:10.

Bu iddianın sayfası

220. İddia: Yetmişinci Yovel yaklaşık 1996’ya denk gelir ve son zamanlara işaret edebilir

Tora’da Yovel, yıllar sayılarak belirlenen, özgürlüğün ilan edildiği ve toprağın ailelere döndüğü yıldır. Daniel’de ise “yetmiş yedi”, yani yetmiş tane yedili dönem diye anılan bir süre vardır. Bu iki sayımın aynı hesabı verip vermediği, metinlerde neyin sayıldığına bakılarak anlaşılır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Tora’da Yovel, yıllar sayılarak belirlenen, özgürlüğün ilan edildiği ve toprağın ailelere döndüğü yıldır. Daniel’de ise “yetmiş yedi”, yani yetmiş tane yedili dönem diye anılan bir süre vardır. Bu iki sayımın aynı hesabı verip vermediği, metinlerde neyin sayıldığına bakılarak anlaşılır.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, Daniel’in yetmiş “yedi”sini yetmiş Yovel dönemi olarak okumayı önerirler. İlk Yovel’in İsrael ülkeye girdikten 49 yıl sonra tutulduğunu varsayıp yetmişinci Yovel’i yaklaşık 1996’ya yerleştirirler. Bu tarihin, yirminci yüzyılın sonlarında Maşiah’ın İsrael’in sıkıntılarına son vereceği döneme işaret edebileceğini söylerler.

Tanah’ın Cevabı:

Bu hesap, Tanah’ın verdiği kesin bir tarih değildir. İddiayı ileri süren kaynak da bu hesabı bir tahmin olarak sunar. Hesap, Daniel’deki “yetmiş yedi”yi yetmiş Yovel’e dönüştürmeye ve sayımın hangi yılda başlayacağını ayrıca varsaymaya dayanır.

Vayikra 25:8–10’da yedişer yıllık yedi dönem, yani toplam 49 yıl sayılır. Ardından ellinci yıl Yovel olarak kutsanır ve özgürlük ilan edilir. Yovel’de bir ailenin toprağının kendisine geri dönmesi ve özgürlüğe kavuşacak kişiler hakkında kurallar vardır. Bu hükümler, toprağın asıl sahibinin Tanrı olduğunu hatırlatır (25:10–24).

İddiada ilk Yovel’in İsrael ülkeye girdikten 49 yıl sonra gerçekleştiği varsayılır. Fakat Talmud’un Arahın 12b bölümündeki hesap, ülkeye girişin ardından ülkeyi ele geçirmek için yedi yıl, toprakları paylaştırmak için de yedi yıl geçtiğini söyler. Yovel sayımı bu on dört yıl bittikten sonra başlar. Dolayısıyla önerilen başlangıç, bu klasik hesapla uyuşmaz.

Döngü uzunluğu konusunda da görüş farkı vardır. Bir hesapta ellinci yıl ayrı bir Yovel yılıdır. Rabbi Yehuda’nın görüşünde ise ellinci yıl sonraki dönemin ilk yılı olarak da sayılır. Bu görüşte bir Yovel ile sonraki Yovel arasında 49 yıl vardır.

Bu görüşler Roş HaŞana 9a ve Arahın 12b’de tartışılır. Başlangıç yılı ve döngünün uzunluğu değiştiğinde sonuç da değişir. 1996 tarihi, metinden zorunlu olarak çıkan tek sonuç değildir.

Daha temel sorun Daniel’dedir. Daniel 9:24–27 “yetmiş yedi” der. Metinde “yetmiş Yovel” yazmaz. Yedi yıllık dönemlerle Yovel arasında düşünsel bir yakınlık kurulabilir. Fakat Daniel’deki yetmiş yediyi, her biri yaklaşık yarım yüzyıllık yetmiş ayrı Yovel döngüsüne çevirmek çok daha uzun bir süre üretir. Yedişer yıllık yetmiş dönem 490 yıl eder. Yetmiş Yovel ise her aralığın uzunluğuna göre üç bin yılı aşan bir süre eder. Ayet bunlardan birini diğerine çevirecek bir kural vermez.

İddiada Hizkiyahu dönemindeki Aşur istilası ve Yeşaya 37:30 da geleceğe ilişkin bir örnek olarak kullanılır. Ayet, ilk yıl kendiliğinden yetişen ürünün, ikinci yıl da o üründen kendiliğinden çıkanın yenmesini, üçüncü yıl ise ekim ve biçim yapılmasını söyler. Burada “Yovel” kelimesi geçmez. Bu işareti belirli bir Yovel yılına yerleştirmek ayrıca tarihsel bir hesap, onu 1996’ya bağlamak ise başka bir varsayım gerektirir.

Önerilen tarih artık geçmiştir. İsrael’in bütün sıkıntılarının sona ermesi ve peygamberlerin bildirdiği dünya barışı 1996’da gerçekleşmemiştir. Yeşaya 2:2–4, ulusların savaş öğrenmeyeceğini söyler. Yehezkel 37:21–28, İsrael’in toplanacağını ve kutsal yerin halkın arasında bulunacağını anlatır. Takvimde bir sayı bulmak bu sonuçların gerçekleştiğini göstermez.

Yovel’in hesaplanması ve hükümleri Tora’da açıkça yer alır. Daniel’in yetmiş yedisinin yetmiş Yovel olduğu ve bunların 1996’da tamamlandığı ise metnin söylediği bir sonuç değildir. 1996’yı veren sonuç, hem Daniel’de sayılan birimin değiştirilmesine hem de Yovel için belirli bir başlangıç seçilmesine bağlıdır. Bu hesap İsa’nın Maşiah olduğunu kanıtlamaz.

Kaynaklar: Vayikra 25:1–24; Bamidbar 36; Bavli Arahın 12b; Roş HaŞana 9a; Daniel 9:24–27; Yeşaya 37:30–32, 2:2–4; Yehezkel 37:21–28.

Bu iddianın sayfası