14 iddia 1 ilgili makale Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası
İddialar ve Cevaplar
81. İddia: Zekeriya 9:9 ilk gelişi, 9:10 ise ikinci gelişi anlatır
Zekeriya 9’da bir kralın eşek üzerinde geldiği, ardından savaş araçlarının kaldırıldığı ve yönetiminin geniş bir alana yayıldığı anlatılır. Daniel 7’de ise insan görünümündeki biri bulutlarla gelir ve kendisine yönetme yetkisi verilir. Tartışma, bu tasvirlerin aynı kral için iki ayrı geliş gerektirip gerektirmediği üzerinedir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Zekeriya 9’da bir kralın eşek üzerinde geldiği, ardından savaş araçlarının kaldırıldığı ve yönetiminin geniş bir alana yayıldığı anlatılır. Daniel 7’de ise insan görünümündeki biri bulutlarla gelir ve kendisine yönetme yetkisi verilir. Tartışma, bu tasvirlerin aynı kral için iki ayrı geliş gerektirip gerektirmediği üzerinedir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Zekeriya 9:9’u İsa’nın Yeruşalayim’e eşek üzerinde girdiği ilk gelişine bağlarlar. Alçakgönüllü ve reddedilen Maşiah’ın, yani Mesih’in, Daniel 7’de görkem içinde yönetme yetkisi alan Maşiah olarak aynı gelişte ortaya çıkamayacağını söylerler. Bu nedenle Zekeriya 9:10’daki barış ve krallığı ikinci gelişe bırakırlar. Talmud’un Sanhedrin 98a bölümünün eşekle bulutlar arasında kurduğu ayrımı da iki gelişin gerekli olduğuna dayanak gösterirler.
Tanah’ın Cevabı:
Zekeriya’nın Siyon’a müjdelediği kral doğru, kurtuluşa ermiş ve alçakgönüllüdür. Sıpaya, yani eşek yavrusuna binerek gelir ve uluslara barış duyurur. Biniş ile barış, aynı kralın gelişini ve yönetimini anlatan iki cümlede yer alır. İlk cümlede kralın geldiği söylenir. İkinci cümlede Haşem Efrayim’den savaş arabalarını, Yeruşalayim’den savaş atlarını kaldırır, savaş yayı ortadan kalkar ve kralın yönetimi denizden denize, Irmak’tan yeryüzünün uçlarına kadar uzanır. İki geliş iddiası yanlıştır. Zekeriya yalnız bir kez kralın geldiğini söyler. Sonraki ayet ikinci bir varışı değil, o kralın yönetiminde neler olacağını anlatır. Kralın ayrılması, ölmesi, dirilmesi, göğe yükselmesi ve ardından geri dönmesi bu iki ayete Hristiyan anlatısından eklenir. (Zekeriya 9:9–10)
Raşi, 9:9’daki kralı Maşiah olarak açıklarken hemen sonraki ayetin denizden denize uzanan egemenliğine dikkat çeker. Bir kralın eşek üzerinde gelmesi ile geniş bir ülkeyi yönetmesi arasında çelişki yoktur. Alçakgönüllülük onun gücünü nasıl taşıdığını, egemenlik ise kimlerin onun yönetimi altında olduğunu anlatır. Eşeğin savaş atıyla karşıtlığı da buradan anlaşılır. Efrayim ile Yeruşalayim artık savaş arabası ve atla ayakta tutulan bir düzene bağlı kalmaz. Yeremya, bu güvenliğin David soyundan çıkacak kralın “günlerinde” sağlanacağını söyler. Yehuda kurtulur, İsrael güven içinde yaşar ve farklı ülkelere dağılmış halk kendi toprağına döner. Yeşaya’da da Yişay’ın kökünden çıkan yönetici yoksulları adaletle yargılar, kötülüğü durdurur ve barışın hüküm sürdüğü bir çağ tasvir edilir. İsrael’in dağılmışları ile Yehuda’nın sürgünlerinin toplanması da aynı kurtuluşun parçasıdır. (Yeremya 23:5–8, Yeşaya 11:1–12)
Daniel 7:13–14’te insanı andıran kişi bulutlarla Günleri Eskiden Beri Olan’a yaklaşır. Görümün açıklamasında krallığı alanlar Yüce Olan’ın kutsallarıdır (7:18, 27). Bulutlarla gelen kişinin yöneldiği yer Tanrı’nın huzurudur. Görüm, daha önce Yeruşalayim’e gelmiş bir kişinin yeryüzüne dönüşünü anlatmaz. Yeşaya 53:2–3’te ise İsrael’in hor görülüşü, kökün kurak toprakta belirmesiyle anlatılır. Bu kulun yükselişi şiirin daha ilk cümlesinde bildirilmiştir (52:13). Yeşaya kendi içinde aşağılanmadan yüceltilmeye uzanan bir hikaye anlatırken Zekeriya, Siyon’a gelen kralın aynı tasvirinde barışı ilan eder. Bu bölümlerin hiçbirinde Zekeriya’nın iki ayeti arasında bir gidiş ve dönüş yer almaz.
Hristiyan savında Sanhedrin 98a’ya da başvurulur. Talmud’un bu bölümünde önce Yeşaya’daki “vaktinde hızlandıracağım” sözü ele alınır. Bu söz iki farklı duruma göre açıklanır. İsrael layıksa kurtuluş öne alınır, aksi durumda belirlenen vakitte gelir. Bulutlarla geliş ve eşek üzerindeki geliş aynı şekilde ele alınır. Buna göre İsrael layıksa Maşiah bulutlarla, layık değilse eşek üzerinde gelir. Halkın durumuna göre bu iki geliş biçiminden biri anlatılır. Birinin ardından diğerinin gerçekleşeceği söylenmez. Hava açık olduğunda yürüyerek, yağmur yağdığında arabayla geleceğini söyleyen kişinin sözü, iki farklı günde iki kez gelmesini gerektirmez. Hristiyan savının kendisi de insan davranışının peygamberlikte beklenen sonucu etkileyebileceğini göstermek için Yona’ya başvurur. Ninova kötülüğünden dönünce Haşem duyurulan yıkımı gerçekleştirmez. Tanah, uyarının doğru kalması için şehre ikinci bir kırk gün verilmesini şart koşmaz. Aynı şekilde, birbirine alternatif şartları Tanrı’nın sözüne sadakat adına peş peşe yaşanması gereken olaylara çevirmek yanlış bir çıkarımdır. (Yeşaya 60:22, Yona 3:4–10)
Matta 21:2–7, İsa’nın şehre girişini Zekeriya’daki binişin gerçekleşmesi olarak sunar. Fakat bir biniş, o kralın egemenliğini kurmaz. Zekeriya’da eşek üzerinde gelen kişi barışı duyuran ve hüküm süren kişidir. Yeremya da İsrael’in güvenliğini David soyundan gelecek kralın günlerine bağlar. Barış ve egemenlik gerçekleşmeden, bunları ikinci gelişin vaadi saymak İsa’nın o kral olduğunu kanıtlamaz.
Tanah kaynakları · Zekeriya 9:9–10 · Yeremya 23:5–8 · Yeşaya 11:1–12 · Daniel 7:13–14 · Yeşaya 53:2–3 · Yeşaya 60:22 · Yona 3:4–10.
89. İddia: Acı çeken ve zafer kazanan Maşiah metinleri ancak iki gelişle açıklanabilir
Bir insan, yönetimi eline almadan önce baskı görüp sonradan zafer kazanabilir. David’in hayatında bu iki durum da yaşanır. Yeşaya’daki acı çeken kul ile Daniel’de yönetme yetkisi alan kişi birlikte okunduğunda, tartışma bu iki durumun neden iki ayrı geliş gerektirdiği üzerinde toplanır.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Bir insan, yönetimi eline almadan önce baskı görüp sonradan zafer kazanabilir. David’in hayatında bu iki durum da yaşanır. Yeşaya’daki acı çeken kul ile Daniel’de yönetme yetkisi alan kişi birlikte okunduğunda, tartışma bu iki durumun neden iki ayrı geliş gerektirdiği üzerinde toplanır.
Bu yorumu benimseyen Hristiyanlar, Yeşaya’nın hor görülen kulu ile Daniel’de görkem içinde egemenlik alan kişiyi aynı Maşiah, yani Mesih olarak görürler. Krallığını kurmuş bir hükümdarı kimsenin reddedemeyeceğini düşündükleri için, onun önce güçsüz ve savunmasız halde gelmiş olması gerektiğini savunurlar. Onlara göre İsa ilk gelişinde acı çekip öldü ve göğe yükseldi. Krallığını kurmak için ikinci kez gelecektir.
Tanah’ın Cevabı:
David bir gün Şaul’un karşısında çalgı çalarken Şaul elindeki mızrağı ona fırlattı. David iki kez ölümden kurtuldu. Yıllar sonra İsrael’in önderleri Hevron’a gelip başına yağ sürüp onu kral olarak görevlendirdiler. Şaul’un öldürmek istediği adamın bütün İsrael üzerinde hüküm sürmesi için ölmesi ve sonra dünyaya dönmesi gerekmedi. Tanah, bir kralın tahta çıkmadan önce uğradığı zulmü ve sonradan kazandığı zaferi aynı hayat içinde anlatır. Acı çekmekle hüküm sürmek arasında iki geliş gerektiren bir çelişki bulunduğu iddiası daha bu noktada çöker. (Şemuel Alef 18:10–11, Şemuel Bet 5:1–5)
Yeşaya 52:13–15’te kul önce hor görülmüş, sonra kralları susturacak kadar yükselmiştir. Yeşaya 53:2–3, ulusların onu küçümsediği zamanı onların ağzından anlatır. 54:1–3, çocukları çoğalan Siyon’la bu yükselişin neye karşılık geldiğini gösterir. Bir halkın acısı ve ondan sonraki toparlanması, tek bir hayat çizgisi içinde anlatılır. Yeşaya 11:1, yönetici filizin Yişay soyundan olduğunu açıkça söyler. Yeşaya 60:21 ve Hoşea 14:6–8 aynı bitki dilini halk için kullanır. Daniel 7:18, 21–22 ve 27 de görümün anlamını verir. Baskıya uğrayan kutsallar sonunda egemenliğe kavuşur. Acıdan zafere geçiş, göğe ayrılıp yeniden gelen ikinci bir kişi veya ikinci bir geliş gerektirmez.
Tehilim 22 de acının tek başına ne kadar az şey söylediğini gösterir. Ölümün eşiğinde yardım isteyen kişi, ardından kardeşleri arasında Haşem’i öveceğini söyler. Övgüsünün sebebi, çığlığının duyulmuş olmasıdır. Bu yakarışta acıdan kurtuluşa geçilir. Anlatılan kurtuluşu ölüm ve diriliş diye okumak için mezmurun söylemediği iki olayın eklenmesi gerekir. (Tehilim 22:22–25)
Zekeriya’da alçakgönüllülük ile zafer aynı kralın tasvirinde buluşur. Siyon’a eşek üzerinde gelen kralın hemen ardından savaş arabalarının ve yayların kaldırılması anlatılır. Kral uluslara barış duyurur ve egemenliği denizden denize uzanır. Alçakgönüllülük kralın niteliğidir. Barış ise onun yönetimi altında yaşanacak değişimdir. Daniel’in gördüğü sahne ise gökte, yargıç olarak oturan Tanrı’nın huzurunda geçer. Bulutlarla gelen, insana benzer kişi yeryüzüne inmek üzere yola çıkmış biri olarak tasvir edilmez. Ezeli Olan’ın huzuruna getirilir ve kendisine egemenlik verilir. Sahnenin açıklamasında yönetme yetkisini alacak olanlar kutsal halktır. İki sahnenin birinde eşek, diğerinde bulut bulunması, öldükten sonra dönen tek bir kişinin iki gelişini anlatmaya yetmez. (Zekeriya 9:9–10, Daniel 7:13–27)
Tanah, ayrılan birinin daha sonra yeniden gönderileceğini söylerken bu bağı açıkça kurabilir. Eliyahu’nun kasırgayla göğe çıkışı anlatılır. Malaki ise Haşem’in gününden önce gönderilecek peygamberi adıyla, Eliyahu diye anarak tanıtır. Kralın gelişine ilişkin ayetlerde böyle bir bağ yoktur. Moşe, Yehoşua, Yosef, Gid’on ve Yiftah gibi kişilerin yaşadıkları da yardımın, kabulün veya zaferin gecikebildiğini gösterir. Bu benzerliklerden, Maşiah’ın önce öleceği ve ardından başka bir çağda döneceği hükmü çıkmaz. Sanhedrin 98a, bulutlarla ve eşek üzerinde gelişleri İsrael’in durumuna bağlı iki ihtimal olarak açıklar. Sukka 52a’da ise bir görüş, yası öldürülen Maşiah ben Yosef’e bağlar; başka bir görüş kötü eğilimin ortadan kalkmasından söz eder. Aynı yerde Maşiah ben David ayrı bir figürdür. İki ihtimal bir olay sırası kurmaz; iki ayrı kişi de tek kişinin iki gelişi değildir. (Melahim Bet 2:11, Malaki 3:23–24)
Rambam, David soyundan kralın kimliğini yerine getirdiği işlerle sınar: Mikdaş’ı, yani Tapınağı kurması ve İsrael’in dağılmış halkını toplamasıyla Maşiah olduğu kesinleşir. Başarılı olmadan ölürse Tora’nın vaat ettiği kral olmadığı anlaşılır. Bu, Tanah ayeti değil, Rambam’ın bu konudaki açıklamasıdır.
Yeremya kralı, saltanatının sonuçlarıyla tanıtır. David’in soyundan gelen bu kral ülkede adaletle hükmederken Yehuda kurtulur ve İsrael güven içinde yaşar. Yeşaya, Yişay’ın soyundan gelen yöneticinin yoksulların hakkını gözettiği dünyada yeryüzünün Haşem bilgisiyle dolacağını ve dağılmış İsrael’in toplanacağını söyler. Yehezkel’de de halkın ülkesine dönmesi, tek kralın yönetiminde birleşmesi ve Haşem’in Tapınağının onların arasında bulunması aynı vaadin parçalarıdır. Bu işleri geleceğe bırakıp ilk gelişin gerçekleştiğini ileri sürmek, ispat edilmesi gereken şeyi baştan kabul etmektir. Tanah, David’in soyundan kralı ülkesine dönen, birleşen ve güven içinde yaşayan halkıyla birlikte tanıtır. Bu işler gerçekleşmeden İsa’nın o kral olduğu ileri sürülemez. (Yeremya 23:5–8, Yeşaya 11:1–12, Yehezkel 37:21–28) Yeşaya 41:8–9 · 44:21 · 49:3 · 11:1 · 60:21
102. İddia: Yehezkel 1 Tanrı’yı insan bedeninde gösterir
Yehezkel, kendisine gösterilen bir sahneyi anlatır. Buna görüm denir. Sahnede tekerlekler, tahtı andıran bir görünüş ve tahtın üzerinde insanı andıran bir şekil vardır. Peygamber, anlatının sonunda gördüklerinin neye ait olduğunu kendi sözleriyle açıklar.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Yehezkel, kendisine gösterilen bir sahneyi anlatır. Buna görüm denir. Sahnede tekerlekler, tahtı andıran bir görünüş ve tahtın üzerinde insanı andıran bir şekil vardır. Peygamber, anlatının sonunda gördüklerinin neye ait olduğunu kendi sözleriyle açıklar.
Bu yorumu benimseyen Hristiyanlar, Yehezkel’in göksel tahtın üzerinde gördüğü insan benzerliğine dikkat çekerler. Görümün göğü olduğu gibi göstermediğini kabul etseler de bu şeklin Tanrı’nın kendi biçimini yansıttığını söylerler. Buradan, Tanrı’nın fiziksel bir bedeni olduğu sonucunu çıkarırlar.
Tanah’ın Cevabı:
Yehezkel, gördüklerini anlatmayı bitirdiğinde onlara bir ad verir. Bu, “Haşem’in görkeminin benzerliğinin görünümü”dür. İbranice ifade מַרְאֵה דְּמוּת כְּבוֹד־יְהוָה sözleriyle görünüm, benzerlik ve görkemi birlikte anar. Peygamber, kendisine görüneni Haşem’in görkemine bağlar. Burada peygamberin gördüğü şeyin insanı andırdığı açıktır. Verdiği ad, bu görünüşün Haşem’in görkemine ait olduğunu gösterir. Aynı şekli Haşem’in maddi bedeni olarak tanımlamak ise peygamberin kendi açıklamasını değiştirir. (Yehezkel 1:4–28)
Görümün başından sonuna kadar aynı anlatım sürer. Fırtına, bulut ve ateşin içinden dört canlı varlık görünür. Yanlarında tekerlekler, başlarının üzerinde bir göğü andıran bir kubbe ve onun üstünde safir taşını andıran bir taht benzerliği vardır. Tahtın üzerinde insanı andıran bir biçim görülür. Yehezkel, belden yukarıdaki parıltıyı ışıltılı bir maddeye, aşağıdakini ateşe, çevresindeki ışığı yağmur bulutundaki gökkuşağına benzetir. Taht, insan ve ateş aynı görümün içinde aynı benzetme diliyle anlatılır. Onu maddi beden sayan yorum, peygamberin kullandığı benzetmeyi beden tarifine dönüştürür. (Yehezkel 1:4–28)
Kabalistik açıklamada taht, Beriya dünyasıyla ilişkilendirilir. Beriya, yaratılış dünyası olarak adlandırılan varlık düzeyidir. Hayim Vital’in açıklamasında Yehezkel, Atsilut düzeyindeki ışığı doğrudan değil, Beriya içinde görür; Beriya da Yetsira içinde görünür. Atsilut, Beriya ve Yetsira, Kabala’da farklı varlık düzeylerinin adlarıdır. Bu sıralamada Atsilut Beriya’nın üstünde, Yetsira ise altındadır. Böylece daha yüksek düzey, daha alt düzeyler aracılığıyla algılanır. Bu okuma, görümdeki insan biçimini Tanrı’nın özü olarak değil, Tanrısal düzeni anlatan bir görünüm olarak ele alır. (Rav Hayim Vital’in açıklaması)
Şemot, Haşem’in görkeminin başka bir karşılaşmada nasıl ortaya çıktığını anlatır. Bulut, buluşma çadırını örter ve görkem Mişkan’ı, yani kutsal çadırı doldurur. Moşe o sırada içeri giremez. Haşem’in görkeminin çadırı doldurması, bulutun Haşem’in bedeni olduğu anlamına gelmez. Yanan çalıda da Moşe’ye görünür bir işaret verilir ve Haşem oradan seslenir. Çalı, konuşanın bedenini tarif etmez. Bu sahneler, görünür bir olayla Haşem’in gerçek varlığının bildirilebildiğini gösterir. (Şemot 40:34–35, 3:2–6)
Daniel’in görümünde tahtlar, ateş, beyaz giysiler ve göğün bulutları vardır. Görümde verilen egemenlik daha sonra açıklanır. Krallık Yüceler Yücesi’nin kutsallarına verilecektir. Görümün anlamı, peygambere verilen açıklamayla açılır. Yehezkel de gördüklerinin ardından yüzüstü düşer ve kendisine konuşan bir ses işitir. (Daniel 7:9–18, 7:27, Yehezkel 1:28)
Yeşaya, “Tanrı’yı kime benzetirsiniz?” diye sorar ve insanların yaptığı putları anarak bu soruyu açar. Moşe de Horev’de bütün İsrael’in Haşem’in sesini duyduğunu ve hiçbir biçim görmediğini hatırlatır. Halkın bir erkek veya kadın şeklinde suret yapmasına izin verilmez. Görümdeki insan benzerliğini Haşem’in fiziksel biçimiyle özdeşleştirmek, hem bu sınırı hem de Yehezkel’in gördüğünü “Haşem’in görkeminin benzerliği” olarak tanımlayan sözünü siler. (Yeşaya 40:18–25, Devarim 4:12–16)
Tanah kaynakları · Yehezkel 1:4–28 · Şemot 40:34–35 · Şemot 3:2–6 · Daniel 7:9–18 · Daniel 7:27 · Yehezkel 1:28 · Yeşaya 40:18–25 · Devarim 4:12–16 · Devarim 4:12–16 · Şemot 40:34–35.
128. İddia: Yetmişinci haftanın ikinci yarısı uzun bir aradan sonra gelecekte gerçekleşebilir
Daniel 9:27, bir haftayı ve o haftanın ortasında olacak bir olayı anlatır. Haftayı yedi yıl olarak okuyan hesapta yarım hafta üç buçuk yıldır. İlk yarı ile ikinci yarı arasına uzun bir bekleme süresi konursa, yedi yıllık dönemin başlangıcı ile bitişi arasında artık yedi yıldan fazla zaman olur.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Daniel 9:27, bir haftayı ve o haftanın ortasında olacak bir olayı anlatır. Haftayı yedi yıl olarak okuyan hesapta yarım hafta üç buçuk yıldır. İlk yarı ile ikinci yarı arasına uzun bir bekleme süresi konursa, yedi yıllık dönemin başlangıcı ile bitişi arasında artık yedi yıldan fazla zaman olur.
Bu yorumu benimseyen Hristiyanlar, Daniel’in yetmişinci haftasının ilk yarısının geçmişte gerçekleştiğini söylerler. Onlara göre hafta o noktada durdu. Aradan uzun bir süre geçtikten sonra, gelecekte kalan üç buçuk yıl yeniden sayılacak ve hafta tamamlanacaktır.
Tanah’ın Cevabı:
Daniel 9:27’de “bir hafta” ve “haftanın ortası” aynı cümlede yer alır. Bu yorumda haftanın ilk yarısı geçmişe, kalan üç buçuk yılı ise geleceğe yerleştirilir. Böylece ayetin sözünü etmediği bir ara eklenir.
Daniel 9:27’de שָׁבוּעַ אֶחָד וַחֲצִי הַשָּׁבוּעַ יַשְׁבִּית זֶבַח וּמִנְחָה denir: “Bir hafta; haftanın yarısında korban ve minha hizmetini durduracak.” Burada korban sunuyu, minha ise tahıl sunusunu anlatır. Hatsi ha-şavua (חֲצִי הַשָּׁבוּעַ), daha önce adlandırılmış aynı haftanın ortasını belirtir. Bu ifade, haftanın iki yarısının arasına ayrı bir dönem koymaz. Metin kendi içinde bir hafta ve o haftanın ortasında gerçekleşecek olayı açıklar.
Ayetin sonundaki וְעַד־כָּלָה וְנֶחֱרָצָה, “belirlenmiş son gerçekleşinceye kadar” sözü, anlatının sonunda bekleyen yıkımla ilgilidir. Cümle, haftanın ilk yarısı için ayrı bir çağ ve ikinci yarısı için başka bir çağ vermez. Haftayı ortadan bölen olay korbanla sununun durmasıdır. Yıkım hakkında verilen son hüküm ise bu olayla birlikte anlatılır. (Daniel 9:26–27).
Daniel 9:25–27, yedi ve altmış iki haftayı, bir meshedilmişin kesilmesini, şehrin yıkımını, antlaşmayı ve kurban hizmetinin durmasını birlikte anlatır. Ayette bu sürenin ilk kısmını bitirip sonra dünyanın sonuna kadar bekleyecek veya kalan yarım haftayı yeni çağda başlatacak kişi tanıtılmaz. Yeşaya 11:1–12, Yeremya 23:5–8 ve Yehezkel 37:21–28 gelecekteki kralı İsrael’in yeniden toplanması, adalet ve güven içinde yaşama görevleriyle tanımlar.
Gerçekleşmeyen sonuçları ikinci gelişe bağlayıp Daniel’in yarım haftasını geleceğe taşımak için ayette bir tarih verilmez. Daniel 9:27 haftanın yarısından söz eder; araya konacak bir bekleme dönemi bildirmez. Bu arayı ekleyen hesap Daniel’in hesabı değildir.
Daniel 9:24–27’nin başlangıç bağlamı İsrael’in günahı, Yeruşalayim’in yeniden kurulması ve kutsal yerdeki hizmettir. Haftanın kalan kısmını hesap dışında bekletmek için ayette ne başka bir başlangıç sözünün verilmesi ne de sürenin akışını durduran özel bir hüküm bulunur. Ayetteki bir olayı tarihteki bir olayla eşleştirmek başka, ayetin belirlediği sayımı durdurup yeni bir hesap kuralı koymak başkadır.
Bu iddia önceki hesapla birlikte okunduğunda iki ayrı ara ortaya çıkar. İlk hesap 69 haftayı İsa’nın ölümü için seçilen tarihte bitirir ve son haftanın başlangıcına kadar yaklaşık 33 yıl bırakır. Son haftanın ikinci yarısı da geleceğe taşındığında, haftanın kendi içine bir ara daha eklenmiş olur. Daniel bu iki arayı tarif etmez.
İddiada Daniel 7:25 ve 12:7’de geçen “zaman, zamanlar ve yarım zaman” ifadeleri de gelecekteki süreyle ilişkilendirilir. Farklı bölümlerde benzer uzunlukta sürelerin bulunması, bu bölümlerin aynı olayı anlattığını tek başına göstermez. Her bölümde kimin hangi olay sırasında konuştuğuna da bakılmalıdır. Daniel 7:25, 12:7.
Bir olayın sonuçları uzun süre devam edebilir. Yeruşalayim’in yıkımından sonraki sürgünün sürmesi de yıkımın gerçekleştiği haftanın sayılmadan beklediğini göstermez.
Tanah kaynakları: Daniel 9:24–27; Yeşaya 11:1–12; Yeremya 23:5–8; Yehezkel 37:21–28.
142. İddia: Maşiah’ın barış getirmemesi sorun değildir; barış ikinci gelişte gelecektir
Peygamberler David’in soyundan gelecek kralı, onun günlerinde yaşanacak değişimlerle birlikte anlatır. İsrael’in toplanması, adaletli bir yönetim ve uluslar arasında barış bu değişimler arasındadır. Bu sonuçların kralın gelişiyle nasıl ilişkilendirildiği, onun kimliğini değerlendirmek için önemlidir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Peygamberler David’in soyundan gelecek kralı, onun günlerinde yaşanacak değişimlerle birlikte anlatır. İsrael’in toplanması, adaletli bir yönetim ve uluslar arasında barış bu değişimler arasındadır. Bu sonuçların kralın gelişiyle nasıl ilişkilendirildiği, onun kimliğini değerlendirmek için önemlidir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, İsa’nın dünya barışını getirmediğini kabul ederler. Bunun onun Maşiah, yani Mesih olmasına engel olmadığını söylerler. Onlara göre peygamberlerin barış ve yönetim vaatleri İsa’nın ikinci gelişinde gerçekleşecektir.
Tanah’ın Cevabı:
Yeşaya 11:1–12, David soyundan gelecek yöneticinin adaletle hükmetmesini, şiddetin sona ermesini, dünyanın Tanrı bilgisiyle dolmasını ve İsrael’in toplanmasını birlikte anlatır. Yeremya 23:5–8, bu kralın günlerinde Yehuda’nın kurtulacağını ve İsrael’in güven içinde yaşayacağını bildirir. Barış, kralın tanınmasını sağlayan gerçek görevlerdendir.
Yeşaya 11:12, halkın yaşayacağı değişimi וְנָשָׂא נֵס לַגּוֹיִם וְאָסַף נִדְחֵי יִשְׂרָאֵל וּנְפֻצוֹת יְהוּדָה יְקַבֵּץ מֵאַרְבַּע כַּנְפוֹת הָאָרֶץ sözleriyle anlatır: “Uluslar için bir sancak kaldıracak, İsrael’in kovulmuşlarını toplayacak, Yehuda’nın dağılmışlarını yerin dört ucundan bir araya getirecek.” Ve-asaf (וְאָסַף) ve yekabbets (יְקַבֵּץ) fiilleri toplama eylemlerini belirtir. Bu görevler yalnız kralın iyi niyetli veya bilge biri olmasından çıkarılacak manevi sonuçlar değil, bir ülkeye dönen ve bir araya gelen insanların hayatında gerçekleşmesi vaat edilen olaylardır. Yeşaya 11:9’da yeryüzünün Tanrı bilgisiyle dolması da şiddetin son bulduğu düzenle birlikte anlatılmaktadır.
Zekeriya 9:9–10’da kral eşeğe binerek gelir; hemen ardından savaş arabaları, atlar ve yaylar ortadan kalkar, uluslara barış duyurulur. Metin “eşeğe binme ilk gelişte, savaşın kaldırılması ikinci gelişte” şeklinde iki ayrı dönem vermez.
Yeşaya 11, Yeremya 23 ve Zekeriya 9:9–10, kralın gelişiyle yönetiminin sonuçlarını aynı vaat içinde verir. Yeşaya 11:6–12 ve Zekeriya 9:9–10, Maşiah çağında barış ve savaş araçlarının kaldırılmasını açıkça anlatır.
Yehezkel 34:23–25, aynı bağı tek bir anlatıda kurar: Tanrı halkının başına kulu David’i çoban olarak koyacak ve onlarla barış antlaşması yapacaktır. 37:24–26’da da David soyundan yönetici, buyruklara itaat ve kalıcı barış antlaşması birlikte vaat edilir. Peygamber bu barışı belirsiz bir çağa bırakmaz. Barış, David soyundan gelecek kralın yönetimini tanıtan sonuçlardan biridir.
Hristiyanların İsa’nın dünya barışını kurmamış olmasını ikinci geliş sözüyle açıklamaları, gerçekleşmeyen görevi gerçekleşmiş saymaya yetmez. Maşiah kimliğini belirleyen ölçüt, yerine getirilmeyen görevlerin ileride tamamlanacağı sözü değil, Yeşaya 11 ve Yeremya 23’teki krallık ve barış görevlerinin gerçekleşmesidir.
Zekeriya 9:10’da וְנִכְרְתָה קֶשֶׁת מִלְחָמָה וְדִבֶּר שָׁלוֹם לַגּוֹיִם, “Savaş yayı kaldırılacak; uluslara barış bildirecek” denir. Önceki ayetin eşeğe binen kralıyla bu sözlerin aynı peygamberlik bağlamında bulunması önemlidir. Yehezkel 37:24–26’da da David soyundan yönetici, Tanrı’nın hükümlerini uygulama ve barış antlaşması bir arada verilmektedir. Bu bütünlüğü önce yerine getirilmiş küçük bir işaret ve belirsiz tarihe ertelenmiş kralı tanıtan temel görevler diye ayırmak, peygamberin kendisinin çizmediği bir dönem sınırı kurmaktadır.
İki geliş savını desteklemek için bazen Daniel 7:13’teki bulutlarla geliş ile Zekeriya 9:9’daki eşeğe binmiş kral karşılaştırılır. Talmud’un Sanhedrin 98a bölümü, İsrael’in durumuna göre iki geliş biçiminden birinin anlatıldığını söyler. Hak ederlerse bulutlarla, hak etmezlerse alçakgönüllü ve eşeğe binmiş olarak. Metin, aynı kişinin önce gelip öldüğünü ve sonra yeniden geldiğini söylemez.
Yona 3:4–10’da Ninova halkının kötülüğünden dönmesi üzerine bildirilen yıkım gerçekleşmez. Peygamberlikte insanın davranışına bağlı değişim bu örnekte vardır. Yona’da halkın kötülüğünü bırakması yüzünden bir felaket önlenir. Bu olay, Maşiah’ın görevlerini tamamlamadan ölüp daha sonra ikinci kez geleceğine dair bir kanıt değildir. İsa’nın henüz getirmediği barışı ikinci gelişe bırakmak, onun peygamberlerin anlattığı kral olduğunu göstermez. Yona 3:4–10.
Tanah kaynakları: Yeşaya 11:1–12; Zekeriya 9:9–10; Yeremya 23:5–8; Yehezkel 34:23–25 ve 37:21–28.
196. İddia: Matta 16:28’deki yakın “krallık” sözü dönüşüm sahnesiyle gerçekleşmiştir
Matta 16’da İsa, orada bulunanlardan bazılarının ölmeden önce İnsanoğlu’nun krallığıyla gelişini göreceğini söyler. Bir sonraki bölümde üç öğrenci onunla bir dağa çıkar ve görünüşünün değiştiğini görür. Matta’daki bu sahneye dönüşüm denir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Matta 16’da İsa, orada bulunanlardan bazılarının ölmeden önce İnsanoğlu’nun krallığıyla gelişini göreceğini söyler. Bir sonraki bölümde üç öğrenci onunla bir dağa çıkar ve görünüşünün değiştiğini görür. Matta’daki bu sahneye dönüşüm denir.
Bu yorumu savunan Hristiyanlar, dağdaki dönüşümün bu sözden yalnız altı gün sonra anlatılmasına dikkat çekerler. Öğrencilerin dağda gördüklerini İnsanoğlu’nun krallığıyla gelişi olarak okurlar. Onlara göre böylece Matta 16:28’de verilen söz gerçekleşmiştir.
Tanah’ın Cevabı:
Matta 17’de dönüşüm sahnesinin Matta 16:28’deki sözün hemen ardından gelmesi, Hristiyan yorumunda bu iki olayın neden birbirine bağlandığını açıklar. Üç öğrenci dağda bir görüm, yani olağan dışı bir görüntü yaşar. Tanah’ta vaat edilen krallığın kurulup kurulmadığını anlamak için peygamberlerin bu krallıkla birlikte nelerin olacağını söylediklerine bakılır.
Matta 16:27’de İnsanoğlu’nun melekleriyle geleceği ve herkese yaptıklarına göre karşılık vereceği söylenir. 16:28’de ise orada duranlardan bazılarının ölmeden önce onun krallığıyla gelişini göreceği bildirilir. Bir ayet geliş sırasında herkese yaptıklarına göre karşılık verileceğini, öteki de oradakilerden bazılarının bu gelişi göreceğini söyler. Dağda anlatılan olayın her iki sözle ilişkisine bakmak gerekir.
Matta 17:1–9’da altı gün sonra üç öğrenci İsa’yla dağa çıkar. İsa’nın yüzünün parladığı, Moşe ve Eliyahu’nun göründüğü, buluttan bir ses geldiği anlatılır. Markos 8:38–9:8 ve Luka 9:26–36 da benzer biçimde yakınlık sözüyle dönüşüm sahnesini art arda verir. Bu sıra, Hristiyanların iki anlatıyı birbirine bağlamasının metinsel dayanağıdır.
Dağdaki sahneyi gelecekteki krallığın görkeminin önceden gösterilmesi olarak okuyanlar vardır. Sahnede bütün halklara hükmeden bir krallığın kurulması veya Matta 16:27’de olduğu gibi herkese yaptıklarına göre karşılık verilmesi anlatılmaz. Bir görümde geleceğin gösterilmesi, o olayın dünyada gerçekleştiğini göstermez.
Daniel 7:13–14’te insan görünümündeki figür Atik Yomin’in, yani Günleri Eskiden Beri Var Olan’ın önüne gelir ve kendisine שָׁלְטָן וִיקָר וּמַלְכוּ, “egemenlik, görkem ve krallık” verilir. Bu yönetim, halkları ve ulusları kapsar. Egemenlik, yönetme gücü demektir.
Daniel 7:27’de göğün altındaki krallığın Yüceler Yücesi’nin kutsallarının halkına verileceği bildirilir. Daniel’in anlattığı olay, göğün altındaki yönetimin el değiştirmesidir.
Yeşaya 11:1–12 adaletli yönetim, İsrael’in toplanması ve Tanrı bilgisinin yayılmasını anlatır. Yeremya 23:5–8 halkın güvenliğini bildirir. Yehezkel 37:21–28 halkın birleşmesini ve kutsal yerin yeniden kurulmasını anlatır. Matta 17’deki üç kişilik sahne bu tarihsel sonuçların gerçekleştiğini söylemez.
Malaki 3:20’de, bazı Hristiyan baskılarında 4:2’de, Tanrı’nın adından korkanlar için kanatlarında şifa bulunan “doğruluk güneşi”nin doğacağı söylenir. Malaki’nin güneş benzetmesi gelecekte iyileşme ve iyilik yaşanacağını söyler. Ayette Maşiah’ın yüzünün güneş gibi parlayacağı yazmaz. Matta’daki parlak yüz ile bu güneş imgesi arasında benzerlik kurulması, Maşiah krallığı için verilen vaatlerin gerçekleştiğini göstermez. Matta 17’de üç öğrencinin gördüğü sahne, Tanah’ın dünyada kurulacağını bildirdiği krallığın yerine geçmez.
Hristiyan metinleri: Matta 16:27–28 ve 17:1–9; Markos 8:38–9:8; Luka 9:26–36. Tanah kaynakları: Daniel 7:13–14, 18 ve 27; Yeşaya 11:1–12; Yeremya 23:5–8; Yehezkel 37:21–28; Malaki 3:20.
214. İddia: Sanhedrin 98a’daki eşek ve bulut tasvirleri Maşiah’ın iki gelişinde gerçekleşir
Daniel, insana benzeyen birinin göğün bulutlarıyla geldiğini anlatır. Zekeriya ise eşeğe binmiş alçakgönüllü bir kraldan söz eder. Talmud’un Sanhedrin bölümünde bu iki tasvir, İsrael’in kurtuluşa layık olup olmamasıyla ilişkilendirilir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Daniel, insana benzeyen birinin göğün bulutlarıyla geldiğini anlatır. Zekeriya ise eşeğe binmiş alçakgönüllü bir kraldan söz eder. Talmud’un Sanhedrin bölümünde bu iki tasvir, İsrael’in kurtuluşa layık olup olmamasıyla ilişkilendirilir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Sanhedrin 98a’nın İsrael layıksa Maşiah’ı bulutlarla, layık değilse eşeğe binmiş olarak anlattığını kabul ederler. Ardından Tanrı’nın iki sözünün de ayrı ayrı gerçekleşmesi gerektiğini söylerler. Bu nedenle bir tasvirin ilk gelişe, diğerinin Maşiah’ın ikinci gelişine ait olduğunu ileri sürerler.
Tanah’ın Cevabı:
Sanhedrin 98a iki tasviri İsrael’in durumuna göre bir gelişin iki olası biçimi olarak açıklar. Hristiyan iddiası Talmud’un İsrael’in durumuna bağladığı bu iki seçeneği, metinde anlatılmayan iki ayrı geliş olarak okur.
Daniel 7:13’te insan oğluna benzeyen biri göğün bulutlarıyla gelir. Zekeriya 9:9’da ise alçakgönüllü bir kral eşeğe binmiş olarak anlatılır. Rabbi Yehoşua ben Levi bu tasvirleri şöyle bağdaştırır: זכו – עם ענני שמיא, לא זכו – עני ורוכב על חמור. Yani: “Layık olurlarsa göğün bulutlarıyla; layık olmazlarsa alçakgönüllü ve eşeğe binmiş olarak.”
Bu cümlede “önce eşek üzerinde, sonra bulutlarla” denmez. Maşiah’ın ölmesi, göğe çıkması ve yüzyıllar sonra geri dönmesi de anlatılmaz. İki tasvir, aynı şartın iki olası durumuna karşılık gelir. Halkın layık olduğu durumda bir biçim, layık olmadığı durumda diğer biçim anlatılır. Bu cümle ikisine bir gerçekleşme sırası vermez.
Hemen önceki tartışma aynı yapıyı daha açık gösterir. Yeşaya 60:22’de Tanrı kurtuluş için hem “zamanında” hem de “onu hızlandıracağım” der. Rabbi Yehoşua ben Levi bunu şöyle açıklar: İsrael layıksa kurtuluş hızlandırılır. Layık değilse önceden belirlenmiş zamanda gerçekleşir.
Bu örnekte ne zaman olacağı İsrael’in durumuna bağlı olan tek bir kurtuluş vardır. Eşek ve bulut örneğinde de tek bir gelişin nasıl olacağı İsrael’in durumuna göre açıklanır.
Raşi, Sanhedrin’deki bu açıklamada bulutlarla gelişi hızla, eşeğe binmiş yoksul kişinin gelişini ise yavaş bir yolculukla ilişkilendirir. Raşi bir gelişin hızlı veya yavaş olmasını açıklar. Ölümden sonra bir geri dönüşten söz etmez.
Zekeriya’nın kendi bağlamı da önemlidir. 9:9’da kral eşeğe binmiş olarak gelir. Hemen sonraki ayette savaş araçlarının kaldırılacağı, kralın uluslara barış bildireceği ve egemenliğinin denizden denize uzanacağı söylenir. Metin bu iki ayeti yüzyıllarla ayrılmış iki gelişe bölmez. Daniel 7:13–14’te insan oğluna benzeyen figüre egemenlik ve krallık verilir. 7:18 ve 7:27’de krallık Yüceler Yücesi’nin kutsallarıyla ilişkilendirilir.
İddianın dayandığı düşünce, Tanrı’nın iki sözünün de mutlaka ayrı ayrı gerçekleşmesi gerektiğidir. Sanhedrin her sözün hangi durumda geçerli olacağını açıklar. Bu açıklamada birbirini izleyen iki olay yerine, halkın durumuna göre yaşanacak tek bir geliş anlatılır.
Yona kitabındaki Nineve örneği de farklı bir durumu anlatır. Kent halkı kötü yolundan dönünce Tanrı ilan edilen felaketi getirmez; Yona, Tanrı’nın merhametli olduğunu ve ilan ettiği felaketi getirmekten vazgeçtiğini söyler (Yona 3:4–10; 4:2). Bu anlatı, uyarının ardından davranışın değişmesini gösterir. Aynı kişinin ölüp yüzyıllar sonra ikinci kez geleceğine dair bir kanıt sunmaz.
Sanhedrin 98a, tek bir Maşiah gelişini iki farklı koşul altında açıklar. Eşeğe binme ve bulutlarla geliş, iki ayrı tarih için verilmiş sözler değildir. Bu yüzden Sanhedrin 98a, İsa’nın öldükten sonra ikinci kez geleceğinin kanıtı olamaz.
Kaynaklar: Bavli Sanhedrin 98a ve Raşi; Daniel 7:13–14, 18, 27; Zekeriya 9:9–10; Yeşaya 60:22; Yeşaya 11:1–12; Yehezkel 37:21–28; Yona 3:4–10, 4:2.
219. İddia: Eliyahu’nun gelecekteki hizmeti üç buçuk yıl sürebilir
Malaki, Eliyahu’nun gelecekte yeniden gönderileceğini bildirir. Daniel, başka bir olayla ilgili olarak bir zaman, zamanlar ve yarım zamandan söz eder. Eliyahu’nun geçmişte olacağını bildirdiği kuraklık da Melahim kitabında ve bazı Hristiyan metinlerinde anlatılır.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Malaki, Eliyahu’nun gelecekte yeniden gönderileceğini bildirir. Daniel, başka bir olayla ilgili olarak bir zaman, zamanlar ve yarım zamandan söz eder. Eliyahu’nun geçmişte olacağını bildirdiği kuraklık da Melahim kitabında ve bazı Hristiyan metinlerinde anlatılır.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Daniel’deki son dönemi üç buçuk yıl olarak hesaplar ve Malaki’deki antlaşma habercisini Eliyahu’yla ilişkilendirirler. Luka ve Yakup’un Eliyahu zamanındaki kuraklığı üç yıl altı ay olarak vermesini de bu hesaba katarlar. Geçmişteki kuraklıkla gelecekteki görev arasında bir benzerlik kurup Eliyahu’nun hizmetinin yine üç buçuk yıl sürebileceğini ileri sürerler.
Tanah’ın Cevabı:
Malaki, Eliyahu’nun gelecekte gönderileceğini ve görevini açıklar. Görevin süresi için bir sayı vermez. Üç buçuk yıl, farklı metinlerdeki sürelerin bir araya getirilmesiyle önerilen bir yorumdur. İddiayı ortaya atan kaynak da bu bağlantının kesin olmadığını belirtir.
Malaki 3:23–24’te Tanrı, büyük ve korkunç gününden önce navi Eliyahu’yu göndereceğini söyler. Eliyahu babaların yüreğini çocuklara, çocukların yüreğini babalara döndürecektir. Hemen öncesinde halka Moşe’nin Tora’sını hatırlaması buyurulur (3:22). Metin kimin gönderileceğini, ne yapacağını ve Tanrı’nın büyük gününden önce geleceğini bildirir. Görevin kaç gün, ay veya yıl süreceği açıklanmaz.
Mişna Eduyot 8:7, Eliyahu’nun gelecekteki görevini barış ve uzlaşma üzerinden açıklar. Bu rabbinik yorumda da üç buçuk yıllık bir süre belirlenmez.
Daniel 7:25’te עִדָּן וְעִדָּנִין וּפְלַג עִדָּן, “bir zaman, zamanlar ve yarım zaman” ifadesi yer alır. Bu süre, kutsalların bir süre kendilerine baskı yapan gücün eline bırakılmasıyla ilgilidir. Daniel 12:7’de benzer ifade, kutsal halkın gücünün kırılması ve peygamberin gördüğü olayların tamamlanmasıyla ilgili olarak geçer. Bu ayetlerde Eliyahu’nun adı bulunmaz ve söz konusu sürenin onun hizmet süresi olduğu söylenmez.
Talmud’un Sanhedrin 97b bölümünde son dönem için önerilen hesaplar tartışılır. Hesaplanan tarihler geçip de beklenen olay yaşanmadığında insanların umudunu yitirmesine karşı da uyarı yapılır. Bu rabbinik tartışma, Daniel’deki sayıyı Eliyahu’nun kesin hizmet süresi olarak belirlemez.
Kuraklık anlatısı da dikkatle okunmalıdır. I Melahim 17:1’de Eliyahu yağmur ve çiyin kesileceğini bildirir. 18:1’de “üçüncü yılda” Tanrı, Eliyahu’ya Ahav’ın karşısına çıkmasını buyurur ve yağmur yağdıracağını bildirir. Sayımın hangi olaydan başladığı ayrıca araştırılabilir. Ayetin kullandığı söz “üçüncü yılda”dır. Burada “üç yıl altı ay” denmez.
Luka 4:25 ve Yakup 5:17, yağmurun üç yıl altı ay yağmadığını söyler. Bu Hristiyan metinlerindeki sayı kuraklığın süresidir. Kuraklığın süresi, Eliyahu’nun bütün peygamberlik hizmetinin süresi değildir. Karmel’deki olaylardan, Horev yolculuğundan, Elişa’nın çağrılmasından ve sonraki görevlerinden de anlaşılacağı gibi Eliyahu’nun faaliyeti yağmur geri geldikten sonra devam eder (I Melahim 18–21; II Melahim 1–2).
Malaki 3:1’deki “antlaşma habercisi” ile Eliyahu arasında yorum yoluyla ilişki kurulabilir. Ancak bu ayet de Eliyahu’nun üç buçuk yıl boyunca Maşiah’ın antlaşmasını duyuracağını söylemez. Daniel, halkın gördüğü baskının süresini anlatır. Malaki, Eliyahu’nun babalarla çocukları yeniden yakınlaştırma görevini bildirir. Luka ve Yakup ise kuraklığın süresini verir. Eliyahu’nun gelecekteki görevinin süresini bu metinlerden biri belirlemez.
Eliyahu’nun gelecekte gönderileceği Malaki’de açıktır. Hizmetinin tam üç buçuk yıl süreceği ise Tanah’ta bildirilmez. Önceki kuraklıkla kurulan benzerlik bu eksik bağı tek başına sağlamaz.
Kaynaklar: Malaki 3:1, 22–24; Daniel 7:25, 12:7; I Melahim 17:1, 18–21; II Melahim 1–2; Mişna Eduyot 8:7; Sanhedrin 97b. Karşılaştırılan Hristiyan metinleri: Luka 4:25; Yakup 5:17.
242. İddia: Rabbinik “iki Maşiah” öğretisi tek Maşiah’ın iki gelişini kanıtlar
Rabbinik metinlerde iki kişi, Maşiah ben Yosef ve Maşiah ben David, ayrı adlarla anılır. Bunlardan birinin öldürülmesi üzerine yas tutulduğu, diğerinin ise bu ölümü gördüğünde Tanrı’dan yaşam istediği anlatılır. Bu sahne, her birinin öykü içinde nasıl bir rolü olduğunu gösterir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Rabbinik metinlerde iki kişi, Maşiah ben Yosef ve Maşiah ben David, ayrı adlarla anılır. Bunlardan birinin öldürülmesi üzerine yas tutulduğu, diğerinin ise bu ölümü gördüğünde Tanrı’dan yaşam istediği anlatılır. Bu sahne, her birinin öykü içinde nasıl bir rolü olduğunu gösterir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Talmud’un ve erken Yahudi kaynaklarının acı çekip ölen bir Maşiah ile hüküm süren başka bir Maşiah’tan söz etmesini, bütün peygamberliklerin tek gelişe sığdırılamadığının kabulü olarak okurlar. Onlara göre bu iki rol, aynı Maşiah’ın önce acı çekip ölmesi, sonra hükümdar olarak ikinci kez gelmesiyle açıklanır.
Tanah’ın Cevabı:
Rabbinik gelenekte Maşiah ben Yosef ve Maşiah ben David adlı iki figür gerçekten vardır. Fakat iki ayrı figürden söz etmek, aynı kişinin iki kez geleceğini söylemek değildir. Sukka’daki anlatı, her birinin ne yaptığını ve birinin ötekinin ölümüne nasıl karşılık verdiğini gösterir.
Sukka 52a, Zekeriya 12’deki yasın nedeni üzerine iki görüş aktarır. Bir görüşe göre yas, מָשִׁיחַ בֶּן יוֹסֵף שֶׁנֶּהֱרַג, “öldürülen Maşiah ben Yosef” içindir. Diğer görüşe göre yas, insanı kötülüğe iten eğilimin yok edilmesiyle ilgilidir. Gemara, yani Talmud’daki tartışma, aynı ayet için bu iki yorumu aktarır.
Zekeriya 12:11, Yeruşalayim’de tutulacak yası Megiddo ovasındaki Hadad Rimon yasına benzetir. Bu benzetme, ulusal yası bir savaşta kaybedilen önder için tutulan yasla ilişkilendiren Yahudi okumasını açıklar. Sukka 52a’nın bir görüşünde Maşiah ben Yosef öldürülen kişidir. Maşiah ben David ise bu ölümü gördükten sonra Haşem’den kendisi için hayat diler. Bu olayda birinin ölümü, diğerinin dileğini doğurur. (Zekeriya 12:10–14).
Aynı tartışmada Maşiah ben David de yer alır. Onun yaptığı şey, öteki Maşiah’ın başına gelenlerden ayrıdır. Maşiah ben Yosef’in öldürüldüğünü görünce kendisi için Tanrı’dan yaşam ister. Bu sahnede biri diğerini görür ve onun ölümünden sonra konuşur. Metin bu iki adı, ölüp daha sonra başka bir adla dönen tek kişinin iki dönemi olarak açıklamaz.
“Maşiah ben Yosef” adı Tanah’ta açık bir peygamberlik unvanı olarak geçmez. İki figüre ilişkin anlatım, rabbinik yorum ve gelecekle ilgili gelenekler içinde gelişmiştir. Rabbinik bir kaynakta iki kişiden söz edilmesi, Tanah’ın Nasıralı İsa’nın iki kez geleceğini bildirdiğini göstermez.
Sanhedrin 98a farklı bir soruyu ele alır. Daniel 7:13’teki bulutlarla geliş ile Zekeriya 9:9’daki eşeğe binmiş kralı İsrael’in durumuna göre açıklar. Halk layıksa geliş bulutlarla olur. Layık değilse kral eşeğe binmiş olarak gelir. Burada koşullara bağlı iki açıklama vardır. “Önce eşekle gelecek, ölecek ve yüzyıllar sonra bulutlarla dönecek” biçiminde bir sıra verilmez.
Hristiyan yorum, iki figürün farklı görevlerini tek bir kişinin iki döneminde birleştirir. Görevlerin bazı yönleri karşılaştırılabilir. Bunları aynı kişiye vermek için metnin de aynı kişiden söz etmesi gerekir. Bu eşitleme Sukka’nın kendi söylediği şey değildir.
Tanah, David soyundan kral hakkında belirli vaatler verir. Yeşaya 11:1–12 ve Yeremya 23:5–8 adaletli yönetimi, İsrael’in toplanmasını ve güvenliği anlatır. Yehezkel 37:21–28 halkın birleşmesi ve kutsal yerle ilgili vaatleri içerir. Bu sonuçlar, bir başka figürün ölümünden söz eden rabbinik yorumla kendiliğinden gerçekleşmiş olmaz.
Sukka 52a, Maşiah ben Yosef ile Maşiah ben David’i ayrı kişiler olarak anlatır. Biri öldürüldüğünde öteki bu ölümü görür ve Tanrı’ya seslenir. Kaynak, İsa’nın önce gelip öldüğünü ve yüzyıllar sonra kral olarak döneceğini öğretmez.
Kaynaklar: Sukka 52a; Sanhedrin 98a; Zekeriya 9:9–10, 12:10–14; Daniel 7:13–14, 18, 27; Şemuel Bet 7:12–16; Yeşaya 11:1–12; Yeremya 23:5–8; Yehezkel 37:21–28.
80. İddia: Eşeğe binen kral İsa olduğu için Zekeriya 9 gerçekleşmiştir
Zekeriya, Yeruşalayim’e eşek üzerinde gelen bir kralı anlatır. Bir sonraki ayette savaş araçları kaldırılır ve kral uluslara barış duyurur. Birinin bu kral olup olmadığı, peygamberin hem gelişi hem de yönetimi hakkında söyledikleriyle anlaşılır.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Zekeriya, Yeruşalayim’e eşek üzerinde gelen bir kralı anlatır. Bir sonraki ayette savaş araçları kaldırılır ve kral uluslara barış duyurur. Birinin bu kral olup olmadığı, peygamberin hem gelişi hem de yönetimi hakkında söyledikleriyle anlaşılır.
Bu yorumu benimseyen Hristiyanlar, Zekeriya 9:9’da eşeğe binen kralı Maşiah, yani Mesih olarak görürler. İsa’nın Yeruşalayim’e eşek üzerinde girmesini ve halkın onu “David’in oğlu” diye karşılamasını, peygamberliğin onda gerçekleştiğine kanıt sayarlar. Kralın alçakgönüllü gelişini İsa’nın ilk gelişine, uluslara barış duyurup egemenlik kurmasını ise ikinci gelişine bağlarlar.
Tanah’ın Cevabı:
Zekeriya 9:9–10’da Siyon’a gelen kral, doğruluğu, kendisine verilen kurtuluş ve alçakgönüllülüğüyle tanıtılır. Eşeğe binişi de bu tasvirin içindedir. Ardından Haşem’in Efrayim’den savaş arabalarını, Yeruşalayim’den savaş atlarını kaldıracağı, savaş yayının kırılacağı ve kralın uluslara barış duyuracağı söylenir. Kralın yönetimi denizden denize, Irmak’tan yeryüzünün uçlarına kadar uzanacaktır. Eşek üzerindeki alçakgönüllü kral ile uluslara hükmeden kral aynı kişidir. Alçakgönüllülük onun krallık kuramadığı bir dönemi değil, krallığının niteliğini anlatır: Kral gücünü bir savaş gösterisiyle ortaya koymaz. Yönetimi altında savaş araçlarına ihtiyaç kalmaz.
Raşi, bu kralı Maşiah olarak açıklar ve hemen sonraki ayetteki geniş egemenliği gösterir. Sanhedrin 98a da Zekeriya’daki eşekle Daniel’deki bulutları Maşiah’ın gelişine ilişkin iki farklı durum olarak ele alır: İsrael’in durumuna göre birini veya diğerini anlatır. Bu açıklama iki ayrı geliş öğretisi kurmaz; iki tasviri birbiriyle ilişkilendirir.
Bu yüzden eşek ayrıntısı, kralın kimliğini bütün diğer özelliklerinden bağımsız olarak belirleyemez. Bir taç giymekle ülkeyi gerçekten yönetmek arasındaki fark burada da geçerlidir. Bir kişi şehre hangi hayvanla gireceğini seçebilir. Ulusların savaşmayı bırakması ise bir kişinin taklit edebileceği bir hareket değil, dünyada gerçekleşmesi gereken bir sonuçtur. Matta 21:1–11’de İsa’nın bu hareketi Zekeriya ile bilinçli biçimde ilişkilendirilir, onu karşılayan kalabalık da krallık iddiasını tanır. Bir iddianın anlaşılması ve desteklenmesi, doğrulanması demek değildir. Kalabalığın verdiği unvan, Zekeriya’nın sözünü ettiği egemenliğin ve barışın yerini tutmaz.
Eşeğin anılması böylece anlamını bütünüyle korur. Peygamber sıradan bir yolculuk ayrıntısı vermemiş; savaş arabalarıyla güç gösteren hükümdarlardan farklı bir kral tasvir etmiştir. İsa’nın girişini bu tasvire uygun düzenlemek, aynı krallığı kurmakla bir tutulamaz. Zekeriya’daki “eşeğe, dişi eşeğin yavrusuna” sözleri aynı bineği iki yolla tanımlar. İkinci söz, eşeğin yavru olduğunu açıklar. Matta 21:2–7’de ise bir eşek ile sıpası birlikte getirilir. Bu iki hayvanın sahnede bulunması, ayette iki binek istendiğini göstermez. Peygamberliğin gerçekleşip gerçekleşmediğini belirleyen hüküm, savaşın kaldırılması ve kralın yönetimidir.
Bu barış yalnız insanın iç huzuruna ya da barışçı bir öğretiye çevrilemez. Zekeriya savaş arabasını, savaş atını ve savaş yayını açıkça sayar. Aynı “denizden denize, Irmak’tan yeryüzünün uçlarına kadar” ifadesi Tehilim 72:8’de kralın egemenliği için kullanılır; çevresindeki ayetlerde yoksulların korunması, zorbalığın kırılması ve kralların ona bağlılığı yer alır. Yeşaya 2:2–4’te de uluslar Haşem’in yollarını öğrenir, silahlarını tarım araçlarına dönüştürür ve artık savaş öğrenmez. Tanah’ın vaadi, insanların hayatını ve ulusların ilişkilerini değiştiren gerçek bir barıştır. İsa’nın eşeğe binmesiyle bu durum meydana gelmemiştir.
Hristiyan savunmasında gerçekleşmeyen bu sonuçlar ikinci gelişe bırakılır. Böylece eşeğe biniş kimlik kanıtı sayılırken, o kimliği sınayacak krallık görevleri geleceğe ertelenir. Oysa Zekeriya kralın önce gelip ayrılacağını, öleceğini ve daha sonra dönerek hükmedeceğini söylemez. Ayetlerde ayrıntılı bir takvim bulunmaması, bu hayat öyküsünü onlara ekleme yetkisi vermez. Alçakgönüllülük ile büyük egemenlik de birbirinin karşıtı değildir; aynı kral hem alçakgönüllü olabilir hem güçlü bir yönetim kurabilir. Daniel 7:13–14’te bulutlarla gelen insan benzeri kişiye egemenlik verilmesi, Zekeriya’daki kralın daha önce ölüp dünyaya ikinci kez döndüğünü anlatmaz. Orada kişi Tanrı’nın huzuruna getirilir; dünyaya iki ayrı gelişi anlatılmaz.
Gelecekte tamamlanacağı ileri sürülen görevler, bugün tamamlanmış görevler gibi kanıt sayılamaz. Zekeriya’daki kralı İsa olarak tanımlamak için, bu kralın yönetiminin İsa’da gerçekleştiği gösterilmelidir. Bunun yerine İsa’nın kral olduğu baştan kabul edilip eksik sonuçlar ikinci gelişe bırakıldığında, kanıtlanacak iddia kendi kanıtı yapılmış olur. Zekeriya 9’un İsa’nın Yeruşalayim’e girişiyle gerçekleştiği hükmü, peygamberin kral için verdiği barış ve egemenlik şartlarını dışarıda bırakır ve yanlıştır.
Tanah kaynakları: Zekeriya 9:9–10; Tehilim 72, özellikle 72:8; Yeşaya 2:2–4; Daniel 7:13–14. Karşı iddianın anlatısı: Matta 21:1–11.
90. İddia: Maşiah kehanetlerinin koşullu olması Tanrı’nın sözünü başarısız hale getirir
Bir peygamberin felaket uyarısı, insanlara davranışlarını değiştirme fırsatı verebilir. Uyarılan insanlar kötülükten döner ve felaket gerçekleşmezse, uyarı amacına ulaşmış olur. Peygamberin verdiği kesin bir vaatte ise neyin gerçekleşeceği, vaadin kendi sözleriyle belirlenir.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Bir peygamberin felaket uyarısı, insanlara davranışlarını değiştirme fırsatı verebilir. Uyarılan insanlar kötülükten döner ve felaket gerçekleşmezse, uyarı amacına ulaşmış olur. Peygamberin verdiği kesin bir vaatte ise neyin gerçekleşeceği, vaadin kendi sözleriyle belirlenir.
Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Maşiah’ın, yani Mesih’in nasıl geleceği İsrael’in davranışına bağlı olursa peygamberlerin anlattığı iki geliş biçiminden birinin hiç gerçekleşmeyeceğini söylerler. Haşem’in sözünün boşa çıkamayacağını gerekçe göstererek ikisinin de gerçekleşmesi gerektiğini savunurlar. Onlara göre İsa önce alçakgönüllü biçimde geldi. İsrael onu reddedince Daniel’de vaat edilen görkemli egemenlik ertelendi ve İsa’nın ikinci gelişine kaldı.
Tanah’ın Cevabı:
Yona, Ninova halkına kırk gün sonra kentin yıkılacağını duyurdu. Halk kötü yolundan döndü. Haşem halkın yaptıklarını gördü ve önceden bildirdiği yıkımı gerçekleştirmedi. Yona’nın kendisi, bu sonucun mümkün olduğunu baştan bildiğini söyler. Haşem merhametlidir ve felaketten vazgeçebilir. Kitap, kırk günlük uyarının daha sonraki bir tarihe taşındığını söylemez. O felaket gerçekleşmedi, çünkü uyarılan halk davranışını değiştirdi. Ninova’nın başka bir çağda yıkılması da kırk günlük uyarıyı yerine getirmiş olmaz. (Yona 3:4–10, 4:2)
Yeremya’da, elindeki kap bozulan bir çömlekçi görülür. Çömlekçi aynı kilden başka bir kap yapar. Haşem bu görüntüyü bir halka verilecek hükme bağlar. Bir ulusa yıkım bildirildiğinde, o ulus kötülüğünden dönerse Haşem felaketten vazgeçer. Bir ulusa iyilik bildirildiğinde de o ulus kötülüğe yönelip Haşem’i dinlemezse iyilik geri alınabilir. Bu yüzden Yehuda ve Yeruşalayim halkı, tam da felaket uyarısı verilirken davranışını düzeltmeye çağrılır. Uyarı, insanlara kurtulmak için neyi değiştirebileceklerini gösterir. Haşem’in sözü, halk yönünü değiştirdiğinde uygulanacak hükmü de kapsar. (Yeremya 18:1–11, 18:7–10)
Yehezkel aynı ayrımı tek bir insanın hayatında gösterir. Kötülük yapan birine öleceği bildirilse bile kötülükten döner ve çaldığını geri verirse yaşayacağı söylenir. Doğru bir insan haksızlığa döndüğünde ise geçmişteki doğruluğu onu korumaz. Devarim’de, Haşem’in adına konuştuğu halde sözü gerçekleşmeyen peygamber için bir ölçü konur. Yona’nın uyarısı bu ölçüye aykırı düşmez. Ninova’nın başına geleni değerlendirirken, Haşem’in Yeremya’da açıkladığı hüküm de hesaba katılır. Tehilim’in, Haşem’in sözünün sonsuza dek durduğunu söylemesi de o sözdeki şartı kaldırmaz. Rambam, peygamberin doğruluğunu sınarken felaket haberleriyle peygamber aracılığıyla bildirilen iyilik sözleri arasında ayrıca ayrım yapar: gerçekleşmeyen bir felaket uyarısı peygamberi yalancı yapmaz; bildirilen iyilik gerçekleşmezse gerçekleşmeyen bu vaat, peygamberlik iddiasını değerlendirmek için bir ölçü olur. (Yehezkel 18:21–24, 33:14–16, Devarim 18:20–22, Tehilim 119:89, 119:140)
Ninova halkının yaptığı değişiklik, Yona 3:8’de kötü yoldan ve şiddetten dönmek diye adlandırılır. Birkaç ayet sonra Haşem’in onları bu davranışları üzerinden değerlendirdiği belirtilir. Yehezkel’de de kötü kişi çaldığını iade edip adaletle yaşamaya başladığında önceki hüküm değişir. İki durumda da uyarı, kişiye ya da şehre yönünü değiştirme fırsatı verir. Yeremya 18:7–10’da Haşem’in açıkça bildirdiği düzen budur. (Yeremya 18:7–10).
Rambam, Mişna Yorumu’na Giriş’te peygambere kendisi için verilen iyilik sözüyle, onun insanlara şart belirtilmeden duyurduğu iyilik haberini de ayırır. Yaakov’un kendisine verilen güvenceye rağmen günahtan çekinmesi peygambere kendi hayatı için verilen güvenceye örnektir. Peygamberin halka ilettiği kesin iyilik haberi ise peygamberin sınanmasında kullanılır. Mişna Yorumu’na Giriş; Mişne Tora, Yesode HaTora 10:4
Tapınak konusunda bu ayrım peygamberliğin kendi cümlesinde görülür. Zekeriya, uzaktakilerin Haşem’in Tapınağının yapımına katılacağını söyledikten sonra halkın Haşem’in sesini dikkatle dinlemesi şartını koyar. Vayikra ise İsrael’in düşmanlarının ülkesinde bile bütünüyle yok edilmeyeceğini ve Haşem’in onlarla yaptığı antlaşmayı bozmayacağını bildirir. Yeremya da İsrael’in ulus olarak devamını güneşin, ayın ve yıldızların düzenine bağlar. Aynı halkın bir iyiliğe kavuşması itaate bağlanabilirken antlaşmasının sürmesi güvence altına alınabilir. Tapınağın yıkımını Sinay antlaşmasının sonu saymak bu güvenceye aykırıdır. (Zekeriya 6:15, Vayikra 26:44–45, Yeremya 31:35–37)
İki geliş savı, Sanhedrin 98a’daki bir açıklamaya da dayanır. Orada Yeşaya’nın kurtuluş için kullandığı “vaktinde” ve “onu hızlandıracağım” sözleri, halkın durumuna bağlı iki ihtimal olarak ele alınır. Aynı anlayış, Daniel’in bulutları ile Zekeriya’nın eşek üzerindeki kralına uygulanır. Halkın durumuna göre iki ihtimalden biri gerçekleşecekse, bu iki ihtimalin ayrı tarihlerde birer kez yaşanması gerekmez. Üstelik açıklama, İsrael’in durumunu İsa’nın çarmıha gerilmesine bağlamaz. O bağı kurmak için daha baştan İsa’nın Maşiah olduğu kabul edilmelidir. Ardından aynı varsayım, onun ikinci gelişine kanıt olarak kullanılır. (Yeşaya 60:22, Daniel 7:13–14, Zekeriya 9:9–10)
Ninova bir felaket uyarısı aldı ve halkın dönüşüyle o uyarı amacına ulaştı. Daniel ise gelecekteki bir egemenliği görür. Daniel’de bulutlarla gelen kişi gökteki yargıcın huzuruna çıkarılır ve egemenlik alır. Zekeriya’daki alçakgönüllü kral uluslara barış duyurur. Dünya barışı ve David’in krallığı gerçekleşmediğinde bunları ikinci gelişe bırakmak, İsa’nın Maşiah olduğunu kanıtlamaz. Haşem’in sözünü olduğu gibi kabul etmek, uyarının şartını da kesin vaadin ölçüsünü de korumayı gerektirir.
Tanah kaynakları · Yona 3:4–10 · Yeremya 18:7–10 · Vayikra 26:44–45 (Sefaria).
91. İddia: Ninova örneği gerçek koşulluluk değil yalnız ertelemedir
Yona, Ninova’ya kırk gün sonra yıkılacağını duyurdu. Halk kötülüğünü bırakınca şehir o felaketi yaşamadı. Nahum ise başka bir zamanda aynı şehir için yıkım bildirdi. Bu iki uyarıyı karşılaştırırken her birinin hangi davranışa ve hangi zamana bağlandığına bakılır.
İddiayı ve cevabı oku
Hristiyan İddiası:
Yona, Ninova’ya kırk gün sonra yıkılacağını duyurdu. Halk kötülüğünü bırakınca şehir o felaketi yaşamadı. Nahum ise başka bir zamanda aynı şehir için yıkım bildirdi. Bu iki uyarıyı karşılaştırırken her birinin hangi davranışa ve hangi zamana bağlandığına bakılır.
Bu yorumu benimseyen Hristiyanlar, Yona’nın uyarısında açıkça bir şart bulunmadığına dikkat çekerler. Onlara göre halkın tövbesi yıkım hükmünü kaldırmadı, yalnızca ileri bir tarihe erteledi. Nahum’un da Ninova’nın yıkılacağını söylemesini buna kanıt gösterirler. Aynı düşünceyi Daniel’in görkemli egemenlik vaadine uygularlar. İsrael’in İsa’yı reddetmesinin bu vaadi ortadan kaldırmadığını ve egemenliğin İsa’nın ikinci gelişinde kurulacağını savunurlar.
Tanah’ın Cevabı:
“Kırk gün daha, Ninova yıkılacak.” Yona’nın duyurduğu sözde süre de bellidir, felaket de. Ninovalılar bu uyarıya inanınca kral tahtından kalkıp pişmanlığını göstermek için kaba kumaştan bir giysi giydi. Herkesin kötü yolundan ve işlediği şiddetten dönmesini istedi. Haşem, halkın davranışını değiştirdiğini görünce bildirdiği felaketten vazgeçti. İbranice ayet, וְלֹא עָשָׂה, yani “onu yapmadı” diye biter. Hükmün değişmesine neyin yol açtığı da açıktır. Halk kötülüğü bırakmıştı. Bu sonucu erteleme saymak, “yapmadı” sözüne ayette bulunmayan bir “henüz” ekler. (Yona 3:4–10)
Yona’nın kendisi, neden başta Tarşiş’e kaçmaya kalktığını bu olaydan sonra açıklar. Haşem’in merhametli olduğunu, öfkesinin çabuk alevlenmediğini ve felaketten vazgeçebildiğini biliyordu. Kitabın sonunda Haşem, peygamberin kendi dikmediği bir bitkiye acıdığını hatırlatır ve Ninova’daki insanlara ve hayvanlara neden acımaması gerektiğini sorar. Bir şehrin kırk gün sonra hala ayakta olması, tek başına uyarının nasıl işlediğini göstermezdi. Yona’nın kitabı ise Ninova’nın kurtulmasını hem halkın dönüşüne hem Haşem’in merhametine bağlar. (Yona 4:2, 4:10–11)
Ninova’daki oruç ve çul, şehrin yaptığı dönüşe eşlik eder. Yona 3:10, Haşem’in baktığı şeyi daha dar biçimde belirtir: Halkın işlerine ve kötülükten dönmüş olmalarına. Bu ayrıntı, felaketin neden gerçekleşmediğini gösterir. Şehir, kırk günlük süre sonunda hükme yol açan şiddeti bıraktığı için esirgenir. (Yona 3:8–10).
Uyarının cümlesinde “eğer” geçmemesi bu bağı ortadan kaldırmaz. Yeremya’da Haşem, bir ulusa sökülüp yıkılacağını bildirdiğinde o ulus kötülüğünden dönerse felaketten vazgeçeceğini söyler. Haşem tersini de açıklar. Bir halka iyilik bildirildiğinde o halk kötülüğe döner ve Haşem’i dinlemezse bildirilen iyiliği yitirebilir. Haşem’in sözüne sadakat, yalnız felaket cümlesini alıp o felaketin hangi durumda uygulanacağını bildiren sözü bir kenara bırakmakla sağlanmaz. Ninova’daki uyarı amacına ulaştı. Halk, kendisini yıkıma götüren davranışı bıraktı ve Haşem şehri o felaketten esirgedi. (Yeremya 18:7–10)
Nahum’un da Ninova’ya yıkım bildirmesi bu sonucu değiştirmez. Nahum, şehri kan dökmekle, yalanla ve yağmayla suçlar. Verdiği hüküm, Yona’nın kırk günlük uyarısına yeni bir tarih vermez. Nahum, verdiği yıkım haberini şehrin o sırada sürdürdüğü kötülüğe bağlar. Ninova’nın daha sonra yıkılması, Yona’nın verdiği kırk günlük sürenin içinde yıkıldığı anlamına gelmez. Tanah aynı şehir hakkında iki ayrı durumdan söz eder. Birinde halk şiddetten döner ve kurtulur. Diğerinde süren kötülük yüzünden şehir hakkında yıkım hükmü verilir. (Nahum 2–3)
Talmud’un Sanhedrin 89b bölümü, Yona’nın “altüst olacak” sözünü şehrin yıkılması veya halkın davranışının kökten değişmesi olarak okur. Bu yorumda da geleceğe bırakılmış bir yıkım yoktur. Sanhedrin 98a’da, halkın durumuna bağlı olarak bulut veya eşek tasviri ele alınırken de iki seçenek art arda gelecek olaylar olarak verilmez. İki sonuçtan hangisinin yaşanacağını halkın davranışı belirler. Bu yüzden her ikisinin de gerçekleşmesi gerekmez. Yona’nın kitabındaki kırk günlük uyarı bunun nedenini zaten gösterir. Şart değiştiğinde beklenen sonuç da değişebilir. (Yona 3:4–10, Daniel 7:13–14, Zekeriya 9:9–10)
Ninova’ya verilen hüküm, Daniel’in gördüğü egemenliğe ikinci bir tarih koymaz. Daniel’de bulutlarla gelen kişi yeryüzüne dönmek üzere yola çıkmaz. Gökteki yargıcın huzuruna çıkarılır ve egemenlik alır. Zekeriya’da eşek üzerinde gelen kral uluslara barış duyurur. Yeremya, David soyundan gelecek kralın günlerinde İsrael’in ülkesinde güvenle yaşayacağını söyler. Bu vaatlerin taşıdığı ölçü, barışın kurulması ve halkın ülkesine dönmesidir. Ninova’da bir felaketin kaldırılması, İsa’nın gerçekleştirmediği bu işleri ikinci bir gelişe aktarmak için gerekçe olamaz. (Yeremya 23:5–8)
Tanah kaynakları · Yona 3:4–10 · 4:2 · 4:10–11 · Yeremya 18:7–10 · Nahum 2–3 · Daniel 7:13–14 · Zekeriya 9:9–10 · Yeremya 23:5–8.
İlgili Makaleler
Daniel 7:13’te Göğün Bulutlarıyla Gelen “İnsanoğluna Benzeyen” Kimdir?
Daniel 7:13–14, Hristiyan misyonerliğinin İsa’nın Tanrılığını Tanah’a yerleştirmek için en sık kullandığı metinlerden biridir. İncillerde İsa’nın kendisi için “İnsanoğlu” ifadesini kullanması, Daniel’de insan gibi birinin göğün bulutlarıyla görünmesi, ona ebedi egemenlik verilmesi…
