Misyoner İddiaları Arşivi

7 iddia Tüm iddialar Yeşaya 53 dosyası

43. İddia: Maşiah Levi kohenliğini kaldırıp onun yerine yeni bir kohenlik kuracaktır

Kohen, kutsal hizmette görevli kişidir. Tora, sunak hizmetini Levi kabilesinden Aharon’a ve soyuna verir. David’e verilen vaat ise onun soyundan gelecek yöneticiyle ilgilidir. Maşiah’ın gelişiyle bu iki soyun görevlerinin nasıl süreceği, peygamberlerin gelecek için söylediklerinde açıklanır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Kohen, kutsal hizmette görevli kişidir. Tora, sunak hizmetini Levi kabilesinden Aharon’a ve soyuna verir. David’e verilen vaat ise onun soyundan gelecek yöneticiyle ilgilidir. Maşiah’ın gelişiyle bu iki soyun görevlerinin nasıl süreceği, peygamberlerin gelecek için söylediklerinde açıklanır.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, İsa’yı David soyundan ve Yehuda kabilesinden gelen, Levi soyuna bağlı olmadan Malkitsedek’e benzeyen daha üstün bir kohen olarak görürler. Avraam’ın Malkitsedek’e ondalık, yani onda bir pay vermesini ve onun tarafından kutsanmasını bu üstünlüğün kanıtı sayarlar. Onlara göre Tehilim 110’da Tora’dan sonra verilen ant, Aharon soyuna bağlı eski kohenliğin yerini ölümü yenmiş İsa’nın sürekli kohenliğine bırakacağını bildirir. İsa’nın gökte hizmet ettiğini, onun ölümü ve yeni antlaşmasıyla Tanrı’ya yaklaşmanın eski yolunun tamamlandığını ve Levi kohenliğinin bağlayıcılığının sona erdiğini söylerler.

Tanah’ın Cevabı:

Tanah, David soyundan kralın geleceğini ve Levili kohenlerin hizmetini aynı vaat içinde korur. Yeremya 33’te David’in soyundan adaletle yönetecek bir kral yükselirken, sunuları getiren kohenler de Haşem’in önündeki görevlerini sürdürecektir. Her iki soya verilen güvence gündüzle gecenin düzenine bağlanır: Bu düzen bozulmadıkça David’le ve Haşem’e hizmet eden Levili kohenlerle yapılan antlaşma da bozulmayacaktır (Yeremya 33:17–22; bağlamı 33:14–26).

İsrael’de krallık ile sunak hizmeti farklı ailelere verilmiştir. Kohen, kutsal yerde sunu hizmetini yapan kişidir. Aharon, Levi kabilesindendir; fakat bütün Leviler kohen değildir. Bamidbar 18:1–7, sunakla ve perdenin iç tarafıyla ilgili hizmeti Aharon’a ve oğullarına verir. Diğer Levilerin görevleri ayrıdır. Pinhas’a ve soyuna sürekli kohenlik antlaşması verilir (Bamidbar 25:10–13). Sifrei, Pinhas’a ve soyuna verilen kohenlik sözünü kohenlere ayrılan paylarla da ilişkilendirir. (Sifrei Bamidbar 131). David’in soyuna verilen vaat ise krallıkla ilgilidir (Şemuel Bet 7:12–16).

Kral Uzziya bu ayrımı çiğnediğinde ne olduğu anlatılır. Tapınağa girip tütsü yakmak isteyince Azarya ve yanındaki seksen kohen karşısına çıkar. Ona, tütsü yakma görevinin Aharon oğullarına ait olduğunu söylerler. Kral öfkelenir; alnında Tora’nın tsaraat diye adlandırdığı hastalık belirir ve kutsal yerden çıkarılır. David’in soyundan gelmesi ona kohenlerin görevini vermez. Divre HaYamim Bet 26:16–20

Tanah’ta kohen sözcüğü başka görev sahipleri için de kullanılır. Şemuel Bet 8:18, David’in oğullarına kohenim der. Aynı kişiler Divre HaYamim Alef 18:17’de kralın yanındaki önde gelen görevliler olarak anılır. Bir kişinin bu adla anılması, ona Aharon oğullarının sunak hizmetinin verildiğini tek başına göstermez. Şemuel Bet 8:18; Divre HaYamim Alef 18:17

Malkitsedek, Aharon’un soyuna sunak görevi verilmeden çok önce yaşar. Bereşit 14:18–20 onu Şalem kralı ve Yüce Tanrı’nın koheni olarak tanıtır. Malkitsedek, Avraam’ı kutsar; Avraam da ona ganimetin onda birini verir. Hristiyan yorumunda, Levi henüz doğmamış olsa da Avraam’ın soyundan geldiği için bu ondalığı onunla birlikte vermiş sayılır. Buradan Malkitsedek’in kohenliğinin Levi’ninkinden üstün olduğu ileri sürülür. Fakat bu karşılaşmadan sonra Haşem, Aharon’a ve oğullarına sunak hizmetini açıkça vermiştir. Avraam’ın daha önce Malkitsedek’i onurlandırması, bu sonraki görevi ortadan kaldırmaz.

Bereşit 14, Malkitsedek’in anne babasının adını, doğumunu veya ölümünü anlatmaz. Hristiyan yorumunda bu sessizlik, İsa’nın sürekli yaşamına benzetilir. Anlatıdaki eksik soy bilgisi ise kendi başına yeni bir kohenlik kurmaz. Aharon’un soyuna verilen görevin değiştiği de bu olayda söylenmez.

Tehilim 110:4’te Haşem ant içer ve hitap ettiği kişiye “Sen sürekli kohensin” der. Ayetin devamındaki İbranice ifade עַל־דִּבְרָתִי מַלְכִּי־צֶדֶק (al divrati Malki-Tsedek) şeklindedir. Bu söz, Grekçe çeviri geleneğinde ve birçok Hristiyan çevirisinde “Malkitsedek düzenine göre” diye aktarılır. Mezmurda Malkitsedek’e bağlanan kohenlik sözü, Aharon oğullarının görevinin kaldırılacağını bildirmez.

Nedarim 32b, bu ifadeyi Malkitsedek’in sözleriyle ilişkilendiren bir yorum aktarır. Bereşit’te Malkitsedek önce Avraam’ı, sonra Tanrı’yı kutsar. Talmud’daki açıklamada Avraam, önce Tanrı’nın kutsanması gerektiğini söyler. Kohenliğin Avraam’a geçişi, Malkitsedek’in kutsama sırasıyla ilişkilendirilir. Talmud’un açıklamasında söz, Malkitsedek’in kurduğu yeni bir kurumun adı olarak kullanılmaz. Nedarim 32b

Hristiyan yorumunda Tehilim 110’daki andın Tora’dan sonra verilmesi, önceki kohenliğin değiştiğine işaret sayılır. Yeremya ise daha sonraki bir dönemde David’in soyuna ve Levili kohenlere verilen güvenceleri birlikte tekrarlar. Mezmurdaki kişiye kohen denmesi ile Aharon soyunun hizmetten çıkarılması birbirinden ayrı iki iddiadır.

Yehezkel 44:15–16, gelecekte kutsal yerde kimin hizmet edeceğini adlandırır: הַכֹּהֲנִים הַלְוִיִּם בְּנֵי צָדוֹק, yani “Levili kohenler, Tsadok oğulları”. Önceki ayetlerde putlara yöneldikleri için bazı Levilerin görevlerinin sınırlandığı anlatılır (44:10–14). Tsadok oğulları ise hizmette kalır. Halka kutsalla sıradanı, temizle kirliyi ayırmayı öğretir; Haşem’in hükümleriyle yargılar, bayramlarını ve Şabat’ı korurlar (44:23–24). Malaki 3:1–4’te de Levi oğulları arındırılır ve doğru biçimde sunu getirir.

Yehezkel’in anlattığı yönetici ile kohenler aynı hizmette ayrı görevler üstlenir. Yönetici kapıya gelir; kohenler onun yakmalık ve esenlik sunularını hazırlar. Yönetici kapının eşiğinde Haşem’in önünde eğilir ve çıkar (Yehezkel 46:1–3). Geleceğin bu anlatımında yönetici ve kohenler birlikte yer alır.

Pesah için verilen hüküm bu ayrımı uygulamada gösterir. Yehezkel 45:22’de yönetici kendisi ve ülke halkı için bir boğa sağlar. Hayvanı sağlamak yöneticinin görevidir. Kutsal yerde kanı ve yağı sunma görevi ise 44:15–16’da Tsadok soyundan kohenlere verilmiştir. Divre HaYamim Bet 29:20–24’te Hizkiya döneminde aynı iş bölümü görülür. Kral sununun getirilmesini emreder, Aharon soyundan kohenler de kanı sunağa uygular. Gelecekteki yöneticinin korban sağlaması, kohenlerin görevini üstlenmesi sonucunu doğurmaz. (Divre HaYamim Bet 29:20–24).

Yehezkel 43:10–12’de Tapınağın biçimi ve hükümleri halka gösterilecek, yazılacak ve uygulanacaktır. Hristiyan yorumlarından biri bu Tapınağı manevi bir gerçek olarak okur ve İsa’nın kohenliğinin gökte olduğunu söyler. Yehezkel ise Tapınakta görev yapacak kişileri ve yapacakları hizmeti anlatır. Yehezkel 43:10–12

Başka bir Hristiyan açıklaması, gelecekteki hayvan sunularını İsa’nın ölümünü hatırlatan törenler sayar. Bir başka açıklama bunları törensel arınmayla ilişkilendirir. Yehezkel 45:15–17 ise sunuların İsrael adına kefaret, yani arınma sağlama görevinden söz eder. Her iki açıklamada da gelecekte hayvanların sunulması ve kohenlerin hizmeti vardır. Sunuları yalnız anma töreni saymak, ayetin verdiği görevi değiştirir.

Zekeriya 6:11–13’te taç, Yehotsadak oğlu başkohen Yehoşua’nın başına konur. Ardından “Dal” adı verilen kişinin Tapınağı kuracağı ve yöneteceği anlatılır. Aynı yerde kohenden söz edilir ve “İkisinin arasında barış öğüdü olacaktır” denir. Radak, bu sözleri yöneticiyle kohenin uyum içinde çalışması olarak açıklar. Midraş Lekah Tov da Maşiah ile koheni, birbirleriyle uyum içinde çalışan Moşe ve Aharon’a benzetir. (Lekah Tov, Şir HaŞirim 4:5). Ayet kohenlik ile yönetimin ilişkisini anlatır; Aharon soyunun görevine son verildiğini söylemez. Radak, Zekeriya 6:13

Hristiyan yorumunda, soy kayıtlarının kaybolması da Levi kohenliğinin artık yerine getirilemeyeceğine gerekçe gösterilir. Ezra 2:61–63’te kayıtlarını bulamayan kohen aileleriyle karşılaşılır. Bu aileler kohenlikten uzaklaştırılır ve durumları açıklığa kavuşana kadar en kutsal sunulardan yemelerine izin verilmez. Ezra’nın uyguladığı ölçü, kohenlik görevinin Aharon’un soyuna bağlılığını korur. Ezra 2:61–63

Yeremya, David soyuna verilen krallık sözünü ve Levili kohenlere verilen hizmet sözünü birlikte korur. Yehezkel de gelecekteki Tapınakta Tsadok oğullarının görev yapacağını açıkça bildirir. İsa’nın Aharon soyunun yerine yeni bir kohenlik kurduğu iddiası, bu sözlere aykırıdır.

Tanah kaynakları: Bamidbar 18:1–7 ve 25:10–13; Şemuel Bet 7:12–16, 8:18; Divre HaYamim Alef 18:17; Divre HaYamim Bet 26:16–20; Bereşit 14:17–20; Tehilim 110; Yeremya 33:14–26; Yehezkel 43:10–12, 44:10–16, 44:23–24, 45:15–17, 46:1–3; Malaki 3:1–4; Zekeriya 6:11–13; Ezra 2:61–63. Tora ayetinin özgün metni: Bamidbar 18:1–7.

Bu iddianın sayfası

86. İddia: İsrael’in uzun süre kralsız ve korbansız kalması eski antlaşmanın sona erdiğini gösterir

Hoşea, İsrael’in uzun süre kralsız ve korbansız yaşayacağını, ardından Haşem’e döneceğini bildirir. Korban, kutsal hizmette Haşem’e getirilen sunudur. Bir hizmetin yapılamadığı bir dönemle o hizmeti buyuran antlaşmanın sona ermesi ayrı olaylardır. Hoşea’nın sözleri, sürgün sırasında antlaşmaya ne olacağını açıklayan ayetlerle birlikte okunur.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Hoşea, İsrael’in uzun süre kralsız ve korbansız yaşayacağını, ardından Haşem’e döneceğini bildirir. Korban, kutsal hizmette Haşem’e getirilen sunudur. Bir hizmetin yapılamadığı bir dönemle o hizmeti buyuran antlaşmanın sona ermesi ayrı olaylardır. Hoşea’nın sözleri, sürgün sırasında antlaşmaya ne olacağını açıklayan ayetlerle birlikte okunur.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Hoşea 3:4–5’i İsrael’in uzun süre David soyundan bir kral ve korban hizmeti olmadan yaşayacağına dair bir haber olarak okurlar. Onlara göre bu sürenin sonunda İsrael tövbe edecek ve Maşiah, yani Mesih, gelecektir. Bazı Hristiyan yorumlarında Mikdaş’ın, yani Tapınağın yıkılmasıyla korban hizmetinin durması, Sinay antlaşmasının sona erdiğine kanıt sayılır.

Tanah’ın Cevabı:

Hoşea’nın anlattığı uzun yoksunluk, Sinay antlaşmasının sona erdiğini göstermez. Peygamber bir evlilik örneği verir. Bu örnek, İsrael başka tanrılara yönelse de Haşem’in halkını sevmeye devam ettiğini anlatır. Ardından İsrael’in uzun süre kral, önder, korban yani Tanrı’ya sunu, dikili taş, efod ve terafim olmadan yaşayacağını söyler. Efod, başka yerlerde kohenin giydiği ve Haşem’e danışırken kullanılan bir giysi olarak da anlatılır. Terafim ev putlarıdır. Rahel’in babası Lavan’dan aldığı ve Lavan’ın kendi tanrıları diye andığı nesneler de bu adla geçer. Listede yer almaları, Hoşea’nın yürürlükten kaldırılacak Tora emirlerini sıralamadığını gösterir.

Peygamber yoksunluğun ardından yaşanacakları da söyler. Aynı İsrael, Tanrısı Haşem’e döner ve kralı David’i arar. Raşi’nin aktardığı açıklama, dönüşü Haşem’in krallığını, David hanesini ve Mikdaş’ı, yani Tapınağı aramakla ilişkilendirir. Kralsız geçen yıllar David soyuna verilen vaadi ortadan kaldırmadığı gibi, korbansız geçen yıllar da tek başına korban hizmetinin kaldırıldığını göstermez. (Hoşea 3, 3:4–5, Bereşit 31:19,30)

Hoşea süreyi iki kez “çok gün” diye adlandırır. Önce evlilik benzetmesindeki bekleyiş, sonra İsrael’in kraldan ve korbandan yoksun yaşayacağı dönem anlatılır. 5. ayetin “ardından” sözü de o bekleyişin sonrasını açar. Dönüp Haşem’i arayanlar, bekleyişi yaşamış olan İsrael oğullarıdır. Yeremya’da yeni antlaşmanın İsrael ve Yehuda evleriyle kurulacağına ilişkin vaat, Hoşea’nın bu topluluk sürekliliğiyle örtüşür. (Hoşea 3:3–5).

Vayikra, sürgün sırasında antlaşmanın ne olacağını açıkça söyler. İsrael Haşem’in hükümlerini reddeder, ülke ıssız kalır ve halk düşmanlarının topraklarına götürülür. Haşem, onların düşman ülkesinde olduğu sırada bile onları yok edecek veya antlaşmasını bozacak biçimde reddetmeyeceğini söyler. Mısır’dan çıkardığı atalarla yaptığı antlaşmayı hatırlayacaktır. Böylece Tora, İsrael’in antlaşmaya aykırı davranmasını ve Haşem’in antlaşmaya bağlı kalmasını aynı bölümde anlatır. Devarim de dönüşün içeriğini verir. Haşem dağılmış halkı toplayacak, halk Moşe’nin “bugün sana emrettiğim” dediği mitsvalara, yani kendilerine verilen emirlere dönecektir. Moşe koruyacakları emirlerin “bu Tora kitabında” yazılı olduğunu söyler. Tora’nın öngördüğü dönüş, sürgünden önce verilen hükümleri yeniden yerine getirmektir. (Vayikra 26:40–45, Devarim 30:1–10)

Halkın Haşem’e yönelmesi ülkeye dönene kadar da beklemez. Şelomo, düşman ülkesinde günahını itiraf edip bütün yüreğiyle Haşem’e dönen İsrael’in duasının işitilmesini ve bağışlanmasını ister. Daniel, Yeruşalayim ve Mikdaş yıkılmışken halkının suçunu itiraf eder ve Haşem’in merhametine sığınır. Hoşea da suçundan ötürü düşmüş İsrael’e Haşem’e sözlerle dönmesini ve bağışlanma dilemesini söyler. Korban sunulamayan zamanda da Tanah’ın gösterdiği tövbe yolu açıktır. (Melahim Alef 8:46–50, Daniel 9:3–19, Hoşea 14:2–3)

Birinci Mikdaş’ın yıkılışından sonraki dönüş, kesintiye uğrayan bir hizmetin nasıl yeniden başladığını gösterir. Babil’den dönen Yeşua ben Yotsadak ile Zerubavel sunağı eski yerine kurdular. Mikdaş’ın temeli daha atılmamışken sabah ve akşam korbanları başlamıştı. Ezra, sunuların Moşe’nin Tora’sında yazılı hükme göre sunulduğunu özellikle kaydeder. Sunağın yeniden kurulması, o buyruk geçerliliğini koruduğu için hizmetin yeniden başlayabildiğini gösterir. İkinci Mikdaş’ın yıkılmasından sonra geçen sürenin uzunluğu da bu tarihsel olaydan hukuki bir iptal sonucu çıkarmaya yetmez. (Ezra 3:2–6)

Yeremya, David soyundan gelecek kralın yönetimini ve Levi soyundan gelen kohenlerin kutsal hizmetini birlikte vaat eder. Kohenler, bu hizmeti yürütmekle görevli kişilerdir. Kohenler yakılan korbanı, tahıl sunusunu ve kesilen korbanı sunacaklardır. Haşem bu sözü gündüz ile gecenin vaktinde gelmesi kadar sağlam kılar. Yehezkel de Şabat, yeni ay ve bayramlarda hükümdarın sağlayacağı korbanları, ayrıca gönüllü sunularını anlatır. Bazı Hristiyan yorumcular bu korbanları İsa’nın ölümünü anma töreni sayar. Yehezkel 45:17 ise kendi amacını belirtir. Sunular İsrael halkı için kefaret, yani günahın giderilmesi ve arınma için yapılır. Bu cümle, Yehezkel’in öngördüğü hizmeti sırf anmaya indirgemeyi engeller. (Yeremya 33:14–26, Yehezkel 45:17, 46:1–12)

Hoşea 3:5’teki “kralları David” sözünü İsa’ya bağlamak, korbansız dönemden Sinay’ın sonunu çıkaran iddiayı kurtarmaz. Hoşea, aynı halkın Haşem’i ve kralları David’i yeniden arayacağını söyler. Yeremya bu umudu David’in soyuna bağlar ve kohenlerin hizmetini de yanında tutar. Üstelik Haşem sürgünün içinde antlaşmasını bozmayacağını Tora’da açıkça söylemiştir. Uzun yoksunluğu antlaşmanın sonu saymak, tam da o yoksunluk dönemi için verilmiş söze aykırıdır.

Tanah kaynakları · Bereşit 31:19,30 (İbranice) · Vayikra 26:40–45 · Devarim 30:1–10 · Hoşea 3:4–5 · 14:2–3 · Melahim Alef 8:46–50 · Daniel 9:3–19 · Ezra 3:2–6 · Yeremya 33:14–26 · Yehezkel 45:17 · 46:1–12.

Bu iddianın sayfası

130. İddia: Daniel 9 korban sisteminin kalıcı olarak kaldırılacağını gösterir

Korban, kutsal hizmette Haşem’e getirilen sunudur. Daniel, kurban ve tahıl sunularının duracağı bir dönemden söz eder. Yıkım veya baskı yüzünden bir ibadetin yapılamamasıyla, onu emreden buyruğun sonsuza dek kaldırılması ayrı durumlardır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Korban, kutsal hizmette Haşem’e getirilen sunudur. Daniel, kurban ve tahıl sunularının duracağı bir dönemden söz eder. Yıkım veya baskı yüzünden bir ibadetin yapılamamasıyla, onu emreden buyruğun sonsuza dek kaldırılması ayrı durumlardır.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, Daniel 9:27’deki korbanların durdurulmasını İsa’nın ölümü ve Tapınağın MS 70’te yıkılmasıyla ilişkilendirirler. Onlara göre bu iki olay, korban düzeninin kalıcı olarak sona erdiğini gösterir. Ayetteki fiilin bir daha başlamamak üzere durmayı anlattığını söylerler. Bu yüzden ayeti Makabiler dönemindeki geçici kesintiye uygulamayı reddederler.

Tanah’ın Cevabı:

Daniel 9:26, Yeruşalayim’le kutsal yerin yıkılacağını; 9:27, kurban ve tahıl sunusu hizmetinin duracağını bildirir. Sununun belli bir dönemde kesilmesi, onu emreden Tora’nın yürürlükten kaldırılması demek değildir. Daniel buyrukları kalıcı olarak iptal eden yeni bir yasa vermez.

Daniel 9:27’de וַחֲצִי הַשָּׁבוּעַ יַשְׁבִּית זֶבַח וּמִנְחָה, “Haftanın yarısında korban ve minha hizmetini durduracak” denir. Yaşbit (יַשְׁבִּית), bir işin veya uygulamanın durdurulmasını ifade eder; burada Tora’daki korban hükümlerini ebediyen yürürlükten kaldıran “bu buyruk artık yürürlükte değildir” anlamına gelen bir ifade bulunmaz. Metnin konusu Yeruşalayim’in yıkımı ve ibadetin kesintiye uğramasıdır. Mevcut bir hizmetin yıkım nedeniyle yapılamaması, onu emreden mitsvanın, yani buyruğun yürürlükten kaldırılması anlamına gelmez.

İlk Tapınak yıkıldıktan sonra halk geri döndüğünde sunağı “Moşe’nin yasasında yazıldığı gibi” yeniden kurmuştur (Ezra 3:2). Ezra 6:18, kohenlerle Levilerin Moşe’nin kitabına göre görevlendirildiğini söyler. İlk yıkım Tora’yı sona erdirmediği gibi Daniel ikinci yıkım için ayrı bir iptal emri bildirmez.

Yehezkel’in gelecek hizmetinde hem korban hem de tahıl sunusu bulunur. 45:17, bunların yeni ay, Şabat ve bayram düzeninde sunulacağını ve halk için kappara sağlayacağını söyler. Daniel’in yıkım sırasında durduğunu söylediği işlerin gelecekte yapılacağı, bu peygamberin verdiği ayrıntılardan anlaşılır. Kurbanın kesildiği bir dönemi, buyruğun kaldırılması olarak okumak bu gelecek hizmetini açıklayamaz. (Yehezkel 45:15–17).

Daniel’in saydığı iki sunu, zevah u-minha diye anılır. Zevah hayvan korbanı, minha ise burada tahıl sunusudur.

Yehezkel 43:18–27 gelecekte sunak hizmetini, 44:15–24 kohenleri, 45:15–25 günahların giderilmesi için sunuları anlatır. Daniel 9’da kutsal hizmetin kesilmesi anlatılır; bütün korbanların İsa’nın ölümüyle kaldırıldığı ilan edilmez. Yehezkel 45 gelecekte de gerçek kapara hizmeti bildirir. Kapara, burada günahın giderilmesiyle ilgili sunu hizmetini anlatır.

Yehezkel 45:17, gelecek hizmet için הוּא־יַעֲשֶׂה אֶת־הַחַטָּאת וְאֶת־הַמִּנְחָה וְאֶת־הָעוֹלָה וְאֶת־הַשְּׁלָמִים לְכַפֵּר בְּעַד־בֵּית יִשְׂרָאֵל der: “İsrael Evi için kapara yapmak üzere hatat, minha, ola ve şelamim sunularını sağlayacaktır.” Hatat günah sunusu, minha tahıl sunusu, ola bütünüyle yakılan sunu, şelamim ise esenlik sunusudur. Le-khapper (לְכַפֵּר), bu sunuların arınma ve kefaret için yapılacağını açıkça belirtir. 45:22’de ayrıca yönetici kendisi ve halk için hatat sunusunu sağlayacaktır. Dolayısıyla peygamberin gelecekteki ibadet tasvirinde gerçek sunu ve kapara görevleri bulunurken Daniel’deki kesintinin bütün korbanların sonsuza dek kaldırılması olduğu sonucu çıkarılamaz.

Yeremya 33:17–18, David soyunun sürekliliğiyle birlikte Levi kohenlerinin yakmalık korban, minha ve başka sunular sunmasından söz eder. Hoşea 3:4–5 ise İsrael’in uzun süre kral ve korban olmadan kalacağını, ardından Tanrısı Haşem’e ve kralı David’e döneceğini bildirir. Korban bulunmayan dönem, Hoşea’da yoksunluğun parçasıdır. Bu ayetlerden korban emrinin sonsuza dek kaldırıldığı sonucu çıkmaz. Yeremya 33:17–18, Hoşea 3:4–5.

Daniel’deki fiilin belirli bir tarihsel kesintiye uygulanması ayrıca tarihsel kanıt gerektirir. Bir hizmetin durduğunu söyleyen fiil, tek başına o hizmetin bir daha hiçbir zaman başlamayacağını belirtmez.

Tanah kaynakları: Daniel 9:26–27; Ezra 3:2 ve 6:18; Yehezkel 43:18–27, 44:15–24, 45:15–25 ve 46:13–15.

Bu iddianın sayfası

134. İddia: Yehezkel’deki gelecekteki korbanlar yalnız İsa’nın geçmişteki ölümünü hatırlatacaktır

Yehezkel, gelecekte kutsal yerde yapılacak hizmeti anlatır. Korbanların kim tarafından, kimler için ve hangi amaçla sunulacağını da belirtir. Bir sununun geçmişi anmak için mi, yoksa o gün yapılacak bir arınma için mi getirildiği ayetin verdiği amaca bakılarak anlaşılır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Yehezkel, gelecekte kutsal yerde yapılacak hizmeti anlatır. Korbanların kim tarafından, kimler için ve hangi amaçla sunulacağını da belirtir. Bir sununun geçmişi anmak için mi, yoksa o gün yapılacak bir arınma için mi getirildiği ayetin verdiği amaca bakılarak anlaşılır.

Bu yorumu savunan Hristiyanlar, İsa’dan önceki korbanların onun ilerideki ölümüne işaret ettiğini söylerler. Yehezkel’in gelecekte yapılacağını bildirdiği korbanlara ise aynı olayın anısını canlı tutma görevi verirler. Onlara göre bu sunuların tek amacı İsa’nın geçmişteki ölümünü hatırlatmaktır.

Tanah’ın Cevabı:

Yehezkel 45:15–17, gelecekteki sunuların İsrael halkı için kapara sağlama amacını açıkça bildirir. Kapara, burada günahın giderilmesiyle ilgili sunu hizmetini anlatır. Yönetici bayramlarda, yeni aylarda ve Şabatlarda sunuları sağlayacaktır. 45:18–20, kutsal yerin arındırılmasını; 45:22, yöneticinin kendisi ve halk için günah sunusu getirmesini anlatır.

Yehezkel 45:17’de yöneticinin görevleri הוּא־יַעֲשֶׂה אֶת־הַחַטָּאת וְאֶת־הַמִּנְחָה וְאֶת־הָעוֹלָה וְאֶת־הַשְּׁלָמִים לְכַפֵּר בְּעַד־בֵּית יִשְׂרָאֵל sözleriyle belirlenir: “İsrael Evi için kapara yapmak üzere hatat, minha, ola ve şelamim sunularını sağlayacaktır.” Hatat günah sunusu, minha tahıl sunusu, ola bütünüyle yakılan sunu, şelamim ise esenlik sunusudur. Le-khapper (לְכַפֵּר), metnin gelecekteki sunulara açıkça verdiği kapara işlevini gösterir.

45:22’de de וְעָשָׂה הַנָּשִׂיא בַּיּוֹם הַהוּא בַּעֲדוֹ וּבְעַד כָּל־עַם הָאָרֶץ פַּר חַטָּאת denilerek yöneticinin kendisi ve halk için günah sunusu olarak bir boğa sağlayacağı bildirilir. Yalnız geçmişteki başka bir insanın ölümünü hatırlatma işlevi, ayetin bu somut ifadelerinde yer almamaktadır.

Yehezkel 45:20’de arındırma, yanılarak ya da bilmeden hareket eden kişiye de bağlanır. Ayetin kullandığı שֹׁגֶה sözü, kişinin yanılmasını anlatır. Kutsal yer, içinde yaşayan halkın yaptığı bu tür eylemlerle ilgili olarak arındırılır. Belirli bir tarihte, belirli bir kutsal yerde ve o dönemde yaşayan kişilerin hatalarıyla ilgili yapılan iş, peygamberin verdiği amaçla değerlendirilir. (Yehezkel 45:18–20).

Yehezkel 43:18–27’de sunak işlemleri, 45:19’da kanın uygulanması ve 46:13–15’te günlük sunular da açıklanır. Bunlar gelecekte kutsal yerde yapılacak ibadetin somut adımlarıdır. Peygamber “Önce ölmüş bir insanı hatırlamak için yapılacaktır” demez.

Yehezkel 45:18–20’de kutsal mekanın arındırılması için kan uygulanır; 45:22’de yönetici kendisi ve ülke halkı için hatat (günah kurbanı) sağlar. Yehezkel 43:20 sunağın arındırılmasını, 45:19 kohenin kanı kutsal mekana uygulamasını, 45:15–17 ise sunuların halk için kapara görevini bildirir.

Hristiyanların Yehezkel’deki kurbanların yalnız İsa’nın geçmişteki ölümünü anacağını söylemeleri, peygamberin açıkça verdiği arınma ve günahların giderilmesi görevini değiştirir. Yehezkel 45:17–22, sununun kim tarafından, kimler için ve hangi amaçla yapılacağını açıkça söyler: İsrael için gerçek arınma ve kapara.

Yehezkel 43:20’de kanın sunağa uygulanması, 45:19’da kohenin kanı kutsal yerin belirli bölümlerine sürmesi ve 46:13–15’te günlük hizmetin sürmesi anlatılmaktadır. İşlemi kimin yapacağı, kanın nereye sürüleceği ve işlemin amacı belirtilmiştir. Korbanı yalnız hatırlatma ayinine çevirmek için peygamberin ifade ettiği kapara ve arınma işlevini başka bir işleve dönüştürmek gerekir; bu dönüşümün gerekçesi ise Yehezkel’in kendi metninde bulunmaz.

Kapara sözcüğü her kullanımda yalnız bir insanın işlediği suçun bağışlanmasını anlatmaz; kutsal mekanın ve sunağın arındırılması için de kullanılır. Yehezkel hem halk için kaparadan hem kutsal yerin arındırılmasından söz eder. Hangi işlevin anlatıldığı ilgili ayetin kendi bağlamında görülür. Her iki durumda da metin, sunuyu yalnız geçmişteki bir ölümü hatırlatan tören olarak tanımlamaz.

Yehezkel 36:26–27 ve 37:24’te halkın Tanrı’nın hükümlerini yerine getireceği bildirilir. Sonraki bölümlerde kutsal mekan, kohenler ve sunular anlatılır. Bu bölümlerde korbanların geçici bir eğitim döneminden sonra İsa’nın ölümü nedeniyle kaldırılacağı söylenmez. Yehezkel, gelecekteki sunulara arınma ve kefaret görevi verir. Bu görevleri yalnız İsa’nın ölümünü anmaya çevirmek, peygamberin verdiği amacı değiştirmektir. Yehezkel 36:26–27, 37:24.

Tanah kaynakları: Yehezkel 43:18–27, 45:15–25 ve 46:13–15; özellikle 45:17, 45:22.

Bu iddianın sayfası

135. İddia: Gelecekte korbanların yeniden sunulması tek kusursuz insan kurbanı öğretisiyle çelişmez

Yehezkel gelecekte de sunak, korban ve arınma hizmeti olacağını söyler. Bir yandan bütün sunuların görevini tamamladığı ileri sürülürken öte yandan bu hizmetin gelecekteki işlevi açıklanmalıdır. Yehezkel’in bu sunulara hangi görevi verdiği, çelişki olup olmadığını belirler.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Yehezkel gelecekte de sunak, korban ve arınma hizmeti olacağını söyler. Bir yandan bütün sunuların görevini tamamladığı ileri sürülürken öte yandan bu hizmetin gelecekteki işlevi açıklanmalıdır. Yehezkel’in bu sunulara hangi görevi verdiği, çelişki olup olmadığını belirler.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, İsa’nın kendisini bir kez ve kusursuz bir kurban olarak sunduğunu, bu ölümün de bütün korbanları tamamladığını söylerler. Yehezkel’in gelecekte yapılacağını bildirdiği korbanları kabul ederler. Bu sunuların gelecekte yeniden yapılmasını, İsa’nın bir kez kendini sunarak bütün korbanları tamamladığı öğretisiyle çelişkili görmezler.

Tanah’ın Cevabı:

Yehezkel 43:18–27 gelecekte sunağın arındırılmasını ve sunuların nasıl yapılacağını anlatır. Yehezkel 45:15–17, bu sunuların İsrael Evi için kapara sağlama amacıyla getirileceğini söyler. Kapara, burada günahın giderilmesiyle ilgili sunu hizmetini anlatır. 45:22’de yönetici kendisiyle ülke halkı için günah sunusu sağlar; 46:13–15’te günlük yakmalık sunu yer alır.

Yehezkel gelecekteki korbanları 'hatıra töreni' diye değil, gerçek kapara ve arınma hizmeti olarak anlatır. Yehezkel 45:17’nin לְכַפֵּר בְּעַד־בֵּית יִשְׂרָאֵל ifadesi “İsrael Evi için kapara yapmak üzere” anlamındadır. “Kapara yapmak üzere” sözü, sununun niçin getirildiğini açıklar. Verilen görev, geçmişteki bir olayı hatırlatmanın ötesinde İsrael için arınma sağlamaktır.

Yeşaya 56:6–7, geleceğin kutsal hizmetine kimlerin de katılacağını söyler. Haşem’e bağlanan ve antlaşmasını koruyan yabancılar kutsal dağa gelir. Yakmalık sunuları ve korbanları mizbeahta kabul edilir. Bu kişilerden başka bir yerde gerçekleşen bir ölümü hatırlamaları istenmez. Peygamber, onları gelecekte gerçekten sunu getiren kişiler olarak anlatır. (Yeşaya 56:6–8).

45:22’de בַּעֲדוֹ וּבְעַד כָּל־עַם הָאָרֶץ פַּר חַטָּאת, “kendisi ve ülke halkı için hatat boğası” sözleri bulunur. Hatat, günah sunusudur. Yönetici, kendi adına da sunu sağlayacaktır; gelecek ibadetin görevleri bu nedenle yalnız dışarıdan seyredilen bir hatırlama ritüeli olarak tanımlanmaz. Bu sunuları İsa’nın ölümünün anısına indirgemek, peygamberin verdiği işlevi değiştirmektir. Yehezkel gelecekteki sunuların nerede, kimler için ve hangi amaçla yapılacağını bildirir. Bu görevler bir geçmiş olayı hatırlama töreniyle sınırlı değildir.

Gelecekteki sunular yalnız Yehezkel’de bulunmaz. Malaki 3:3–4, Levi oğullarının arıtılmasını ve Yehuda ile Yeruşalayim’in sunularının eski günlerdeki gibi Tanrı’yı hoşnut etmesini bildirir. Yeşaya 56:7’de de sunuların Tanrı’nın sunağında kabul edileceği söylenir. İki peygamber de gelecekteki hizmeti kabul edilen ibadet olarak anlatır; artık etkisiz kalmış bir törenin hatırlatılması olarak değil.

Vayikra 1–7 de kurbanların türünü ve hizmetlerini belirler. Tanrı’nın hem Tora’da hem Yehezkel’de gerçek ibadet olarak tanımladığı sunuları, İsa’nın ölümünün ardından artık gerçek arınma sağlayamayan gösterilere dönüştürmek Tanah’ın sözlerini değiştirmektir.

Malaki 3:3’te gelecekte Levi oğullarının arıtılması וְהָיוּ לַיהוָה מַגִּישֵׁי מִנְחָה בִּצְדָקָה, “Haşem’e doğrulukla minha sunanlar olacaklar” vaadiyle açıklanır. 3:4, Yehuda ve Yeruşalayim’in sunusunun eski günlerde olduğu gibi kabul edileceğini söyler. Yeşaya 56:7’de de עוֹלֹתֵיהֶם וְזִבְחֵיהֶם לְרָצוֹן עַל־מִזְבְּחִי, “Yakmalık sunuları ve korbanları mizbeahımda kabul edilecek” denir. Mizbeah, sunuların getirildiği sunaktır. Peygamberler gelecekte hangi hizmetin yapılacağını ve sunuların kabul edileceğini bildirir. Hiçbiri bu hizmeti yalnız geçmişteki bir insanın ölümünü anmaya bağlamaz.

Kapara, her ayette yalnız kişisel günahın bağışlanması anlamına gelmez. Yehezkel 43:26’da sunak için kapara yapılması, 45:18–20’de kutsal mekanın arındırılması anlatılır. Her ayetin amacı kendi bağlamında belirlenir. Yehezkel bu işlemleri geçmişteki bir ölümü hatırlatmaya indirgemez. İddia, İsa’nın ölümünün arınma sağlayan korban hizmetini tamamladığını ve artık böyle bir hizmete gerek kalmadığını ileri sürüyorsa, Yehezkel’in gelecekte arınma için sunu getirileceğine dair hükmüyle çelişir. Yehezkel 43:26, 45:18–20.

Tanah kaynakları: Yehezkel 43:18–27, 45:15–25, 46:13–15; Malaki 3:3–4; Yeşaya 56:7; Vayikra 1–7.

Bu iddianın sayfası

146. İddia: Bet HaMikdaş’ın yıkılması korban sisteminin Tanrı tarafından sona erdirildiğini gösterir

Bet HaMikdaş, Yeruşalayim’deki Tapınaktır. Korban, kutsal hizmette getirilen sunudur. Bu hizmet Tora’nın belirlediği yerde yapılır. Tapınak yıkıldığında bu hizmet durabilir. Buyruğun da sona erip ermediğini anlamak için, önceki yıkımdan sonra halkın ne yaptığına ve peygamberlerin gelecekte ne olacağını söylediğine bakılır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Bet HaMikdaş, Yeruşalayim’deki Tapınaktır. Korban, kutsal hizmette getirilen sunudur. Bu hizmet Tora’nın belirlediği yerde yapılır. Tapınak yıkıldığında bu hizmet durabilir. Buyruğun da sona erip ermediğini anlamak için, önceki yıkımdan sonra halkın ne yaptığına ve peygamberlerin gelecekte ne olacağını söylediğine bakılır.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, Tapınağın yıkılmasından sonra eski antlaşma düzeninin sürdürülemediğini söylerler. Korban hizmetinin durmasını, Haşem’in o hizmet için verdiği buyrukları sona erdirdiğine işaret sayarlar.

Tanah’ın Cevabı:

Tapınak yıkıldığında halk oradaki sunuları getiremez. Buyruğun yürürlükte kalıp kalmadığını, sürgünden dönen halkın ne yaptığı gösterir. İlk Tapınak yıkıldıktan sonra Ezra 3:2–6’da sürgünden dönenler sunağı “Moşe’nin yasasında yazıldığı gibi” yeniden kurar ve kurban sunmaya başlar. Ezra 6:18’de kohenlerle Leviler yine Moşe’nin kitabına göre görevlendirilir.

Ezra 3:2’de sunağın neden ve hangi buyruğa göre yeniden kurulduğu וַיִּבְנוּ אֶת־מִזְבַּח אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל לְהַעֲלוֹת עָלָיו עֹלוֹת כַּכָּתוּב בְּתוֹרַת מֹשֶׁה אִישׁ־הָאֱלֹהִים sözleriyle açıklanır: “İsrael’in Tanrısı’nın mizbeahını, Tanrı adamı Moşe’nin Tora’sında yazıldığı gibi üzerinde yakmalık sunular sunmak için inşa ettiler.” Ka-katuv be-Torat Moşe (כַּכָּתוּב בְּתוֹרַת מֹשֶׁה) ifadesi belirleyicidir. İlk Tapınağın yıkılması ve sürgün, Moşe’nin korban hükümlerinin yürürlükten kaldırıldığı şeklinde anlaşılmamış, geri dönüş sırasında uygulamanın yeniden kurulmasına dayanak yapılmıştır. Yıkım sırasında hizmet yapılamadı. Yeniden başladığında da halk aynı buyruğa uydu.

Devarim 30:1–10, halkın sürgünden dönerek Tanrı’nın buyruklarını yeniden uygulamasını vaat eder. Yehezkel 43–46, gelecekte kutsal yerin, sunağın ve sunuların hizmetini ayrıntılı anlatır. Yehezkel 45:17, sunuların İsrael Evi için kapara, yani günahın giderilmesiyle ilgili hizmet için yapılacağını; 45:22 yöneticinin kendisi ve halk için günah sunusu getireceğini bildirir. 46:13–15 günlük sunuları da anlatır.

Devarim 30 da sürgünü Tora’nın sonu olarak anlatmaz. İlk yıkımdan sonra Ezra 3’te kurulan sunak, hizmetin durmasıyla buyruğun kalkmasının ayrı şeyler olduğunu önceden göstermiştir.

Hristiyanların İkinci Tapınağın yıkılmasını “Tanrı artık hiçbir kurban istemiyor” şeklinde yorumlamaları, hem ilk yıkımdan sonra yaşananları hem Yehezkel’in geleceğe yerleştirdiği ibadeti görmezden gelir. Uygulamanın kesilmesi yasanın iptali değildir.

Yehezkel 45:17 gelecekteki yöneticiye הוּא־יַעֲשֶׂה אֶת־הַחַטָּאת וְאֶת־הַמִּנְחָה וְאֶת־הָעוֹלָה וְאֶת־הַשְּׁלָמִים לְכַפֵּר בְּעַד־בֵּית יִשְׂרָאֵל görevi verir: “İsrael Evi için kapara yapmak üzere hatat, minha, ola ve şelamim sunularını yerine getirecek.” Hatat günah sunusu, minha tahıl sunusu, ola bütünüyle yakılan sunu, şelamim ise esenlik sunusudur. Peygamberin anlattığı gelecekteki hizmet, Tora’nın artık yasaklanmış ve Tanrı tarafından reddedilmiş bir geleneği diye tanımlanmaz. Yıkım yüzünden yapılamayan sunu hizmetinin gelecekte yeniden başlayabilmesi, kaldırılmış bir hükmün yerine başka bir din kurulmasından farklıdır.

Bu Hristiyan yorumunda Yehezkel 40–48 açıklanırken gelecekte hayvan korbanlarının yeniden sunulacağı da kabul edilir. Bu korbanların İsa’nın geçmişteki ölümünü hatırlatacağı söylenir. Böylece gelecekte sunuların varlığı kabul edilir; onlara verilen anma işlevi ise Yehezkel’in kendi cümlesinde yer almaz.

Yehezkel’in kullandığı kapara dili her yerde yalnız kişisel günahın bağışlanması anlamına gelmez; kutsal yerin ve sunağın arındırılmasını da kapsar. Buna rağmen gelecekteki sunulara metinde bir görev verilir. Gelecekte aynı hizmeti anlatan Yehezkel, Tapınağın yıkılmasıyla Haşem’in korbanları temelli kaldırdığı iddiasını çürütür. Yehezkel 43:26, 45:17–20.

Tanah kaynakları: Ezra 3:2–6 ve 6:18; Devarim 30:1–10; Yehezkel 43:18–27, 45:15–22 ve 46:13–15.

Bu iddianın sayfası

225. İddia: Hezekiel’in gelecekteki korbanları geçmişteki Maşiah korbanını hatırlatacaktır

Yehezkel, gelecekteki Bet HaMikdaş’ı, yani kutsal tapınağı anlatırken sunağın nasıl hazırlanacağını, hangi sunuların getirileceğini ve kohenlerin bu hizmette ne yapacağını açıklar. Peygamber bazı işlemler için kapara sözcüğünü kullanır. Bu sözcüğün ne anlama geldiği, bir ayette kimin veya neyin arındırıldığından anlaşılır.

İddiayı ve cevabı oku

Hristiyan İddiası:

Yehezkel, gelecekteki Bet HaMikdaş’ı, yani kutsal tapınağı anlatırken sunağın nasıl hazırlanacağını, hangi sunuların getirileceğini ve kohenlerin bu hizmette ne yapacağını açıklar. Peygamber bazı işlemler için kapara sözcüğünü kullanır. Bu sözcüğün ne anlama geldiği, bir ayette kimin veya neyin arındırıldığından anlaşılır.

Bu görüşü savunan Hristiyanlar, İsa’nın ölümünden önceki korbanların gelecekte ölecek kusursuz bir kişiyi gösterdiğini söylerler. Onlara göre Yehezkel’in gelecekte sunulacağını bildirdiği korbanlar ise geçmişe bakacak, İsa’nın ölümünü hatırlatacak ve insanlara bu ölümün anlamını öğretecektir.

Tanah’ın Cevabı:

Yehezkel gelecekteki Mikdaş’ı, sunağı, kohenleri ve korbanları ayrıntılı olarak anlatır. Fakat bu korbanları geçmişte ölen bir insanı hatırlatan törenler olarak tanımlamaz. Bu sunularla ilgili işlemlerin ne işe yaradığını da açıklar. Kapara sözcüğü, ayetine göre sunağın arındırılması ya da halk için yapılan kutsal hizmetle ilgilidir.

Yehezkel 43:18–27 sunağın hazırlanmasını açıklar. 43:20’de kanın belirli yerlere uygulanmasının ardından sunak için וְחִטֵּאתָ אוֹתוֹ וְכִפַּרְתָּהוּ, “Onu arındıracaksın ve onun için kapara yapacaksın” denir. Yapılan işlem sunağı hizmete hazır hale getirmek için onu arındırır. Peygamber bunu geçmişteki bir ölümü anmak olarak açıklamaz.

Yehezkel 45:15, minha, ola ve şelamim sunularını לְכַפֵּר עֲלֵיהֶם, “onlar için kapara yapmak üzere” ifadesiyle ilişkilendirir. 45:17’de yönetici, bayramlarda, yeni aylarda ve Şabatlarda sunulacak korbanları “İsrael Evi için kapara yapmak üzere” sağlar. Minha tahıl sunusu, ola bütünüyle yakılan sunu, şelamim ise esenlik sunusudur.

Kapara kelimesi her ayette tamamen aynı kapsamda kullanılmaz. Sunağı ve kutsal alanı arındıran bir işlemin amacı, halk için getirilen bir korbanın amacıyla aynı olmayabilir. Yine de peygamber bu işlemlerin yerine yalnızca geçmişteki bir ölümü hatırlama amacı koymaz.

Yehezkel 45:18–20, kutsal alanın arındırılmasını ve hata edenler nedeniyle ev için kapara yapılmasını anlatır. 45:19’da kanın uygulanacağı yerler belirtilir. 45:22’de yönetici, kendisi ve halk için günah sunusu sağlar. 46:13–15 günlük yakmalık sunuları açıklar. Yönetici sunuyu sağlar. Sununun gerektirdiği kutsal hizmeti kohen yapar.

Yehezkel, gelecekte Bet HaMikdaş’ta sunuların hangi zamanlarda getirileceğini, hangi işlemlerin nerede yapılacağını ve kohenlerin görevlerini anlatır. Birden fazla sunu türü için ayrı işlemler verir. Yehezkel, bu düzenin bütün işlevinin bir insanın önceki ölümünü anmak olduğunu söylemez.

Gelecekteki düzenin bazı ayrıntılarının Tora’daki korban hükümleriyle ilişkisi rabbinik kaynaklarda tartışılır. Menahot 45a, Yehezkel 45:18’deki sununun nasıl anlaşılacağını ele alır ve farklı açıklamalar aktarır. Raşi de Yehezkel 45:20’yi günah sunuları ve kapara bağlamında yorumlar. Bu kaynaklar, Yehezkel’in anlattığı hizmette hangi kuralların uygulanacağını ve işlemlerin nasıl anlaşılması gerektiğini tartışır.

Malaki 3:3–4 de Levi oğullarının arındırılacağını ve Yehuda ile Yeruşalayim’in sunularının Tanrı’ya eski günlerde olduğu gibi hoş geleceğini bildirir. Rambam, Mişne Tora’da Maşiah’ın Mikdaş’ı kurmasını ve dağılmış İsrael’i toplamasını görevler arasında sayar. Malaki gelecekteki sunulardan söz eder. Rambam ise Maşiah döneminde bu hizmetin yapılacağı yerin kurulmasını açıklar.

Hristiyan yorumu, eski korbanların İsa’nın gelecekteki ölümüne işaret ettiğini, gelecek korbanların ise bu ölümü hatırlatacağını ileri sürer. Aynı yorumda bunların öğretici amaçla bir süre sürüp daha sonra sona ereceği görüşü de ileri sürülür. Yehezkel gelecekteki sunulara böyle yeni bir anma görevi verildiğini veya bu sunuların bir süre sonra kaldırılacağını söylemez.

Yehezkel’in kendi sözleri gelecekte arınma, kapara ve korban hizmetini anlatır. Peygamber sunağın arındırılacağını ve İsrael Evi için kapara yapılacağını açıkça bildirir. İsa’nın ölümünün hatırası olarak sunulan bir törenden söz etmez.

Kaynaklar: Yehezkel 43:18–27, 45:15–25, 46:1–15; Vayikra 4–7; Menahot 45a; Raşi, Yehezkel 45:20; Malaki 3:3–4; Rambam, Mişne Tora, Melahim 11.

Bu iddianın sayfası