Misyoner İddiaları Arşivi

Hristiyan yorum bu iddiayı tek bir benzerliğe değil, birbirine eklenen üç adıma dayandırır. Tehillim 40’taki konuşanın “kulaklarımı kazdın” sözünün Şemot 21’de kulağı delinen İbrani köleyi hatırlattığını, bunun konuşanın Tanrı’nın sözüne bütünüyle bağlı bir kul olduğunu gösterdiğini ve bu kusursuz itaatin onu insanlığın günahları için kusursuz korban haline getirdiğini söyler.²²⁴¹ Zincirin ilk halkası incelendiğinde sorun hemen ortaya çıkar: iki metinde aynı eylem anlatılmamaktadır.

Tehillim 40:7’nin Masoretik metninde oznayim karita li, “benim için kulaklar kazdın/açtın” denir.²²⁴² Buradaki fiil karita, kara kökünden gelir; kazmak, oyuk açmak anlam alanındadır. Şemot 21:6 ise kölenin kulağı için veratsa adonav et ozno bamartsea, “efendisi onun kulağını bizle delecek” der.²²⁴³ Buradaki eylem ratsa köküdür ve araç da açıkça martsea, yani bizdir. Ortak kelime “kulak”tır; eylem fiili aynı değildir. Bu nedenle Hristiyan yorumun “digging a servant’s ear” diye kurduğu filolojik köprü, İbranice iki cümleyi olduğundan daha yakın gösterir.²²⁴⁴

Klasik Yahudi yorumları da Tehillim cümlesini köle ritüeline bağlamak zorunda hissetmez. Raşi, “kulaklarımı kazdın” sözünü Tanrı’nın “sesimi dinleyin” buyruğunu işitebilmek için kulağı açması olarak açıklar; bağlamı Sinay’da itaat talebiyle ilişkilendirir.²²⁴⁵ Radak aynı yönde ilerler: Tanrı’nın İsrael’den ilk istediği korban değil, sesini dinlemesidir; karita sözünü de “kulağımı açtın ki sesini işiteyim” diye açıklar.²²⁴⁶ Bu okuma, mezmurun hemen ardından gelen Tora’n içimdedir cümlesiyle doğal olarak birleşir. Burada karşılaştırılan şey itaat ile ritüelin değeri; insanın korban haline gelmesi değildir.

Daha önemlisi, Hristiyan yorum bu konuşanı yalnız itaatkar değil, günahsız ve bu yüzden ölüme tabi olmayan bir Maşiah olarak okumak ister. Fakat aynı birinci tekil kişi birkaç ayet sonra avonotai, “suçlarım/günahlarım beni yakaladı; başımın saçlarından daha çoktur” der.²²⁴⁷ Bu cümle başka bir konuşana geçtiğini bildiren hiçbir işaret olmadan gelir. Tehillim 40’ın tamamı aynı Maşiah’ın biyografisi kabul edilecekse, “kusursuz ve günahsız insan” sonucu mezmurun kendi devamıyla çatışır. Buna karşılık yalnız 7–9. ayetler Maşiah’a, 13. ayet başka birine verilecekse, bu özne değişiminin metinden gösterilmesi gerekir.

Tanah’ta korban ile itaat arasında üstünlük karşılaştırması zaten vardır. Şemuel, Şaul’a Tanrı’nın sözünü dinlemenin zevahtan daha iyi olduğunu söyler; Yeremya da çıkışın temel buyruğunu “sesimi dinleyin” diye özetler.²²⁴⁸ Bu metinlerin anlamı “korbanın yerine kusursuz bir insan öldürün” değildir. Ahlaki itaatin ritüeli geçersiz kılmadan ondan önce geldiğini öğretirler. Hristiyan yorumun yaptığı şey, “Tanrı itaati kurbandan üstün tutar” önermesinden “Tanrı aslında itaatkar bir insanın bedenini kurban olarak istedi” önermesine geçmektir. İkinci önerme birincinin içinde yoktur.

Tehillim 40, Hristiyan yorumun savunduğu insan-korban öğretisini metnin kendi kelimeleriyle kurmaz. Şemot 21 bağlantısı filolojik olarak zorunlu değildir; klasik yorum ayeti işitme ve itaat üzerinden okur; aynı konuşan da kendi suçlarından söz eder. İtaat eden kul fikri kabul edilse bile, “kul = Maşiah = günahsız insan korbanı” eşitlikleri ayrı ayrı kanıt gerektirir.

Kaynaklar

2241. Duncan Heaster, Jesus for Jews, Carelinks Publishing, 5.4 “Jewish Objections To The Christian Doctrine Of Atonement”, PDF s. 22–23. Heaster Tehillim 40:6–8’i Maşiah’a verir; “mine ears hast Thou opened” sözündeki İbraniceyi “digged” diye açıklayıp Şemot 21:2–6’daki köle kulağına bağlar ve buradan Maşiah’ın kusursuz itaati sayesinde insanlığın günahları için kusursuz korban olduğu sonucuna gider. ↩

2242. Tehillim 40:7, Masoretik metin: “זֶבַח וּמִנְחָה לֹא־חָפַצְתָּ אָזְנַיִם כָּרִיתָ לִּי ...”. “Kulaklarımı kazdın/açtın” ifadesindeki fiil כָּרִיתָ, כרה kökündendir. ↩

2243. Şemot 21:6: “וְרָצַע אֲדֹנָיו אֶת־אָזְנוֹ בַּמַּרְצֵעַ” - efendisi kulağını bir bizle deler. Buradaki fiil ורצע, רצ״ע kökünden; araç מרצע, bizdir. ↩

2244. Brown, Driver ve Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament, כרה ve רצע maddeleri. כרה kazmak/oymak; רצע ise delmek, özellikle bir bizle kulağı delmek anlam alanındadır. Tehillim 40:7 ile Şemot 21:6 aynı “kulak” isminde buluşur, fakat aynı eylem fiilini kullanmaz. ↩

2245. Raşi, Tehillim 40:7. “Kulaklarımı kazdın” sözünü “sesimi dinleyin” buyruğunu işitebilmek için kulağın oyulup açılması şeklinde açıklar ve ayeti Sinay’daki itaat talebiyle ilişkilendirir. ↩

2246. Radak, Tehillim 40:7. Radak Tanrı’nın ilk talebinin sesine itaat olduğunu, korbanların günah sonrasında düzenlendiğini anlatır; אזנים כרית לי sözünü “kulağımı açtın ki sesini işiteyim” diye açıklar ve כרה fiilini “kuyu kazmak” kullanımına bağlar. ↩

2247. Tehillim 40:13: “הִשִּׂיגוּנִי עֲו‍ֹנֹתַי” - “suçlarım beni yakaladı”; aynı birinci tekil konuşan suçlarının başındaki saçlardan çok olduğunu söyler. Metin burada başka bir konuşana geçtiğini bildirmez. ↩

2248. Şemuel I 15:22: dinlemek zevahtan daha iyidir. Yeremya 7:22–23 de çıkış kuşağına verilen temel buyruğu “sesimi dinleyin” diye öne çıkarır. Bu metinler itaatin ritüelden önce geldiğini öğretir; insan korbanı buyruğu vermez. ↩